''Dikzak'' Kim Jong Un wil praten met de westerse media?

Onze geliefde vetzak wil praten! Daarmee bedoelen we dictator Kim Jong Un van de ''Democratische'' Volksrepubliek Korea. Jong Un is de zoon van Jong Il, Kim Jong Il de voormalige ''geliefde leider''. In het jaar 2010 werd Jong Un voor het eerst voorgesteld aan het Noord Koreaanse volk. Een kort jaartje daarna stierf zijn vader en werd Kim Jong Un, de nieuwe ''almachtige'' leider van de DPRK! 

Terwijl 1/3 van de Noord Koreaanse bevolking ondervoed is, leeft Kim Jong Un in luxe. Waaraan is dat te zien? Aan zijn omvang! De 30 jarige jonge dictator heeft overgewicht. Dat is duidelijk te zien aan de afbeeldingen die Noord Korea de wereld in stuurt. Kim Jong Un geniet van zijn status als leider en de luxe die de Noord Koreaanse staat hem gunt. Revolutionair socialisten kunnen alleen maar met walging kijken naar deze vreselijke show die al 65 jaar duurt!

Nu heeft Kim Jong Un iets nieuws bedacht om geld te ''verdienen''. Voor 1 miljoen dollar ( 750.000 euro ) wil de Noord Koreaanse dictator een interview geven aan de westerse media. Dit is zeer zeldzaam aangezien zijn vader nooit voor de microfoon stond. Zijn grootvader Kim Il Sung sprak dan wel eens, maar nooit voor de camera's van het westen!

Dat hij een interview wil geven is op zich niet verkeerd, maar dat hij daar 1 miljoen dollar voor vraagt is echt anticommunistisch. Natuurlijk weten we allemaal dat Noord Korea niet communistisch is. Althans dat weten revolutionair socialisten. De meeste arbeiders zijn helaas nog steeds in de ban van de westerse leugen dat de ''Democratische'' Volksrepubliek Korea een ''communistische dictatuur'' is. Zelfs Noord Korea heeft alle verwijzingen naar het communisme in 2009, uit haar grondwet gezet. Noord Korea is een juche-songun staat en de heersende ideologie van de ''Arbeiders'' Partij van Korea, is niet het marxistische socialisme!

Toen Kim Jong Un leider werd van Noord Korea, was het nog onduidelijk of hij net zo zou zijn als zijn vader en grootvader. Maar na enkele maanden werd duidelijk dat de jongere Kim net zo despotisch is. Juist omdat hij een opleiding heeft gehad in het westen, had hij de waarheid moeten weten over de werkelijke aard van Noord Korea. Vermoedelijk weet de Kim familie dat best, maar ze houden de schijn van een ''socialistisch'' Korea hoog. Allemaal om Kim Il Sung en Kim Jong Il te eren, die als goden overal vereert worden. In liederen, in boeken, in tv series, overal zijn de lachende gezichten van deze twee kleptomanen te zien!

1 miljoen dollar voor een interview. Het is best mogelijk dat enkele westerse media imperialisten zullen toehappen. Want Noord Korea is nog steeds een geheimzinnig land. Men weet eigenlijk bitter weinig over de werkelijke aard van de heersende Kim dynastie. Al 65 jaar doen de Kims veel moeite om 24,5 miljoen mensen te hersenspoelen. In het begin werd het communisme ( stalinisme ) gebruikt, maar na 1972 nam de juche ideologie het over. Kim Jong Il voerde in 1997 de songun ideologie toe tot de juche, waardoor het militair als revolutionaire voorhoede werd neergezet. Dat was een logische stap, want de Kim familie heeft het Koreaanse Volksleger nodig ter bescherming! 

Terwijl het dikke varken Kim Jong Un, lekker geniet en 1 miljoen dollar eist van de westerse media voor een interview, lijden 8 miljoen Noord Koreanen honger en zijn ondervoed. Dit is de misdaad van de Kim familie en wij revolutionair socialisten roepen de arbeidersklasse van beiden Korea's op om te strijden, tegen zowel de zuidelijke kapitalistische families als tegen de noordelijke Kim dynastie!

Weg met het varken KIM JONG UN
Weg met de Zuid Koreaanse kapitalistische families! 

Dik varken naast vette champion's  

Alleen voor hem!

Kritiek op bepaalde socialisten/communisten

Wat is het machtigste wapen van de kapitalistische klasse tegen socialisten/communisten? Hun machtigste wapen is de steun die veel socialisten/communisten geven aan stalinistische regimes. Dat was vooral een machtig wapen tijdens de Koude Oorlog, hierdoor kon de kapitalistische media veel arbeiders weg houden van socialistische en communistische partijen. De pro-kapitalistische sociaal democratie, werd neergezet als ''democratisch links'' en veel arbeiders konden zich hierin vinden! 

Nu, 23 jaar na de val van de stalinistische regimes, maken sommigen socialisten/communisten nog steeds dezelfde fout, die veel revolutionairen tijdens de Koude Oorlog maakte. In naam van het anti-imperialisme werden regimes gesteund die alles behalve democratisch en socialistisch van aard waren. Revolutionair socialisten vanuit de trotskistische hoek, hebben daarom ook felle kritiek op die socialisten en communisten die kritiekloos achter dictators aanliepen!

De kapitalistische media brult dat alle revolutionair linkse personen, zich aangetrokken voelen tot ''socialistische'' dictaturen. Deels is dit inderdaad waar geweest. Veel linkse jongeren hadden grote sympathie voor landen zoals Cuba, Vietnam, Angola en Mozambique. Deze landen vochten namelijk tegen het imperialistische westen, onder andere tegen de Portugezen, Fransen en Amerikanen. 

Linkse jongeren voelde zich verbonden met hun strijd tegen het imperialisme. Ook waren charismatische leiders zoals Fidel Castro en Ho Chi Minh, een manier om je af te zetten tegen je pro-kapitalistische ouders. Tijdens de jaren 60 en 70 steunde bijna alle linkse jongeren, de stalinistische regimes die tegen het imperialisme vochten. Revolutionair socialisten vanuit de trotskistische hoek, hebben altijd steun gegeven aan de massa's die tegen het kapitalisme en imperialisme vochten. Maar ze steunde nooit de dictatuur van een stalinistische partij. Dat is ook waarom veel trotskisten gehaat werden door de totalitaire stalinisten. Door hun kritiek op de eenpartijstaat werden ze ''contrarevolutionair'' genoemd!

