10 jaar Schipholbrand

10 jaar is het geleden dat een brand bij het detentie- en uitzetcentrum in Schiphol-Oost uitbrak. Op dat moment zaten 300 ''illegalen'' opgesloten toen de brand ontstond. 11 mensen stierven en 15 raakten gewond. De doden waren allemaal ''illegale buitenlanders'' daarom was er weinig verdriet bij de bevolking. Nu tien jaar later zijn de meeste Nederlanders de Schipholbrand vergeten. Het opsluiten van mensen zonder papieren is een misdaad, dat bewijst de familie Mouradi. Dit gezin uit Afghanistan leeft al vier jaar opgesloten in een AZC. Werken mag de vader niet, medische zorg voor zijn gehandicapte kinderen is een bureaucratische nachtmerrie, omdat de verzekeraars weigeren te betalen voor medicijnen! 

Nederland is behoorlijk asociaal als het gaat om de behandeling van vluchtelingen. Sommigen worden binnen gelaten om na 18 jaar weer gedeporteerd te worden als blijkt dat je dienst hebt gedaan bij een organisatie die de Nederlandse staat in verband brengt met misdaden. Ex-medewerkers van bijvoorbeeld de Afghaanse veiligheidsdienst tussen 1978 en 1992, worden allemaal potentiële misdadigers genoemd door Nederland, omdat deze veiligheidsdienst zich schuldig maakte aan misdaden tegen het Afghaanse volk. Vreemd genoeg geldt dit niet voor aanhangers van de islamistische strijdkrachten die in 1992, de Republiek Afghanistan omver wierpen en een islamistische republiek oprichtte!

Ook ex-soldaten uit het volksleger van Angola, kunnen als ze hier in Nederland wonen gedeporteerd worden. Omdat ex-soldaten van de voormalige Volksrepubliek Angola, potentiële misdadigers zijn in de ogen van de overheid. Vreemd genoeg schijnen alleen legers en overheidsinstanties van stalinistische landen onder het motto van ''potentiële misdadigers'' te vallen. Nederland deporteert dus mensen die ooit dienst hebben gedaan bij legers en inlichtingendiensten, die vooral Den-Haag omschrijft als ''crimineel''. Men oordeelt niet over het individu maar over de organisatie waar hij/zij ooit gewerkt heeft. Dit past helemaal binnen de mentaliteit van de Koude Oorlog. Toen steunde Nederland namelijk de anticommunistische oppositie, met als doelstelling het kapitalisme weer aan de macht te helpen in landen zoals Afghanistan en Angola! 

Op Schiphol was in 2005 een detentie- en uitzetcentrum. Totaal niet geschikt om mensen langdurig vast te houden. Toch zaten er meer dan 300 mensen vast op 27 oktober 2005. De brand begon vijf minuten voor twaalf in de nacht van 26 op 27 oktober. Vermoed wordt dat de brand werd aangestoken door een gevangene.  Aanvankelijk was het aantal slachtoffers nog onduidelijk. In de eerste berichtgeving was melding gemaakt van slechts één dodelijk slachtoffer. Pas later de volgende dag werd bekend dat het aantal elf bedroeg!

Robert Jules Arah (34 jaar, man, Suriname)
Naiva Apensa (43 jaar, man, Suriname)
Mehmet Ava (40 jaar, man, Turkije, Koerd)
Kemal Sahin (51 jaar, man, Turkije, Koerd)
Taras Bilyk (30 jaar, man, Oekraïne) 
Oksana Nynych (29 jaar, vrouw, Oekraïne)
Gheorge Sas (21 jaar, man, Roemenië)
Dato Khidiritsj Kasolev (20 jaar, man, Georgië)
Vladislav Leniev Petrov (31 jaar, man, Bulgarije)
Lofti Al Swaee Al Swaiai (32 jaar, man, Libië)
Maribel Martinez Rodriguez (25 jaar, vrouw, Dominicaanse Republiek) 

Bron: Wikipedia!

Deze elf mensen zouden de brand niet overleven. Er kwam veel kritiek op het beleid van Minister Rita Verdonk, die echter keihard beweerde dat er geen fouten waren gemaakt. De gevangenen van het detentie- en uitzetcentrum in Schiphol-Oost, hadden daar helemaal niet moeten zitten. Juist omdat ze in afwachten zaten en helemaal niet veroordeeld waren voor een misdrijf. Het toont echter precies aan hoe Nederland omgaat met ''illegalen''. Men stopt ze in cellen, alsof het allemaal zware criminelen zijn. Wie als vluchteling hier komt wordt als crimineel behandeld en eindigt in een AZC, waar hij/zij niets mag. Ze krijgen geen hulp bij integratie, geen taallessen, geen kansen om een opleiding te beginnen. Terwijl de meesten allemaal willen werken en vaak ook hoogopgeleid zijn. Vooral de Syrische vluchtelingen zijn geen ''gelukszoekers'' maar vluchten voor oorlog. Want sinds 2011 woedt er een vreselijke burgeroorlog in Syrië!

De familie Mouradi woont al vier jaar op gezinslocatie AZC Emmen met een dochter en twee zoons, die beiden ziek zijn. De twee jongens hebben ernstige lichamelijke klachten, het kost vader Jalil Mouradi enorm veel moeite om goede zorg voor zijn zieke jongens te regelen. Want in het AZC is die zorg minimaal en als vreemdeling zonder papieren, is het zo goed als onmogelijk om specialistische hulp te krijgen. Al vier jaar doen hij en vrouw niets anders dan wachten, wachten op een huis, werk en vrijheid. Omdat ze vluchtelingen zijn mogen ze nauwelijks iets van de Nederlandse overheid. Die stopt de familie liever in een camp en laat ze al vier jaar wachten op deportatie of verblijft. Lees hun verhaal op www.socialisme.nu! 

Enkele jaren na de Schipholbrand kwam de Nationale Onderzoeksraad met haar rapportage. De brand had ernstige gevolgen door het tekortschieten van drie overheidsinstanties. Ook stelde de raad vast dat de bouw van het complex in strijd was met het bouwbesluit en dat er geen vergunning voor had mogen worden gegeven. Doordat de overheidsinstanties zich niet aan de regels hielden, zijn onnodig veel slachtoffers gevallen!

De Onderzoeksraad stelde onder meer:

1. De bedrijfshulpverleningsorganisatie van de Dienst Justitiële Inrichtingen had beter doordacht, voorbereid en getraind moeten zijn, inclusief de samenwerking en afstemming met de brandweer.
2. De vleugels J en K van het cellencomplex hadden door de Rijksgebouwendienst gebouwd dienen te worden volgens het Bouwbesluit.
3. De gemeente Haarlemmermeer had haar verantwoordelijkheid als vergunningverlener, toezichthouder en handhaver meer inhoud moeten geven

Bron: Wikipedia 

Het cellencomplex na de brand. Hier stierven elf mensen!

Netanyahu: Palestijnen verantwoordelijk voor de Holocaust

De rechtse Zionist en massamoordenaar; Benjamin Netanyahu, heeft op een joods congres in Jeruzalem beweert dat de Palestijnse moslimleider Haj Amin al-Husseini verantwoordelijk zou zijn voor de Holocaust en niet Adolf Hitler. Hiermee probeert de massamoordenaar de moord op minimaal 6 miljoen joden in de schoenen van de Palestijnen te schuiven. Revolutionair socialisten bekritiseren deze walgelijke uitspraak en roepen Israëlische arbeiders op om tegen hun rechtse premier te demonstreren. Deze man is een misdadiger en een vieze leugenaar, die hitst op Palestijnen en iedereen die zich tegen zijn terreurbewind keert!

Haj Amin al-Husseini was een antizionistische geestelijke leider tijdens de tweede wereld oorlog. Hij was de groot moefti van Jeruzalem tot 1937, toen de stad nog deel van het Britse Mandaat Palestina. Al-Husseini was inderdaad fel tegen de joodse invloed in Palestina, maar daarmee verschil hij niet veel met de huidige Israëlische premier, die de moslims net zo minacht. Beiden mannen hebben een hekel aan elkaars religies. De groot moefti was fel anti-joods en de huidige premier van Israël is fel anti-islamistisch!

Wat minder bekend is in het westen, is de Arabische opstand in het Britse Mandaat Palestina tussen 1937 en 1939. De opstand der Arabieren had twee oorzaken, ten eersten wou men een onafhankelijke staat vrij van het Britse imperialisme. Ten tweede keerde zich de Palestijnse Arabieren zich tegen de massa immigratie van Europese joden, dat waren vooral vluchtelingen uit Duitsland. De opstand had twee fases. De eerste fase werd geleid door het Palestijnse Arabische Commando dat zich in de steden bevond. Hun acties waren gericht op burgerlijke ongehoorzaamheid en stakingen. Britse imperialisten dreigde de noodtoestand in te voeren en het leger op de stakers af te sturen. Toen de demonstranten zagen dat de soldaten kwamen begonnen ze zich te bewapenen!

In de 20ste eeuw werd het zionisme populair bij enkele joden. Die wouden in Brits Palestina een joodse staat oprichten. Ze waren echter een religieuze minderheid, want Palestina werd bewoond door moslims. Die moesten niets weten van een joodse staat. Toen de opstand in 1937 uitbrak vielen Arabische Palestijnen, joodse winkels en synagogen aan. De Britten begonnen hierop de joods milities te steunen, die zich verzetten en wraak gingen nemen door Palestijnen te doden. Een jaar in de opstand waren al 1500 doden gevallen, dat aantal zou nog groter worden toen de tweede fase begon in 1938!

Nadat de Britten de orde hadden hersteld in de steden, kwamen de Arabieren op het platteland in opstand. Hier sloegen joodse en Britse soldaten keihard terug en dode daarbij 3.000 Palestijnen. In totaal moeten meer dan 4500 Palestijnse strijders gedood zijn tussen 1937 en 1939. Het zou de Arabieren zo verzwakken dat de joodse milities in 1948, veel makkelijker in staat waren om Israël te stichten. Haj Amin al-Husseini moest vluchten en kwam in het Koninkrijk Irak aan. Toen de wereld oorlog uitbrak zocht de geestelijke leider contact met de nazi's. Hij stelde zich in dienst van het nazisme om de joodse invloed in Europa uit te roeien. In Bosnie werkte Haj Amin al-Husseini nauw samen met de Waffen SS om moslims te rekruteren voor de strijd tegen de ''joodse bolsjewieken''!  

Toen de oorlog voorbij was in 1945, zocht al-Husseini toevlucht bij de Egyptenaren om niet opgepakt te worden voor zijn steun aan Adolf Hitler. Vanuit Caïro leidde hij de Arabische Palestijnen tijdens de eerste Arabisch-Israëlische oorlog van 1948. Doordat hij ook deze slag verloor begonnen de Palestijnen zich van hun groot moefti af te keren. De Egyptische president Nasser maakte dan ook in 1959 een einde aan de Palestijnse regering die al-Husseini had opgesteld. Men ging liever aandacht geven aan seculiere nationalisten van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie. De rol van al-Husseini was in de jaren 60 marginaal en hij zou nooit meer zich de leider van de Palestijnen kunnen noemen, die rol was overgenomen door de jonge Yasser Arafat!

De zionistische massamoordenaar Benjamin Netanyahu beweert dus dat deze Haj Amin al-Husseini, aan Hitler de optie bood voor de Holocaust. Dit is natuurlijk wat de zionisten graag horen, dat de Arabieren verantwoordelijk zijn voor de massamoord op zes miljoen joden. In werkelijkheid was de moord op joden, communisten, zigeuners en andere ''minderwaardige'' groepen in 1942 gepland tijdens de Wannsee Conferentie. Haj Amin al-Husseini was helemaal niet aanwezig toen de NSDAP en SS besloten om de concentratiekampen om te bouwen tot vernietigingskampen. Daarnaast hadden Hitler en al-Husseini een belangrijk meningsverschil. De Palestijn vond dat het zionisme de oorzaak was voor het conflict tussen joden en moslims. Hitler daarin tegen zag de joden als grondlegger van het marxisme, kapitalisme en het verraad van de november revolutie in Duitsland in 1918. Al-Husseini was dan wel tegen het jodendom, maar eerder omdat zionistische joden in Palestina een joodse staat wouden oprichten!

Dat Benjamin Netanyahu beweert dat de groot moefti op het idee kwam, een massamoord te beginnen tegen joden is historisch gezien volledig fout. Maar dat weet de Israëlische premier best wel. Echter op dit moment in oktober 2015, is het zeer onrustig in Israël en de bezette gebieden. Palestijnen voeren weer wanhoopsaanvallen uit en worden daarbij massaal gedood door politie agenten. Dit versterkt de woede/haat en zorgt voor een opbloei van geweldsincidenten. Wie er te Arabisch uitziet kan al gedood worden, nu de Israëlische bezetstinsmacht iedere Arabier aanziet als potentiële terrorist. Netanyahu wil de joden ophitsen tegen de Palestijnen om zijn machtsbasis te versterken. Hij wint steun door angst, want dat heerst onder veel joden!