Liefde voor stalinistische dictators zat er bij veel linkse mensen in. Waarom? Een antwoord is makkelijk te geven; blind idealisme. Het stalinisme leert mensen niet zelfstandig nadenken. Iedereen moet vertrouwen hebben in de leider ( in het geval van klassiek stalinisme ) of de partijleiding ( bij gematigde stalinisten ). Kritiek op de partij is vaak alleen toegestaan binnen partijcongressen, bij klassieke stalinisten is kritiek zelfs helemaal taboe! 

De vraag is dan waarom zo veel jongeren zich aangetrokken voelde tot de totalitaire cultuur van veel stalinistische partijen? Weer blind idealisme en geloof in een betere wereld. In plaats van kritisch te zien werd de energie van duizenden linkse jongeren leeggezogen door het stalinistische dogmatisme. Uiteindelijk verloren velen hun geloof, zeker na de val van de Sovjet-Unie en de ondergang van het zogenaamde ''reëel bestaande socialisme''!

Door de ondergang van de Sovjet-Unie moesten veel socialisten/communisten erkennen dat ze fout waren geweest. In plaats van te zoeken naar het echte socialisme, kozen velen voor de capitulatie. Enkele socialisten/communisten besloten om sociaal democratisch te worden en het kapitalisme te aanvaarden. Andere communisten bleven zich communistisch noemen en weigeren nog steeds te aanvaarden dat de Sovjet-Unie volledig mislukt was. Sommigen zeggen dat de ondergang van de USSR het resultaat was van buitenlandse invloeden. Andere zeggen dat de corruptie en de bureaucratie daar schuld aan waren. Maar erkennen dat de USSR niet socialistisch was doen ze niet. Want dat zou betekenen dat de trotskisten gelijk hadden en dat ze jarenlang een vreselijke dictatuur steunde, dit willen veel stalinistische communisten niet accepteren.

Het steunen van anti-VS regimes is iets dat helaas enkele delen van revolutionair links doen. Bijvoorbeeld de bombardementen op Servië door de VS. De Nieuwe Communistische Partij van Nederland ( NCPN ) steunde de Servische overheid, die zeer nationalistisch van aard was. Toen het Libische volk in opstand kwam tegen dictator Gaddafi, kozen veel ( stalinistische ) socialisten/communisten de kant van de Libisch Arabische Jamahiriya. Waarom? Omdat islamistische groepen deel van de opstand werden. Ook steunde het ( hypocriete ) Westen, de opstand tegen Gaddafi. Omdat het westerse imperialisme steun gaf aan de Libische revolutionairen steunde ( stalinistisch ) revolutionair links de despotische dictator. 

Dit zien we tegenwoordig ook terug in de Syrische burgeroorlog. Delen van revolutionair links geven openlijk hun steun aan dictator Bashar Al-Assad, weer omdat het ( hypocriete ) Westen steun geeft aan de Syrische rebellen. Het sektarische conflict in Syrië leidt ertoe dat delen van revolutionair links zich solidair verklaart met een regime dat begon met het moorden en doden! 

Revolutionair socialisten hebben terecht kritiek op socialisten/communisten die dictatoriale regimes ondersteunen. Dit werkt de kapitalistische media alleen maar in de hand. Het beeld dat socialisme en communisme niets anders voorstelt dan dictatuur en onderdrukking wordt erdoor versterkt. Er zijn verschillende revolutionair linkse partijen, die met hun anti-imperialisme zover doorschieten dat ze steun verlenen aan regimes die enorm ondemocratisch van aard zijn!

De Amerikaanse; Partij voor Socialisme en Bevrijding ( PSL ) is zo'n partij. Op het eerste gezicht een eerlijke en oprechte revolutionair socialistische partij. Hun programma roept op tot socialisme en arbeiders macht. De PSL is tegen racisme, kapitalisme en uitbuiting. Prima zou je denken, maar er zit een adder onder het gras. Want de PSL komt uit de marxistisch leninistische ( stalinistische ) hoek. Hun oorsprong heeft de PSL in de Arbeiders Wereld Partij ( WWP ). Deze partij ontstond toen enkele trotskisten zich splitste van de Socialistische Arbeiders Partij ( SWP ). 

Hoewel anti-stalinistisch van oorsprong werd de WWP een pro-Sovjet partij. Het was ook de WWP die fel tegen de Sovjet hervormingen was. Toen de hardliners van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie een staatsgreep pleegde in 1991, steunde de WWP hun. Echter de staatsgreep mislukte en kapitalistische contrarevolutionairen wisten de Russische arbeidersklasse achter zich te krijgen. Boris Yeltsin maakte een einde aan de Sovjet-Unie en werd president van de Russische Federatie! 

In 2004 splitste zich enkele leden van de Arbeiders Wereld Partij af en stichtte de Partij voor Socialisme en Bevrijding. Na negen jaar is de PSL uitgegroeid tot en sterke partij, met best wat aanhang. Maar wat de partij zal blijven beperken is hun steun voor dictatoriale landen. Cuba kan rekenen op kritiekloze steun. Ook China wordt nog gesteund, ondanks het feit dat 75 billionairs lid zijn van de Chinese Communistische Partij. 

Sektarisme zit helaas ook in de PSL. De partij weigert andere socialistische kandidaten te steunen bij verkiezingen  die niet lid zijn van de PSL. Zo was het ook bij de verkiezingen voor de Amerikaanse president in 2012. In plaats van de kandidaat te steunen die een socialistische achtergrond heeft, steunde de partij opeens Roseanne Barr, die geen antikapitalistische achtergrond heeft! 

Het steunen van anti-imperialistische dictators is niet wat socialisten en communisten moeten doen. De arbeiders beweging is hierdoor flink verzakt toen het stalinisme wegviel. Als de socialisten/communisten een onafhankelijke socialistische houding hadden gehad, dan stond de kapitalistische media zonder wapens. Want een machtig wapen van de heersende klasse, is de kritiekloze steun die veel linkse personen gaven aan dictatoriale regeringen! 

Daarom moeten revolutionair socialisten aantonen hoe contraproductief het is om dictators te steunen. Ook Fidel Castro en Ho Chi Minh werden bekritiseerd door revolutionair socialisten, die heel goed wisten dat andersdenkende revolutionairen geen vrijheid van meningsuiting hadden in Cuba en Noord Vietnam. Er is een verhaal bekend over een bijeenkomst van Ho Chi Minh aanhangers. Een vertegenwoordiger van de Democratische Republiek Vietnam ( Noord Vietnam toen der tijd ) was ook aanwezig. Toen een revolutionair socialist hem vroeg over de moorden op trotskistische communisten in Vietnam, verliet de vertegenwoordiger de zaal. Stalinisten houden niet van feiten, want dat confronteert ze met de werkelijkheid.

Als de kapitalistische media denkt dat alle socialisten en communisten steun geven aan linkse dictators dan hebben ze het mis. Revolutionair socialisten vanuit de trotskistische ideologie zijn anders dan de socialisten van de PSL of de WWP. Zij steunen niet de eenpartijstaat en de bureaucratie van een communistische partij. Hoewel ze wel solidariteit tonen met volkeren die onderdrukt worden door het imperialisme, zullen revolutionair socialisten nooit politieke steun geven aan regimes die geen macht geven aan de arbeidersklasse! 

De sekte CPGB-ML heeft slechts 50 leden

maar is duidelijk klassiek stalinistisch!

Nederland is geen democratie!

De gebeurtenissen in Nederland op en om 12 september 2012 waren geen democratische Kamerverkiezingen. Ze waren slechts een goocheltruc. De VVD en de PvdA hebben ze gebruikt om voor enkele korte weken de schijn van meerderheidssteun te wekken, zodat ze daarna jarenlang kunnen regeren. En dit tegen de wil en de belangen van de meerderheid van de bevolking. De samenleving moet in beweging komen op basis van de waarheid dat dit kabinet geen democratisch mandaat heeft voor zijn bezuinigingen.

Door Jet Menist van de groep; Socialistische Alternatieve Politiek 

Socialisten hebben altijd kritiek gehad op de parlementaire democratie. We hebben erop gewezen dat naast beslissingen die door democratisch gekozen parlementen worden genomen, minstens even belangrijke beslissingen genomen worden op werkplekken en in besturen van ondemocratisch georganiseerde banken en bedrijven. Daarom bepleiten we, naast politieke democratie, ook voor democratisering van de economie. De politieke democratie wordt gecorrumpeerd door gelobby, illegale en legale manieren van omkoping, en chantage door de financiële markten. Daarom bepleiten we, naast vertegenwoordigende democratie vormen van basisdemocratie.

Gedurende de twintigste eeuw, vooral na de bevrijding, zagen we op momenten een grotere rol in de parlementaire democratie voor maatschappelijke organisaties zoals vakbonden. Deze grotere deelname van sociale organisaties was een verdieping van de democratie. In Nederland vond dit grotendeels plaats in het kader van de verzuiling, waarin politieke partijen sterke banden hadden met maatschappelijke organisaties en rekening moesten houden met hun achterban. De PvdA moest bijvoorbeeld tot op zekere hoogte rekening houden met de werknemers verenigd in de FNV.

Banden verzwakt
Maar met de opkomst van het neoliberalisme vanaf de jaren tachtig nam de afstand tussen de sociaaldemocratie en haar maatschappelijke achterban toe, in Nederland en daar buiten. Sinds het uitbreken van de crisis in 2008 zijn de banden tussen sociaaldemocratische partijen en vakbonden nog verder verzwakt. Het proces is in Nederland met de PvdA misschien nog niet zo extreem vergeleken met de PASOK in Griekenland, maar vergeleken met andere Noord-Europese landen is het al ver gevorderd.

Dit is de context van de goocheltruc van 2012. Om uit een zeer diep dal te komen, vlak op tijd voor de verkiezingen, moest de PvdA de banden met haar achterban enigszins herstellen door zich te profileren als een soort ‘SP-light’. Tijdens de formatie heeft de partijleiding in recordtijd kleur bekend als ‘VVD-light’. Het gemak en de snelheid waarmee het PvdA-congres akkoord ging liet zien hoe extreem zwak de banden tussen partij en achterban geworden zijn.

Het recente schijndebat in de PvdA over ‘illegalen’ bevestigt de trend. Aan de ene kant accepteren veel leden dat ze steeds minder opties hebben. Aan de andere kant zijn er steeds meer PvdA’ers voor wie het pluche belangrijker is dan welk principe ook, die en/of overtuigde voorstanders zijn van de neoliberale orthodoxie, en/of oprecht bang zijn voor migratie. Op die manier is de PvdA in de peilingen terug in hetzelfde diepe dal gezakt.

Nog belangrijker is dat de banden tussen de PvdA, bonden en bewegingen steeds zwakker worden. Een rechtse PvdA-er als Ton Heerts kan nog gekozen worden als FNV-voorzitter, maar dit is niet omdat de basis zich met hem identificeert, maar omdat de overweldigende meerderheid passief is en bezoldigde bestuurders het proces naar hun hand kunnen zetten. Daar waar de leden zelf in actie komen – vooral onder nieuwe lagen, vaak bestaande uit vrouwen en migranten, zoals in de zorg en de schoonmaakbranche – zijn banden met de PvdA juist nagenoeg afwezig.

Het gekke is dat politici dit systeem blijven verdedigen met argumenten die helemaal los van de werkelijkheid zijn komen te staan. In onze democratie, zeggen ze, stemmen burgers op een partij die hun meningen en belangen vertegenwoordigt, en omdat geen partij een absolute meerderheid krijgt, moet deze compromissen sluiten. Maar wie of wat werd in 2012 door de PvdA vertegenwoordigd? Wat voor aanwijzingen zijn er dat dit regeerakkoord op hoofdlijnen een compromis was, terwijl het eenzelfde beleid voortzet dat de PvdA, evenals de VVD, al decennialang voert? Wat voor democratische legitimiteit heeft een regering die de steun geniet van nog geen derde van de kiezers en steeds minder sociale wortels heeft? Kortom, is dit kabinet tot stand gekomen door een compromis, of gewoon door een leugen?