Als er iemand zou zijn die schuldig is aan massamoord op onschuldigen, is het Netanyahu wel. Vorig jaar liet hij zijn luchtmacht aanvallen uitvoeren op Gaza. Daarbij werden 2.000 Palestijnen gedood, Israël verloor slechts 64 soldaten. De woede over deze massamoord is nog erg goed te voelen, daarnaast leven de Palestijnen al 48 jaar onder Israëlische bezetting. Ondanks dat de VN zich tegen de joodse kolonisaties heeft gekeerd, blijven de Israëliërs doorgaan met het bouwen van nederzettingen op de westerse Jordaanoever. De Palestijnen leven ondertussen in slechte huizen, moeten langs grensposten waar ze vaak geïntimideerd worden door agenten en soldaten. Daarnaast doen de joodse kolonisten aan pesterijen en komen er altijd mee weg!

Dit drijft vooral jonge Palestijnen tot wanhoopsdaden. Revolutionair socialisten kunnen begrijpen waarom ze zo ver gaan, maar keuren het af als individueel terrorisme. De moordaanslagen van Palestijnen zullen de terreuracties van de Staat Israël alleen maar versterken. Klassenstrijd is nodig, van zowel Palestijnse als Israëlische arbeiders. Dit is lastig omdat er zoveel haat is tussen joden en moslims. Vooral arbeiders van joodse afkomst vrezen de Palestijnen en zijn hierdoor vatbaar voor de propaganda van zionisten. Ondertussen heeft de arbeidersklasse van Israël ook te lijden, maar daar geeft de rechtse Benjamin Netanyahu niet om. Hij is een aanhanger van het kapitalisme en wil vooral donaties ontvangen van rijke joden uit de Verenigde Staten. Dat joodse arbeiders het moeilijk hebben onder het kapitalisme doet de politieke elite niets!

De oplossing is voor ons makkelijk. Er moet een seculier socialistisch Palestina komen naast een seculier socialistisch Israël. Het zionisme en islamisme moeten verworpen worden en de politiek mag niet in dienst staan van het jodendom of de islam. Wetten die joden voortrekken moeten afgeschaft worden en Israël moet zich niet omschrijven als een joodse staat. Palestina moet tolerantie tonen voor joden en hun accepteren als Palestijnse burgers. Een socialistische federatie tussen de twee landen is dan de volgende stap. Gemeenschappelijk zou zo'n federatie een voorbeeld worden voor het midden oosten en de gehele wereld!

Haj Amin al-Husseini hier met Bosnische moslims, die voor de 

Waffen SS gingen vechten!

Palestina: ‘We willen gewoon geen bezetting. Is dat zoveel gevraagd?

Sara Baqqali loopt momenteel stage bij een NGO op de Westelijke Jordaanoever. Ze vertelt vanuit Bethlehem aan Janneke Prins wat ze meemaakt en wat haar opvalt aan de oplaaiende strijd van de Palestijnen.
Op Facebook zien we dagelijks bloedstollende beelden van ongewapende Palestijnen die in koelen bloede worden doodgeschoten door Israëlische militairen. Soms omdat ze hun mobiel uit hun jaszak willen pakken, soms om helemaal niets. Jonge vrouwen laten kinderen moederloos achter, dertienjarigen laten ouders kindloos achter. Wat is er aan de hand?

Op dit moment worden dagelijks Palestijnen vermoord. Op straat wordt op de West Bank ook voortdurend aan elkaar gevraagd of er alweer een martelaar is. Een voorbeeld is dat IDF-soldaten dachten dat een jongedame in Hebron onder haar lange gewaad een wapen zou dragen. Ze moest zich uitkleden. Maar zij vroeg om dat in het bijzijn van een vrouw te doen, in plaats van bij de militaire mannen. Ze werd ter plekke doodgeschoten.

De Palestijnen leven natuurlijk al jarenlang onder de Israëlische bezetting en dat is een bron van grote frustratie. Een dag na de speech van president Mahmoud Abbas in de VN (30 september, red.) heerste er ineens een heel andere sfeer in de straten van Ramallah. Waar ’s avonds normaliter veel muziek te horen was op straat en mensen in de cafeetjes zaten, was het ineens heel stil. Abbas had in de VN aangegeven zich niet meer te gebonden te voelen aan de Oslo-akkoorden. De Palestijnen die ik ken hebben niet heel veel vertrouwen in Abbas, maar vonden de speech op zich wel mooi.

De spanningen liepen pas echt op toen de Joodse en Islamitische feestdagen voorbij waren. Wie dit keer ‘begon’ is lastig te zeggen want Palestijnen reageren op de voortdurende escalaties. Begin oktober doodde een Palestijn twee settlers in hun auto in de buurt van Nablus. Daarop volgde de collectieve straf voor alle Palestijnen die in Nablus en omringende dorpen wonen. Ze werden omsingeld door het IDF-leger en bestormd. Hun bewegingsvrijheid is verder afgenomen. Vervolgens schoot Muhanad Halabi in Jeruzalem op een settler. Hij werd meteen doodgeschoten. Je ziet overigens dat de meeste spanningen zich afspelen in Jeruzalem.

Gideon Levy legde onlangs uit aan MO* hoe het begon. Hij zei dat Joden niet op de Tempelberg mogen bidden, maar er steeds vaker worden gesignaleerd. Levy zegt: ‘Ze zeggen zelf ook dat ze daar niet zijn om religieuze, maar om politieke redenen. Ze willen laten zien wie de baas is.’ Welke rol speelt de Al-Aqsamoskee voor de Palestijnen?

Het was een eyeopener toen ik de Al-Aqsa bezocht. Rondom de moskee is een heel open ruimte waar geen soldaat te zien is. Kinderen spelen er, ouderen zitten te picknicken. Er heerst een gevoel van vrijheid. Dit is een plek waar de Palestijn, die zijn land en zijn identiteit is verloren, toch zichzelf kan zijn. Daarbij moet ik vertellen dat niet elke Palestijn zomaar naar de moskee kan. De Israeli’s geven er vergunningen voor af. Dus dat gevoel van afhankelijkheid speelt toch mee in het symbool dat Al-Aqsa voor de Palestijnen is.

Anderhalf jaar geleden stelde Omar Barghouti dat Palestijnse jongeren zich aan het herberaden zijn op hun leiderschap. Merk je daar iets van?