ECB en monarchie
De Nederlandse staat verliest democratische legitimiteit door de toenemende macht van ondemocratische internationale instellingen, zowel op Europees als op wereldniveau. Ook in dit opzicht loopt Nederland helaas voorop in de uitholling van de democratie. Omdat het Nederlandse kapitaal al eeuwenlang een sterk internationaal karakter heeft, zijn en blijven Nederlandse regeringen de kampioen van de vrije beweging van goederen, van diensten en vooral van kapitaal. Als andere, democratisch gekozen regeringen iets proberen te doen om de antidemocratische en sociaal schadelijke macht van bijvoorbeeld de Wereldhandelsorganisatie in te perken, staat Nederland voorop om het internationale handelsstelsel te verdedigen.

Ook op Europees niveau gaat dit kabinet akkoord met maatregelen om de macht van democratisch gekozen parlementen om belastingen te heffen en begrotingen vast te stellen in te perken. Het verbergt deze overheveling van macht naar Europese instanties enigszins achter een leeg nationalisme. Een Europees volkslied mag van Nederland niet, en een belasting op het flitskapitaal ook niet, want democratische beslissingen moeten ‘zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen’. Maar cruciale economische beslissingen? Die zijn volgens dit kabinet wel veilig in de handen van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank. Eenzelfde soort leeg nationalisme was te zien in het recente circus rond de troonwisseling. Volgens Mark Rutte was het voortbestaan van een erfelijk, en dus ondemocratisch, staatshoofd in Nederland ‘een paradox, maar een goede paradox’. Eigenlijk is dit helemaal geen paradox. De monarchie is een belangrijk instrument om de bevolking ervan te overtuigen om zich met het ondemocratische karakter van de Nederlandse staat te verzoenen en zich, tegen de eigen belangen in, met de BV Nederland te identificeren. En het is geen goedkoop instrument. Het salaris van onze ongekozen vorst is ruim twee keer zo hoog als dat van de gekozen president van de Verenigde Staten. Daar komen nog de de miljoenen bij die zonet over de balk zijn gegooid voor de troonwisseling, allemaal op kosten van de belastingbetaler.

SP
Als enige anti-neoliberale partij van Nederland wordt de SP structureel benadeeld binnen dit stelsel. Na de verkiezingen van 2010, toen de PVV 24 zetels won, zou het ondemocratisch zijn geweest om die partij totaal buiten de regeringsmacht te houden, zo kregen we te horen. Maar toen de SP 25 zetels had in 2006 was het geen probleem om de socialisten te weren. Ook heeft de SP nog geen enkele burgemeester. En toch blijft de SP trouw zweren aan de parlementaire democratie zoals die nu bestaat.

Deze verklaringen van de SP zijn deels een ritueel om haar maoïstische verleden te bezweren en om aanvallen van rechts die hieraan herinneren af te slaan. Maar ze zijn ook deel van haar verstoorde verhouding met buitenparlementaire bewegingen. ‘Geen fractie zonder actie’ is een motto dat een eenzijdige parlementaire benadering moet uitsluiten. Maar als het gaat om de vormgeving van een socialere maatschappij, wil de SP in overleg met andere parlementaire partijen, vanuit het parlement de kaders bepalen, In dit soort debatten worden buitenparlementaire bewegingen niet betrokken. En als bewegingen zelf het heft in handen proberen te nemen reageert de SP vaak voorzichtig.

Naast democratisering van de economie, zou de SP ook de democratisering van de politiek moeten nastreven. Er is natuurlijk veel werk nodig om voorstellen uit te werken voor een vernieuwde democratie, voor een democratie die verder gaat dan eens in de vier jaar stemmen en in de tussentijd af en toe protesteren. De huidige crisis van de democratie geeft voor zo’n discussie iedere aanleiding.

Onregeerbaar
Maar we hoeven geen lange discussie over de toekomst van de democratie af te wachten om af te rekenen met de nepdemocratie van nu. Een belangrijke factor in de zwakte van het verzet tegen dit afbraakkabinet is het breed gedeelde gevoel, zelfs onder de slachtoffers van bezuinigingen, dat deze regering democratisch gekozen is en dus een mandaat heeft voor haar maatregelen. Terwijl dat in wezen niet zo is.

Het doel van de linkervleugel in de FNV en van andere bewegingen moet niet zijn om de scherpste randjes van het beleid af te vijlen terwijl we ondertussen op de volgende verkiezingen wachten, maar om dit asociale en illegitieme kabinet af te zetten. Dat kan gedaan worden als protest zo massaal wordt dat business as usual onmogelijk wordt. Dit is geen doel voor volgende week of volgende maand. Er is een heleboel mobilisatie en machtsvorming nodig voordat links zijn huidige zwakke positie achter zich kan later en in het offensief kan gaan. Maar het is volstrekt democratisch om door actie op straat maatregelen tegen te houden die de meerderheid niet wil en nooit democratisch heeft aanvaard. De val van dit kabinet is een voorwaarde voor nieuwe verkiezingen, en op termijn een linkse regering, als een echt democratische uitdrukking van de samenleving in actie.

Mark Rutte en Diederik Samsom 

Samen tegen arbeiders, jongeren en armen!

250.000 euro voor 12 bestuurders van ziekenhuizen, totaal 3 miljoen

Twaalf voormalige directeuren van ziekenhuizen krijgen elk 250.000 euro cadeau. Dat noemen we een vertrekpremie. Terwijl 50.000 mensen in de zorg hun baan kwijt raken en in onzekerheid zitten, lopen twaalf elitaire bestuurders weg met ieder 250.000 euro op zak. Het is deze ongelijkheid die typisch voor het misdadige systeem dat kapitalisme heet. In ons systeem is het blijkbaar heel normaal dat twaalf elitaire mannen 3 miljoen euro overhandigd krijgen, terwijl in de zorg meer dan 50.000 op straat dreigen te staan! 