Het zijn inderdaad de jongeren die nu in opstand komen. Veel Palestijnen hebben het overigens niet over de ‘derde’ intifadah, maar over intifadah shabia – die van het volk, ongeorganiseerd, niet geleid door politieke leiders. De vorige intifada’s centreerden zich overigens ook rondom Jeruzalem. Of dit echt een intifada is, kan ik als buitenstaander niet zeggen. Maar hoe langer dit duurt, hoe duidelijker dat is het is dat dit niet overwaait.

Oudere Palestijnen zijn niet enthousiast over het idee van een intifada. Zij hebben het gevoel dat de tweede intifada (2000-2005, red.) niets heeft opgeleverd, behalve nog strengere regels. De kinderen die toen werden geboren, zijn nu dertien of veertien. Zij hebben dat trauma niet, zij kennen alleen de huidige situatie.

Er is een interpretatie dat de jongeren die nu de stenen gooien, vooral uit de vluchtelingenkampen komen. Zij zijn zich heel bewust van hun status en hebben het gevoel niets te verliezen te hebben. Ze hebben van kinds af aan meegemaakt hoe het IDF-leger hun kamp binnenviel. Ouders proberen hun kinderen tegen te houden om aan demonstraties mee te doen, maar de kinderen ontsnappen vervolgens via het raam. Omdat ze opkomen voor een vriend of een broer die is vermoord.

Abbas schijnt elke demonstratie tegen te houden. Maar Hamas lijkt in de Gaza-strook ook niet vooraan te lopen. Wat is je indruk hiervan?

Geen van de politieke partijen treedt nu naar buiten als leider. Hamas is symbolisch mee gaan doen uit solidariteit. Maar de situatie in Gaza is veel extremer, daar durft het Israëlische leger veel sneller te reageren omdat er geen nederzettingen zijn zoals op de West-Bank.

Ik denk wel dat de Palestijnen heel duidelijk iets nodig hebben om in te geloven, om zelfvertrouwen van te krijgen. Ze hebben geen vertrouwen in hun eigen overheid en ook weinig in de internationale gemeenschap.

Wat kunnen wij in Nederland doen?

Ten eerste: de media corrigeren. Het discours dat ik laatst op Nu.nl zag was dat de settlers worden vermoord, in plaats de nadruk te leggen op de jarenlange bezetting. Ten tweede: het is goed als er meer over wordt gesproken en dat er solidariteitsdemonstraties worden georganiseerd. Ik vind het ten slotte belangrijk om laten weten dat ik echt zie hoe de Palestijnen van het leven houden. Hoe ze onder deze omstandigheden zoveel passie en creativiteit laten zien. Ze zeggen: ‘We zijn allemaal broeders, ongeacht afkomst of religie. We willen gewoon geen bezetting. Is dat zoveel gevraagd?’ - See more at: http://socialisme.nu/blog/nieuws/47193/palestina-we-willen-gewoon-geen-bezetting-is-dat-zoveel-gevraagd/#sthash.LiMS7JsV.Sara Baqqali loopt momenteel stage bij een NGO op de Westelijke Jordaanoever. Ze vertelt vanuit Bethlehem aan Janneke Prins wat ze meemaakt en wat haar opvalt aan de oplaaiende strijd van de Palestijnen. Op Facebook zien we dagelijks bloedstollende beelden van ongewapende Palestijnen die in koelen bloede worden doodgeschoten door Israëlische militairen. Soms omdat ze hun mobiel uit hun jaszak willen pakken, soms om helemaal niets. Jonge vrouwen laten kinderen moederloos achter, dertienjarigen laten ouders kindloos achter. Wat is er aan de hand?

Sara Baqqali loopt momenteel stage bij een NGO op de Westelijke Jordaanoever. Ze vertelt vanuit Bethlehem aan Janneke Prins wat ze meemaakt en wat haar opvalt aan de oplaaiende strijd van de Palestijnen. Op Facebook zien we dagelijks bloedstollende beelden van ongewapende Palestijnen die in koelen bloede worden doodgeschoten door Israëlische militairen. Soms omdat ze hun mobiel uit hun jaszak willen pakken, soms om helemaal niets. Jonge vrouwen laten kinderen moederloos achter, dertienjarigen laten ouders kindloos achter. Wat is er aan de hand?

Door de redactie van de Internationale Socialisten 

Op dit moment worden dagelijks Palestijnen vermoord. Op straat wordt op de West Bank ook voortdurend aan elkaar gevraagd of er alweer een martelaar is. Een voorbeeld is dat IDF-soldaten dachten dat een jongedame in Hebron onder haar lange gewaad een wapen zou dragen. Ze moest zich uitkleden. Maar zij vroeg om dat in het bijzijn van een vrouw te doen, in plaats van bij de militaire mannen. Ze werd ter plekke doodgeschoten. 

De Palestijnen leven natuurlijk al jarenlang onder de Israëlische bezetting en dat is een bron van grote frustratie. Een dag na de speech van president Mahmoud Abbas in de VN (30 september, red.) heerste er ineens een heel andere sfeer in de straten van Ramallah. Waar ’s avonds normaliter veel muziek te horen was op straat en mensen in de cafeetjes zaten, was het ineens heel stil. Abbas had in de VN aangegeven zich niet meer te gebonden te voelen aan de Oslo-akkoorden. De Palestijnen die ik ken hebben niet heel veel vertrouwen in Abbas, maar vonden de speech op zich wel mooi.

De spanningen liepen pas echt op toen de Joodse en Islamitische feestdagen voorbij waren. Wie dit keer ‘begon’ is lastig te zeggen want Palestijnen reageren op de voortdurende escalaties. Begin oktober doodde een Palestijn twee settlers in hun auto in de buurt van Nablus. Daarop volgde de collectieve straf voor alle Palestijnen die in Nablus en omringende dorpen wonen. Ze werden omsingeld door het IDF-leger en bestormd. Hun bewegingsvrijheid is verder afgenomen. Vervolgens schoot Muhanad Halabi in Jeruzalem op een settler. Hij werd meteen doodgeschoten. Je ziet overigens dat de meeste spanningen zich afspelen in Jeruzalem.

Gideon Levy legde onlangs uit aan MO* hoe het begon. Hij zei dat Joden niet op de Tempelberg mogen bidden, maar er steeds vaker worden gesignaleerd. Levy zegt: ‘Ze zeggen zelf ook dat ze daar niet zijn om religieuze, maar om politieke redenen. Ze willen laten zien wie de baas is.’ Welke rol speelt de Al-Aqsamoskee voor de Palestijnen?