Emile Lohman van het Universitair Medisch Centrum St Radboud in Nijmegen. Lohman streek na zijn vertrek dertien maanden lang een vergoeding van 30.000 euro per maand op, zogenaamd voor 'advieswerk'. In totaal kreeg hij ruim 660.000 euro mee!

Op de plaatsen twee en drie staan ex-topmannen Elmer Mulder van het VU medisch centrum in Amsterdam en Bert Bruggeman van het Universitair Medisch Centrum Groningen, met bedragen tussen de 4 en 5 ton.

In de wet normering topinkomens, die sinds begin dit jaar van kracht is, staat dat de ontslagvergoeding voor bestuurders in de (semi) publieke sector maximaal 75.000 euro mag zijn. Als er echter bezoldigingsafspraken voor 1 januari 2013 zijn gemaakt, geldt dat maximum niet! 

Bron; de Telegraaf van 09-07-2013 

Dit is weer typisch iets voor het kapitalisme. Mensen die aan de top staan verdienen goud, terwijl het werkende volk voldoening moet nemen met een modaal tot minimumloontje. Juist bij ziekenhuizen is het een schande dat directeuren blijkbaar vinden dat ze het recht hebben op ieder 250.000 euro. Zoveel geld verdienen alleen de top specialisten of chirurgen en dan ook alleen na jaren van studies! 

Wij revolutionair socialisten zijn fel tegen de ''gouden handdruk''. Directeuren zouden niet meer geld horen te krijgen dan normale werknemers als ze ontslagen worden. Maar zo werkt de misdadige kapitalistische economie niet. De kapitalisten belonen hun lakeien die voor winst gezorgd hebben ten kosten van de mensen die daadwerkelijk het werk doen. Deze ''gouden handdruk'' staat nog los van het daadwerkelijke salaris wat deze elitaire directeuren ''verdiende''.   

De directie van ziekenhuizen moet democratisch gekozen worden door iedereen die in een ziekenhuis werkt. Ook moeten ziekenhuizen geen commerciële ondernemingen worden. De zorg is geen markt, helaas heeft het neoliberalisme er wel een markt van gemaakt. Schuldig hieraan is de politiek van kapitalistisch links tot neoliberaal rechts! 

Als de werkende klasse niet snel ontwaakt uit de dogma's van het kapitalisme, dan zullen de rijken en hun lakeien er steeds mee weg komen. Wat Nederland nodig heeft is een strijdvaardige arbeiderspartij. Een partij voor de werkende klasse. De Socialistische Partij van Emile Roemer speelt de rol van de oude PvdA en biedt geen socialistische alternatieven. Wie nog denkt dat GroenLinks en de PvdA voor een alternatieve maatschappij strijden, die heeft de laatste 23 jaar een winterslaap gehouden!

Alternatieven op het kapitalisme zijn er. De socialistische raden-democratie is dat alternatief. Een democratie op raden basis is democratischer dan de parlementaire monarchie die we nu kennen. De socialistische raden-republiek geeft de macht direct aan de werkende klasse. Hun vertegenwoordigers zullen geen 250.000 euro krijgen, maar een modaal inkomen. Ze zullen moeten leven op het inkomen van hun achterban. Ook zullen vertegenwoordigers in een raden democratie meteen afzetbaar zijn als ze de steun van hun electoraat verliezen! 

Op korte termijn moet de politiek een einde maken aan de bonuscultuur. De overheid moet boetes gaan uitdelen als bedrijven hun bestuurders asociale bedragen uitkeren. Maar het einddoel van revolutionair socialisten is niet een menselijker en socialer Nederland. Wij willen het Koninkrijk der Nederlanden afbreken en heropbouwen als socialistische arbeidersstaat. Natuurlijk zullen de rijken en de kapitalisten dit niet accepteren, daarom worden revolutionair socialisten ook gehaat en geminacht. De burgerlijke media beweert steeds dat socialisme niet kan werken, maar ondertussen mislukt het kapitalisme volledig!

De politici zeggen dat we allemaal moeten inleveren, inleveren bekend minder loon, meer belastingen, meer armoede en meer neoliberalisme. Prima voor de rijken, die kunnen best honderden euro's extra per maand betalen aan boodschappen, medische kosten en andere noodzakelijke uitgaven. Mark Rutte met zijn 10.000 euro per maand, kan dat best. Maar een modaal gezin met 2300 euro bruto in de maand heeft het flink lastiger! 

 YES, Ik krijg 250.000 euro denkt de ex-directie

De persoon op de achtergrond mag blij zijn als 

hij nog kan blijven werken in de zorg!

Amerikaanse NSA bespioneerde EU-diplomaten

De schande, de schande, EU diplomaten hebben te horen gekregen dat ze door de CIA/NSA bespioneerd werden. Wat een enorme deuk dat zal zijn in het imago van de USA. Juist de Europese Unie is ook slachtoffer geworden van de CIA/NSA afluisterschandalen. Edward Snowden heeft nu ook informatie bloot gegeven over afluisterzaken van de Amerikaanse geheimendiensten, tegen EU diplomaten. Eens kijken hoe de neoliberale EU dit gaat oplossen! 

We kennen allemaal Edward Snowden, tot zeer recent nog een onbekende Amerikaan. Een Amerikaan die een baan had bij een privé onderneming en een salaris van 122.000 dollar per jaar verdiende. Eigenlijk had Snowden geen rede om zijn leven op het spel te zetten. Met zo'n elitair salaris behoorde hij zeker tot de bourgeoisie van de VS. Maar Edward had een missie, Hij wou de misdaden van de CIA/NSA blootstellen aan de wereld. Revolutionair socialisten roepen al vijftig jaar dat de inlichtingendiensten van de Amerikanen net zo crimineel zijn als de voormalige KGB. Natuurlijk wou niemand naar ons luisteren. Tijdens de Koude Oorlog was de CIA juist de ''good guys'' en de KGB waren de ''bad guys''. Althans zo dachten de westerlingen! 