Het was een eyeopener toen ik de Al-Aqsa bezocht. Rondom de moskee is een heel open ruimte waar geen soldaat te zien is. Kinderen spelen er, ouderen zitten te picknicken. Er heerst een gevoel van vrijheid. Dit is een plek waar de Palestijn, die zijn land en zijn identiteit is verloren, toch zichzelf kan zijn. Daarbij moet ik vertellen dat niet elke Palestijn zomaar naar de moskee kan. De Israeli’s geven er vergunningen voor af. Dus dat gevoel van afhankelijkheid speelt toch mee in het symbool dat Al-Aqsa voor de Palestijnen is.

Anderhalf jaar geleden stelde Omar Barghouti dat Palestijnse jongeren zich aan het herberaden zijn op hun leiderschap. Merk je daar iets van?

Het zijn inderdaad de jongeren die nu in opstand komen. Veel Palestijnen hebben het overigens niet over de ‘derde’ intifadah, maar over intifadah shabia – die van het volk, ongeorganiseerd, niet geleid door politieke leiders. De vorige intifada’s centreerden zich overigens ook rondom Jeruzalem. Of dit echt een intifada is, kan ik als buitenstaander niet zeggen. Maar hoe langer dit duurt, hoe duidelijker dat is het is dat dit niet overwaait.

Oudere Palestijnen zijn niet enthousiast over het idee van een intifada. Zij hebben het gevoel dat de tweede intifada (2000-2005, red.) niets heeft opgeleverd, behalve nog strengere regels. De kinderen die toen werden geboren, zijn nu dertien of veertien. Zij hebben dat trauma niet, zij kennen alleen de huidige situatie.

Er is een interpretatie dat de jongeren die nu de stenen gooien, vooral uit de vluchtelingenkampen komen. Zij zijn zich heel bewust van hun status en hebben het gevoel niets te verliezen te hebben. Ze hebben van kinds af aan meegemaakt hoe het IDF-leger hun kamp binnenviel. Ouders proberen hun kinderen tegen te houden om aan demonstraties mee te doen, maar de kinderen ontsnappen vervolgens via het raam. Omdat ze opkomen voor een vriend of een broer die is vermoord.

Abbas schijnt elke demonstratie tegen te houden. Maar Hamas lijkt in de Gaza-strook ook niet vooraan te lopen. Wat is je indruk hiervan?

Geen van de politieke partijen treedt nu naar buiten als leider. Hamas is symbolisch mee gaan doen uit solidariteit. Maar de situatie in Gaza is veel extremer, daar durft het Israëlische leger veel sneller te reageren omdat er geen nederzettingen zijn zoals op de West-Bank.

Ik denk wel dat de Palestijnen heel duidelijk iets nodig hebben om in te geloven, om zelfvertrouwen van te krijgen. Ze hebben geen vertrouwen in hun eigen overheid en ook weinig in de internationale gemeenschap.

Wat kunnen wij in Nederland doen? 

Ten eerste: de media corrigeren. Het discours dat ik laatst op Nu.nl zag was dat de settlers worden vermoord, in plaats de nadruk te leggen op de jarenlange bezetting. Ten tweede: het is goed als er meer over wordt gesproken en dat er solidariteitsdemonstraties worden georganiseerd. Ik vind het ten slotte belangrijk om laten weten dat ik echt zie hoe de Palestijnen van het leven houden. Hoe ze onder deze omstandigheden zoveel passie en creativiteit laten zien. Ze zeggen: ‘We zijn allemaal broeders, ongeacht afkomst of religie. We willen gewoon geen bezetting. Is dat zoveel gevraagd?

MH17 en de nieuwe Koude Oorlog

Vlucht MH17 was een lijndienst van Malaysia Airlines die op 17 juli 2014 werd neergeschoten boven Donetsk in Oost Oekraïne. Aan boord waren 283 mensen waarvan de meerderheid uit Nederlanders bestond. Het toestel was een Boeing 777-200ER die al jaren trouw dienst deed bij Malaysia Airlines. De crash van het vliegtuig zorgde voor een opwaai van de Koude Oorlog in de vorm van wie nu verantwoordelijk was. Waren het de Oekraïners of de Russische separatisten? Het onderzoek heeft uitgewezen dat een BUK raket voor de crash zorgde, maar wie deze raket heeft afgevuurd blijft onduidelijk. Rusland doet enorm veel moeite om de schuld bij Oekraïne te leggen en die doen precies hetzelfde bij de Russen!

De huidige oorlog in Oost Oekraïne is geen ongewone situatie. Sinds 1988 zijn meer van dit soort conflicten ontstaan in de voormalige Unie van Socialistische Sovjet Republieken, die in december 1991 ophield met bestaan. Etnisch nationalisme ligt aan de basis van de haat en afkeer. Dit nationalisme wordt gevoed door zowel Moskou als anticommunistische nationalisten, die eind jaren 80 een kans zagen om haat te zaaien tussen de Sovjet volkeren!

Na 70 jaar stalinistische overheersing in de vorm van het groot Russische chauvinisme, waren veel volkeren van de USSR in de ban van anticommunistische opvattingen. Etnische Russen werden geminacht, met name in de Baltische republieken; Estland, Letland en Litouwen. De Russen daar waren ook tegen de onafhankelijkheid van deze voormalige Sovjet republieken. In Armenië en Azerbeidzjan sloeg de haat al in 1988 toe. Rechtse nationalisten pleegde verschillende moorden, waardoor de twee volkeren elkaar te lijf gingen, vooral in Nagorno-Karabach ( toen nog deel van de Azerbeijaanse Socialistische Sovjet Republiek )!

In Georgië ( moederland van Stalin ) kwamen separatisten op in de provincies; Zuid-Ossetië en Abchazië. Die voelde zich bedreigt door het etnische nationalisme dat de anticommunistische Georgische regering uitstraalde. De burgeroorlog die daarop volgde zou tot 1993 duren. Ook in 2008 laaide het conflict op toen de rechtse president van Georgië, probeerde met geweld Zuid-Ossetië en Abchazië te veroveren. Rusland greep in en hield de Georgiërs tegen, terwijl de hele westerse wereld de kant van de rechtse Mikheil Saakashvili koos!

Diezelfde Mikheil Saakashvili vluchtte uit Georgië in 2013, na een politieoproep tot zijn arrestatie voor machtsmisbruik. Hij zit nu in Oekraïne waar hij gouverneur van Odesssa is geworden onder de anticommunistische president; Pedro Poroshenko. Saakashvili is een typische etnische nationalist. Charismatisch, anticommunistisch, zeer westers ingesteld en anti-Russisch. Een lieveling van conservatieven in het westen, maar een vijand van elke revolutionair socialist en liberaal democraat. Zeker omdat onder Saakashvili de vrijheid van meningsuiting enorm beperkt werd in Georgië. Ook zorgde zijn Georgisch nationalisme voor oorlog en ellende!

Het Kremlin is echter geen onschuldige ziel. Rusland voedt sinds 1999, het groot Russische chauvinisme. Waarbij nadruk wordt gelegd op de kracht van het stalinisme en het tsarisme. De Sovjet-Unie wordt als ''positieve Russische natie'' neergezet door de staatsmedia. Joseph Stalin krijgt ook weer positieve aandacht en men praat nauwelijks over de vreselijke misdaden van de stalinisten. Nee, de grote overwinning van 1945 wordt groot weergegeven en president Vladimir Poetin speelt op Sovjet nostalgie van vooral ouderen. Dat mixed hij dan met patriottisme voor moedertje Rusland, wat veel ouderen al geleerd hadden onder het stalinisme!

Vladimir Poetin wil Rusland weer imperialistisch sterk maken. Sterk in de zin dat zijn land weer een internationale supermacht wordt net als de USSR. Veel Russen denken net zo, ze laten zich helemaal misleiden door het Kremlin. Dit is vooral de schuld van het kapitalistische westen dat in de jaren 90 kritiekloos achter Boris Yeltsin stond. Toen die enorme armoede en achteruitgang veroorzaakte bleven westerse leiders hem aanmoedigen. De Russen kregen te merken wat kapitalisme inhield en vele voelde zich verraden door het westen. Waar velen nog heilig dachten dat het kapitalisme voor welvaart zou zorgen in 1991 kwamen heel bedrogen uit. De generatie die na 1990 geboren was, kende daarom ook alleen maar kapitalistische uitbuiting!

Met de komt van Vladimir Poetin veranderde dat. Poetin manipuleerde de Russen door hun een foutief gevoel van trotsheid te geven. Trotsheid die ze onder Boris Yeltsin verloren hadden. Maar echte sociale hervormingen zijn nooit gekomen. Ook al nam de staat weer controle over bepaalde sectoren van de economie, bleef in feite Rusland een zeer ongelijk land. Nog steeds is Moskou een dure stad en wie daar wil komen moet bijna al tot de bourgeoisie behoren of de conservatieve bureaucratie van het Kremlin!

Malaysia Airlines vlucht MH17 kwam terecht in een conflict tussen Russische separatisten en het Oekraïense Leger. Die burgeroorlog begon in 2014, toen Russisch sprekende burgers van Oost Oekraïne, in opstand kwamen tegen Kiev. De hoofdstad had namelijk president Yanukovich afgezet en daar waren de Russisch sprekende bevolking in het oosten niet blij mee. Daarnaast vreesde ze een ''fascistische'' overname, toen Kiev de Russische taal ging verbieden en Sovjet monumenten liet vernielen door fascistische knokploegen. In de regio's Donetsk en Lughask leven voornamelijk Russen. Zij voelen ze minder tot nauwelijks met Oekraïne verbonden. Terwijl west Oekraïne erg gericht is op het westen, kijken vele in het oosten liever naar Rusland! 

Moskou zag een kansje om hun imperium weer te versterken. De propagendakanalen van het Kremlin draaide overuren en het sloeg aan. Kiev werd een ''racistisch'' nest genoemd en Vladimir Poetin stelde zich op als beschermer van de Russische arbeider. In werkelijkheid is deze ex-KGB agent helemaal geen vriend van de werkende arbeider. Rusland is een staats-kapitalistisch land waarbij de overheid ervoor zorgt dat een kleine groep superrijken zeer welvarend wordt. Poetin vertrouwt op de oligarchie om aan de macht te blijven. De arbeiders moeten het doen met 400 euro netto per maand, terwijl miljarden aan dollars in de handen van types zoals Roman Abramovich, Alexander Abramov, Oleg Deripaska, Mikhail Fridman, Mikhail Prokhorov, Alisher Usmanov, German Khan, Viktor Vekselberg, Leonid Michelson, Vagit Alekperov en Pyotr Ave liggen. Allemaal maakte ze hun miljarden over de rug van de Russische arbeiders!

Poetin laat de oligarchen met rust en bewijst hiermee zijn ware aard. Maar in de propaganda die Russen in Oost Oekraïne zien, wordt Poetin als superman neergezet. Als de Russische vader die zijn volk beschermt tegen de ''fascistische'' Oekraïners. Nu is het wel zo dat veel etnische nationalisten in Oekraïne inderdaad fascistische sympathieën hebben. Het is zelfs in de wet vast gelegd dat kritiek of verwerping van rechts-nationalistische groeperingen tijdens de tweede wereld oorlog, strafbaar is. Je mag dus geen kritiek hebben op anticommunisten die met Hitler samenwerkte en jacht maakte op joden en leden van de communistische partij. Oekraïne heeft in 2015 besloten dat communistische partijen geen bestaansrecht hebben en dus niet mee mogen doen met verkiezingen. Dit versterkt de propaganda van Moskou en het beeld dat Oekraïne een ''fascistisch'' land is. 

In werkelijkheid zijn zowel Rusland als Oekraïne corrupte oligarchieën. De Oekraïense president; Pedro Poroshenko is een kapitalist en steenrijk geworden door een monopolie op de chocolade markt te hebben. Hij won de oneerlijke presidentiële verkiezingen in 2014 met een pro-westers programma. Natuurlijk zijn de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika, heel positief over deze oligarch. Oekraïne krijgt al miljarden aan leningen en westerse wapens. Dat tegenstanders van Kiev door rechtse nationalisten en conservatieven geïntimideerd worden doet Europa en Amerika niets!

Op 17 juli 2014 slaat het noodlot toe als de inwoners van een klein dorpje net buiten Donetsk een enorme klap horen. Overal liggen wraakstukken en lichamen van passagiers. Vlucht MH17 is door een BUK raket neergehaald. Mannen, vrouwen en kinderen liggen dood tussen velden, huizen en weilanden. 283 mensen inclusief de bemanning zijn overleden. Separatisten nemen bezig van verschillende paspoorten en de Russische televisie filmt alles schaamteloos. Oekraïne wijst meteen naar Rusland, die ontkent echter dat zij er iets mee te maken hebben. In de 12 maanden die volgen verspreiden de Russen de ene theorie na de andere. So beweert Moskou dat een Oekraïens Su-25 vliegtuig verantwoordelijk is voor het neerhalen van vlucht MH17. Er worden zelfs satelliet beelden getoond met een Su-25 en de Boeing 777. Al snel wordt duidelijk dat het om een vervalsing gaat, maar de Russische media bleef het verkopen alsof het de ''waarheid'' kon zijn!