Snowden werkte met geheime data-bestanden. Op deze bestanden stond informatie over spionage zaken van de NSA, de National Security Agency. De Verenigde Staten van Amerika, hebben verschillende inlichtingendiensten. De CIA en de NSA zijn de bekendste. Edward Snowden werkte voor een privé onderneming die in opdracht van de NSA, werkte met top geheime data bestanden. Snowden kreeg toegang tot deze bestanden en hun inhoudt! 

Het werd al snel duidelijk dat de NSA bezig was met handelingen die grondwettelijk fout zijn. Zo werden Amerikanen via hun sociale media in de gaten gehouden. Van grote bedrijven zoals Microsoft, Apple, Google en Yahoo kreeg de NSA gegevens over de activiteiten van Amerikaanse internet gebruikers. In een democratische rechtstaat heeft de overheid niet het recht om mensen te bespioneren. We weten allemaal dat totalitaire dictaturen dat wel doen, maar van democratische overheden werd dit niet verwacht. Wij revolutionair socialisten trapte niet in die illusies. Al voor de tweede wereld oorlog hield de Nederlandse overheid, gegevens bij de hand over alle Nederlanders. Dankzij die gegevens konden de Duitsers heel makkelijk er achter komen wie tot de joodse religie behoorde en wie niet!

Na de oorlog hield de Nederlandse Binnenlandse Veiligheidsdienst, revolutionair socialisten en linkse activisten streng in de gaten. De BVD stichtte zelfs een maoïstische partij in de hoop de communistische beweging te splitsten. De Marxistisch Leninistische Partij van Nederland was een BVD creatie met geld uit de Volksrepubliek China. Mao Zedong heeft nooit geweten dat zijn geld door de BVD gebruikt werd om een schijn-partij op te richten. Tijdens de Koude Oorlog stond de vijand links en daardoor kregen westerse veiligheidsdiensten het recht om revolutionairen te bespioneren. Aanhangers van de parlementaire democratie werden natuurlijk met rust gelaten. Maar alle tegenstanders van het parlementair dogmatisme waren ''staatsgevaarlijk'' 

Na de Koude Oorlog bleef de mythe van de ''goede'' westerse inlichtingendiensten bestaan. Aangezien hun archieven gesloten blijven weten we nog steeds niet wat voor misdaden allemaal gepleegd zijn. Uit KGB  archieven werden we de ware aard van het stalinistische; Comité voor Staatsveiligheid. Maar wat zullen ons de archieven van de Centrale Inlichtingendienst ( CIA ) van de Verenigde Staten niet allemaal vertellen?  

Diplomaten van de Europese Unie zijn over het algemeen allemaal pro-USA. Zo is dat altijd geweest. Ook na de ondergang van het stalinisme, bleef de VS een bron van ''vrijheid en democratie'' zeker in de ogen van de nieuwe heersende klasse in Oost-Europa. Daar bouwde men standbeelden van Ronald Reagan om hem te eren als ''bevrijder''. Stalinistische standbeelden, maakte plaats voor kapitalistische standbeelden. Na het stalinisme werd het kapitalisme de nieuwe dogma, de nieuwe godsdienst van Oost-Europa. Na 23 jaar is de armoede en de sociale ongelijkheid in vooral Albanië en Roemenië, hoger dan onder het stalinisme. Vooral ouderen snakken terug naar stalinistische machthebbers, zoals Enver Hoxha en Nicolai Ceausescu! 

Nu is het Duitse blad; Der Spiegel er achter gekomen dat de CIA ook EU-diplomaten bespioneerde. De burgerlijke democraten voelen zich in hun hart aangevallen. Ze staan versteld bij het feit dat hun ''vrienden'' in de VS, zo misdadig bezig waren. Het verrechtste GroenLinks zei zelf ''alle goedgelovigheid over onze Atlantische vrienden, lijken me klaar'' 

De CIA is net zo crimineel bezig geweest als de KGB. Maar wij revolutionair socialisten gaan verder. Wij zeggen dat de CIA nog misdadiger bezig is dan de KGB. Waarom? Omdat de KGB nooit beweerde een land te dienen dat zich sterk maakte voor privacy. De Amerikanen brullen dat hun land, niet bezig is met spionage op burgers zoals de KGB dat deed in de Sovjet-Unie. Natuurlijk wisten wij revolutionair socialisten wel beter, wij waren het slachtoffer van de CIA en haar westerse bondgenoten! 

Er was echter een lichtingendienst die wreder, efficiënter en doelbewuster was dan de KGB en CIA. Het Ministerie voor Staatsveiligheid van de voormalige DDR was de beste inlichtingendienst ter wereld. De Stasi werd enorm gevreesd door de Oost Duitsers. Niemand vertrouwde elkaar want 1 op de 50 was een spion voor de geheime dienst. Na de val van de Berlijnse Muur kwam men er achter wie spioneerde voor de Stasi. De schrik was enorme; vrienden, familie en zelfs je man/vrouw kon informatie doorgegeven hebben aan het Ministerie voor Staatsveiligheid. Zelfs de KGB was nooit zo efficiënt als het Stasi het was! 

In het recente NSA schandaal komt steeds meer informatie vrij. Edward Snowden toont ons wat de NSA/CIA jaren geheim hield. Daarom is Snowden nu in levensgevaar, want het lekken van de waarheid wordt niet in dank af genomen. In de VS roepen alle politici om de arrestatie van Snowden, sommigen willen hem zelfs executeren als verrader. 

Ondertussen leren EU-diplomaten dat hun kantoren afgeluisterd werden door de NSA. Zo kwam de NSA in veel computerservers van de Europese-Unie. Men kreeg hierdoor toegang tot privé e-mail adressen en documenten. Ook werden ontmoetingen en telefoongesprekken afgeluisterd. Uit de laatste berichten blijkt dat de criminele NSA/CIA totaal geen rescpet toont voor privacy, niet die van de Amerikaanse staatsburger, maar ook niet die van bevriende landen. De EU diplomaten moeten zich eens afvragen of de Amerikanen wel zo veel eer verdienen! 