Wie heeft die BUK afgeschoten op vlucht MH17? Vermoedelijk de separatisten die in bezit zijn van Russische wapens. Maar zolang Moskou keihard ontkent ook maar wapens te leveren aan de separatisten, zullen we er wel nooit achter komen. De kans is klein dat Oekraïne achter deze daad zit. Natuurlijk zullen de Russische televisie zenders en kranten doorgaan met het verspreiden van ''alternatieve'' theorieën, om de Russen duidelijk te maken dat Rusland er niets meer te maken heeft. Er zijn maar weinig kranten die bereid zijn om te erkennen dat het Kremlin iets verduisterd. Dit is riskant omdat er geen persvrijheid heerst en kritische journalisten te maken krijgen met intimidaties en dreigingen van Russische chauvinisten!

Dit houdt niet in dat Oekraïne heilig is. Kiev beweert namelijk glashard dat Moskou een plan had bedacht om MH17 neer te schieten. Dit toont aan dat ook de propagandamachine van de Oekraïners overuren draait, om vooral de Russen zo negatief mogelijk neer te zetten. Er is namelijk een ware media oorlog aan de gang tussen de twee groepen. Oorlog wordt namelijk niet alleen met kogels en wapens bevochten. Ook op het internet bevechten de etnische nationalisten elkaar. Rusland gebruikt daarbij symbolen van het tsarisme en stalinisme, terwijl Oekraïne heult met fascisten en het westen!

283 mensen stierven in de lucht boven Donetsk. Veel families blijven verdrietig achter. De dood van hun vaders, moeders, broers, zussen en geliefden is het resultaat van een etnische oorlog tussen twee volkeren, die zich liever laten leiden door haat dan door broederschap. Daarom zijn de idealen van het socialisme zo noodzakelijk. Etnische nationalisten willen oorlog, conflicten en haat tussen volkeren. Omdat zij vinden dat hun volk altijd gelijk heeft. Of nu Moskou of Kiev, beiden zijn deel van het probleem. De slachtoffers van MH17 nemen hun plaats in op het altaar van deze oorlog. 8283 mensen zijn gestorven sinds het conflict uitbrak!

Woede, afkeer en rechts populisme

Al meer dan 15 jaar waait het rechtse populisme over Nederland heen. Mensen worden opgehitst om zich af te zetten tegen een fictieve ''socialistische'' elite, die geen interesses toont in het welzijn van de bevolking. Deze elite is daarnaast ''multicultureel'' en geeft voorrang aan asielzoekers, ''gelukzoekers'' aldus de rechtse populisten. Sinds de komst van veel vluchtelingen uit de Arabische wereld is een storm van afkeer, racisme en haat ontstaan. Deze afkeer richt zich tegen de politieke elite, maar treft mensen die oorlog en armoede ontvluchten. Het toppunt is misschien het dorpje Oranje in Drenthe, waar woedende inwoners zich massaal verzetten tegen de komst van 1400 vluchtelingen!  

Een groot deel van de Nederlandse bevolking is tegen de komst van vluchtelingen. Ze denken dat deze mensen beter behandeld zullen worden dan hunzelf. Dit is het resultaat van bijna 30 jaar neoliberaal beleid dat begon in de jaren 80. Sociale zekerheden werden afgebouwd, prijzen voor alles stegen. Vooral onder de Paarse kabinetten en die van Balkenende werd het neoliberalisme versterkt. Woede en afkeer ontstond onder grote lagen van de bevolking. Sommigen kwamen in de ban van ex-stalinisten zoals Jan Marijnissen, anderen vonden hun heil in radicaal rechtse opvattingen. Hans Janmaat en zijn Centrum Democraten wisten in de jaren 90 door te breken, met vooral een anti-immigratie programma. Ze poogde tegen buitenlanders en vonden dat andere culturen geen bestaansrecht hadden in Nederland!

Maar het was Pim Fortuyn die zich wist neer te zetten als het boegbeeld van het rechtse populisme aan het begin van de 21ste eeuw. Fortuyn was geen neo-nazi en ook geen fascist, maar een echte populist die met nationalistische propaganda tegen de paarse kabinetten ageerde. Hij wees op de groeiende ongelijkheid en de manier waarop de overheid omging met buitenlanders. Volgens Fortuyn was de islam een groot probleem en noemde de islamistische cultuur ook achterlijk. Anti-racisten keerde zich terecht tegen zijn haat taal, maar Fortuyn wist een groot publiek te bereiken. Toen hij vermoord werd door een blanke Nederlander, legde zijn aanhang de schuld bij politiek links met name bij de PvdA!

Dat de aanhangers van Pim Fortuyn er niets van zouden bakken werd duidelijk onder het kabinet Balkenende 1, dat slechts 87 dagen standhield. Ministers van de Lijst Pim Fortuyn kregen ruzie met elkaar, wat leidde tot de ontbinding van het kabinet. Bij de daaropvolgende verkiezingen verloor de LPF bijna 2/3 van haar electoraat. Ironisch genoeg was het de PvdA die de stemmen van teleurgestelde LPF stemmers won in januari 2003. Maar doordat de sociaal democraten weer gingen meeregeren met de VVD vanaf 2006 groeide het rechtse populisme weer. Dit keer in de vorm van een ex-VVD genaamd; Geert Wilders, die uit de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie was gezet. Wilders was tegen een mogelijke toetreding van Turkije in de Europese-Unie, terwijl de VVD daar juist positief tegenover stond!

Wilders stichtte de Partij voor de Vrijheid, een nationaal conservatieve partij zonder leden. De PVV vertegenwoordigd het rechtse populisme in Nederland en legt daarbij ook nadruk op anti-immigratie en anti-socialisme. Volgens Geert Wilders is de hele overheid een soort ''socialistische heilstaat'' waarin een kleine groep ambtenaren alleen voor zichzelf zorgt. Natuurlijk verwerpen socialisten deze leugen, maar bij zijn proletarische aanhang wint dat wel steun. Vooral bij arbeiders die totaal geen klassenbewustzijn hebben en hierdoor zeer makkelijk misleidt worden met de leugen, dat de overheid ''socialistisch'' van aard zou zijn!