Schuldig is de Amerikaanse overheid, Barack Obama wist hiervan en deed niets. Maar ook George W. Bush moet dit geweten hebben. Zowel staatsleiders van de  Democratische Partij als de Republikeinse Partij hebben dit geweten. Maar voor hun ging de strijd tegen het terrorisme, zover dat ook normale burgers afgeluisterd werden. George Orwell ( een democratische socialist ) schreef in zijn boek ''1984'' over de almacht van een totalitaire staat. De NSA/CIA/KGB hebben getoond dat ze de macht hebben om alles over je te weten. De Amerikaanse overheid negeert de ''almachtige'' grondwet van de VS en toont de ware aard van een kapitalistische staat. Maar wij vrezen de NSA/CIA niet. Wij revolutionair socialisten zullen er alles aan doen om de misdaden van deze groepen te ontmaskeren. Daarom steunen wij Edward Snowden en iedereen die misstanden en crimineel gedrag van overheidsinstellingen tonen. Klokkenluiders zijn helden en verdienen eer en respect! 

NSA hoofdkwartier in de VS.

Wilde staking bij PostNL: ‘We kunnen niet eens normaal koffie drinken'

Vandaag hebben de chauffeurs van PostNL – 50 à 75 werkers – bij Amsterdam Sloterdijk spontaan het werk neergelegd. Ze gingen over tot deze wilde staking omdat ze vinden dat ze worden uitgebuit. 

Door Tayfun Balçik - Internationale Socialisten 

Mehmet geeft aan dat ze al vanaf 9 uur hier staan, en meer mensen willen praten. Jamal, ook een koerier, zegt dat ze lange dagen maken: ‘We werken op een “normale” dag van 9 uur in de ochtend tot 19.00 uur in de avond. Ik ken collega’s die soms 15 uur per dag draaien.’ ‘Tijdens het laden krijgen we geen moer betaald’, merkt ‘Mo’ boos op. ‘Ze verschuiven bij PostNL alle kosten naar de ZZP’ers’ zegt Rachid. ‘Je moet een eigen – nieuwe – bus hebben, minimaal bouwjaar 2009, ingebouwde schappen, allemaal op eigen kosten.

De druppel die de emmer vandaag deed overlopen was het feit dat de stopprijzen werden verlaagd. Dus per stop die je maakt om pakketjes af te leveren bij de klanten krijg je nu €1,14, terwijl het eerst €1,40 was. Tegen een paar jongens hebben ze vandaag gezegd ‘je accepteert dit of je vliegt eruit’. Mehmet, Jamal, ‘Mo’ en Rachid: alleen maar Turkse, Marokkaanse, Surinaamse of Antilliaanse Nederlanders als stakende chauffeurs. Toen hoorde ik achter me geroezemoes. De leidinggevenden – allemaal witte Nederlanders, strak in pak – komen samen met de Turkse woordvoerder van de chauffeurs (Celil, zelf ook een chauffeur) naar buiten om te vertellen wat ze bereikt hebben. De chauffeurs wordt gevraagd om te rijden. De arbeiders worden boos op hun woordvoerder.

Mensen maken ruzie en na enkele chaotische minuten weigeren de chauffeurs opnieuw om te rijden. Ze willen eerst zwart op wit zien dat hun lonen niet worden verlaagd en dat de algemene arbeidsomstandigheden worden verbeterd. Celil hakt de knoop door en schreeuwt: ‘Wij rijden niet!’ Er is gejuich. Hierop proberen de leidinggevenden de groep te verdelen door individueel met de arbeiders te praten. Dit mislukt en de leidinggevenden gaan weer terug naar binnen.

Het feit dat alle leidinggevenden witte Nederlanders zijn en alle chauffeurs allochtoon geeft de uitbuiting een nog viezere smaak. Abdel zegt: ‘We waren het zat, dit verstikkende klimaat. Ik hoop dat wat wij hier hebben gedaan ook andere mensen bij andere bedrijven aan het denken zet, dat ze samenkomen en het werk neerleggen. Alleen door samen te komen kan er hopelijk iets veranderen. Dit is echt belangrijk. Hoe kan je de prijs verlagen, terwijl de verzendkosten hetzelfde blijven? Als dit gebeurt, dan denk ik dat er hier iets meer aan de hand is. Dat ze mij laag willen houden. Dat ik bijvoorbeeld niet eens meer op vakantie kan gaan. Waarom zou je dat willen?’

‘Het staat vast dat we geen ezels zijn, maar toch worden we zo behandeld. Ik werk 8 uur lang zonder pauze. We kunnen niet eens normaal koffie drinken. Vroeger deden ezels zulke dingen, nu doen wij het. PostNL is het snelst groeiende bedrijf in West-Europa. Er is 5 procent winst gemaakt, dat is zeker een paar miljoen. Dit allemaal terwijl wij het gezicht van PostNL zijn ten opzichte van de klanten. Al die klanten zien ons, niet die Hollanders in pak.’

De leidinggevenden zijn weer naar buiten gekomen. ‘Ik had gehoopt dat jullie nu aan het rijden zouden zijn. Maar helaas is dat niet het geval. We willen dit graag goed en eerlijk laten afronden en zullen de komende weken met jullie individueel gaan praten’. Dit bevredigt bijna niemand. Celil neemt het woord: ‘Ze willen ons uiteendrijven, maar dat gaat ze niet lukken. Ik hoop jullie allen weer morgenochtend om 07.00 weer te zien.’

Stakende chauffeurs bij het distributiecentrum bij Sloterdijk, 25 juni 2013

Neoliberalisme valt aan!

De neoliberale aanvallen op de arbeidersklasse versnellen. Jongeren krijgen minder pension, maar moeten wel dezelfde premies elke maand betalen. Ondertussen betaald het neoliberale kabinet Mark Rutte 2, bijna vier miljard euro voor de aanschaf van de Joint Strike Fighter. Vier miljard euro verdwijnt, terwijl het kabinet naast hun 18 miljard aan bezuinigingen nog eens 6 miljard extra wil bezuinigingen. Totale bezuiniging bijna 24 miljard euro. Maar in plaats van het geld bij de rijken en de kapitalisten te halen, wordt het geld gehaald bij de werkende klasse. Ondertussen zijn de inkomstenbelastingen voor de top inkomens in de laatste 23 jaar met -20% gedaald. De mensen met een salaris minder dan 30.000 euro moesten zelfs 4% meer belasting gaan betalen. 

In de zorg verdwijnen zeker 50.000 banen. Ziekenhuizen gaan failliet, ouderen worden gedwongen om lager thuis te wonen. Het neoliberale kabinet Mark Rutte 2 zal misschien straks van familie gaan eisen dat ze zelf maar gaan zorgen voor opa en oma. Misschien moeten kinderen straks weer hun vader en moeder in huis nemen, omdat verzorgingshuizen niet meer bestaan of alleen toegankelijk zijn voor rijke ouderen!

Maar ook internationaal eist het kapitalisme dat de sociale zekerheid verminderd wordt. Nergens is dat duidelijker dan in Frankrijk. In dit land zijn de sociale verworvenheden heel goed. Dankzij klassenbewustzijn en daadkracht moet het Franse kapitalisme akkoord gaan met veel sociale voorzieningen. De Franse staat geeft 32% van haar inkomsten uit aan de sociale zekerheid.

Het kapitalisme probeert al 23 jaar om de sociale zekerheid in Frankrijk af te breken. Dat is hun deels gelukt, maar het gaat niet snel genoeg. De kapitalistische kranten brullen dat de Fransen het te lux hebben en dat ze met minder moeten leven. Het minimumloon in Frankrijk is bijna 1700 euro, ook hoeven de Fransen maar 32 uur in de week te werken. Hier houdt het neoliberalisme niet van want dat verslechtered de concurrentie positie van het land op de internationale wereld markt.

Franse kapitalisten hebben hun lakeien altijd al ingezet tegen arbeiders en de sociale zekerheid. Maar elke rechtse regering werd afgestraft bij verkiezingen, ondanks de dreigde taal van de economische elite. Nu staat Frankrijk onder het gezag van de Socialistische Partij. Een partij die alleen nog in naam socialistisch is. De Franse president; Hollande wil echter niet dramatische bezuinigingen doorvoeren. Hij wil het rustig aandoen en vooral langzaam. Echter dat past niet binnen de eisen van het kapitalisme en dus wordt de Europese Unie op Frankrijk afgestuurd.

President Francois Hollande en de EU voorzitter Jose Manuel Barroso, staat lachend op de camera. Maar achter de schermen is een flinke strijd aan de gang. De neoliberale Barroso ( ooit een revolutionair maoist ) eist van Hollande, dat Frankrijk strenge neoliberale aanvallen uitvoert op de sociale zekerheid. Echter net als zijn voorgangers is de Franse president niet bereid om dit snel te doen. Hij is al niet populair in Frankrijk door zijn rechtse houding, maar voor de EU is hij net rechts genoeg!

In Brazilië zijn flinke protesten tegen de neoliberale regering. Deze regering is samengesteld uit burgerlijke sociaal democraten en traditionele conservatieven. De president van het land wordt geleverd door de ''Arbeiders'' Partij ( PT ) die ooit met Luiz Inácio Lula da Silva aan de macht kwam. Het arbeidersvolk had grote hoop op de PT en op Lula. Hij was de Braziliaanse versie van Hugo Chavez, die zeer populair was in Venezuela tot aan zijn dood. Maar anders dan Chavez, werd Lula juist zeer goede vriendjes met het kapitalisme. Zijn hervormingen waren niet dramatisch slecht voor de rijken en zijn pro-kapitalistische houding beviel hun wel.

Luiz Inácio Lula da Silva won steeds de verkiezingen omdat hij in staat was om zijn rechtse tegenstanders neer te zetten als ''producten van de rechtse elite''. Ook was zijn PT nog zeer populair onder arbeiders. In 2011 werd hij vervangen door Dilma Rousseff. Deze vrouw was ooit een revolutionair marxist, maar bekeerde zich tot het kapitalisme, net als veel stalinistisch gezinde marxisten na de val van het stalinisme. Dilma Rousseff krijgt het zwaar, haar regering wil dolgraag de FIFA voetbalkampioenschappen organiseren in 2016. Maar daarvoor moeten miljarden uitgegeven worden aan nieuwe stations en dat terwijl enorm veel mensen straatarm zijn in Brazilië.

De protesten begonnen toen de lokale overheden de prijzen wouden verhogen voor het gebruik van het openbaar vervoer. Dit werd niet geaccepteerd door de Brazilianen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer. De prijsverhoging zorgt ervoor dat bijna twee miljoen mensen de straat opgingen om te demonstreren. De heersende kapitalisten waren totaal van slag, meteen werden de prijzen voor het openbaar vervoer verlaagd, maar dat kon de woede niet tegenhouden. Want nu demonstreert men ook tegen andere problemen in Brazilië, zoals corruptie, machtsmisbruik, armoede, lage lonen, slecht onderwijs en een slechte gezondheidszorg!

In Nederland wil de overheid 6 miljard euro extra bezuinigen. De vakbonden zeggen dat ze dit niet zullen aanvaarden en het sociaal akkoord zullen opzeggen. De PvdA minister maakte zich er niet druk om. Hij zei dat de vakbonden altijd dreigen als men moet bezuinigen. Ronald Plasterk denkt dat de werkende klasse niet in staat is om terug te vechten. De elitaire Plasterk met zijn royaal inkomen hoeft zich ook geen zorgen te maken. Hij verdient genoeg en kan best wat extra kosten maken. Maar een modaal gezin met een inkomen van net 30.000 euro bruto heeft het lastiger. Alleen de rijken met een boven modaal inkomen voelen zich tevreden met Mark Rutte 2. Het is ook logisch dat slechts 27% van alle Nederlanders hoopt dat dit kabinet aanblijft tot 2016. Wij revolutionair socialisten hopen van niet!

EU voorzitter Jose Manuel Barroso

lacht tevreden. Alle Europese regeringen

doen wat het neoliberalisme eist!