Dat de PVV het socialisme met mismanagement, bureaucratische misvorming en elitair gedrag gelijk schakelt is puur politiek van aard. Ze willen daarmee hun eigen neoliberale opvattingen maskeren, want neoliberaal is de PVV zeker. Hun doel is een kleine overheid en een grote privé sector, waarbij het bedrijfsleven zo min mogelijk lasten hoeft te dragen. Onder lasten ziet Wilders met name rechtsen voor arbeiders, die de kapitalisten maar al te graag willen afschaven. De partij van dictator Wilders toont enorm veel overeenkomsten met de radicaal rechtse; Republikeinse Partij in de VS. Die zijn net als de PVV, erg rechts nationalistisch ingesteld en minachten immigranten en arbeiders-rechten!  

Naast zijn steun voor de Amerikaanse conservatieven is Wilders ook een zionist in de zin dat hij de bezetting en kolonisatie van de Palestijnse gebieden ondersteunt. Hij vindt dat Israël het recht heeft om Palestina te bezetten. Hij gebruikt het islamisme als rechtvaardiging voor zijn steun en beweert dat de Palestijnen de ''terroristen'' zijn en niet de Terreur Staat Israël. Sinds het jaar 2000, zijn al meer dan 10.000 Palestijnen vermoord door Israëlisch staatsterrorisme. Omdat veel jonge moslims woedend zijn over de illegale bezetting en onderdrukking, is het antisemitisme bij hun ook hoog. Wilders beweert dat de haat tegen joden voortvloeit uit de islam, zonder daarbij te zeggen dat de zionisten al meer dan 45 jaar een volk onderdrukken en VN regels naast zich neer leggen. Het zou net zijn alsof een politicus het zou opnemen voor de Duitsers tijdens de bezetting van Nederland!

Het probleem is dat door neoliberaal wanbeleid en groeiende armoede, veel arbeiders gaan luisteren naar de rechtse taal van Wilders. Dit wordt mede mogelijk gemaakt door het verraad van de PvdA en de zwakheid van de SP. Er is nog steeds een enorm vacuüm op politiek links dat de rechtse populisten proberen te vullen. Met populisme bereikt Wilders wat de PvdA niet lukt, de steun van het volk. Juist omdat het volk zich enorm ergert aan de manier waarop de neoliberalen politiek bedrijven. Ze zien hoe de rijken steeds rijker worden, terwijl voor de werkende klasse de lasten steeds stijgen. Toen Oost-Europese landen bij de EU kwamen na 2007 gebruikte Wilders de vrees voor goedkope arbeiders om racisme te zaaien bij Nederlanders. Poolse arbeiders wouden namelijk de banen inpikken en werken voor minimumloon. Doordat inderdaad veel kapitalisten hun productie werk verplaatst naar Oost Europa groeide bij veel Nederlanders het gevoel alsof buitenlandse arbeiders voorgetrokken werden. Dat deze mensen uitgebuit worden en werken voor nog geen 600 euro per maand, realiseren zich maar weinigen. Zelfs in de grote Poolse steden is het modaal inkomen niet hoger dan 1000 euro netto per maand!

Probleem is dat na de val van het stalinisme, er geen socialistische alternatief bestaat in Oost Europa. Arbeiders hebben geen klassenbewustzijn en knokken ook niet massaal voor hun rechten. TINA speelt hierbij een grote rol. Sinds 1990 wordt er dagelijks via de rechtse media verteld dat er geen alternatief is op het kapitalisme. There Is No Alternative, dat horen arbeiders constant van hun baas, via de media en hun politici. Zowel politiek rechts als de ( nu neoliberale ) sociaal democratie, beweert dat het kapitalisme als enigste systeem werkbaar is. Het gaat zover zelfs dat enkelen zeggen dat Poolse arbeiders blij moeten zijn dat West-Europese kapitalisten ''investeren'' in Polen. Dat die dat puur doen uit eigen belang, wordt weer verzwegen!

Met de komst van de vluchtelingen uit Libië, Syrië en Irak, slaat de afkeer toe. Boze bewoners van dorpen willen niet dat er vluchtelingenkampen komen. Ze vrezen overlast van vooral moslim mannen, die allemaal achtergesteld en mogelijk asociaal zouden zijn. Doordat de media constant het beeld laat zien van woedende Arabieren, is bij vele een enorme vrees ontstaan voor dit ''kwaadaardige'' volk. Daarnaast vergeten vele dat Europa verantwoordelijk is, omdat het zich al jaren bemoeit met islamistische landen. Dat begon al toen men wapens ging leveren aan Saddam Hussein in de jaren 80, om het islamistische Iran een lesje te leren. 11 jaar later vielen we Afghanistan binnen en in 2003 was Irak aan de buurt. Om nog maar te zwijgen over de vele onschuldige slachtoffers van drones en bombardementen!

Het is daarom schandalig dat vluchtelingen zo geminacht worden. Dit is goed zichtbaar in het plaatje Oranje in Drenthe. Daar wonen maar 140 mensen, maar de overheid wil er 1400 vluchtelingen opvangen. De paniek sloeg toe en enkele inwoners gingen demonstreren tegen een asielzoekerscentrum. We zien deze trend vaker, vooral in gebieden waar nauwelijks moslims wonen is de afkeer en minachting het ergst. In Oranje zullen waarschijnlijk alleen maar christenen en niet-gelovigen wonen, waardoor het makkelijker is om je afkeer van de islam uit te spreken. Nu echter 1400 ''moslims'' ( we weten namelijk niet zeker of ze allemaal islamistisch zijn ) dreigen te komen, is het dorp in paniek. Want ze weten gewoon niet hoe ze om moeten gaan met mensen die hun taal niet spreken en die een andere religie hanteren. Dat veel vluchtelingen vaak hoogopgeleid zijn en best wat Engels kunnen, doet er niet toe!

De burgemeester van Oranje voelde zich overvallen en kon niet anders dan harde eisen stellen. Zo mogen er maximaal 700 asielzoekers komen en slechts een jaar verblijven. Staatssecretaris Klaas Dijkhoff reisde naar Oranje om te praten en werd meteen belaagd door woedende inwoners. Zijn auto werd beschadigd toen demonstranten hun woedde lieten merken. Revolutionair socialisten verwerpen de afkeer die veel Nederlanders hebben tegenover vluchtelingen. We snappen hun frustratie, maar wijzen erop dat deze mensen hier niet de oorzaak van zijn. De schuldigen zijn inderdaad mensen zoals staatssecretaris Klaas Dijkhoff, maar niet omdat ze asielzoekers toelaten. Hun neoliberaal beleid dat voor onzekerheid, angst en wanhoop zorgt ligt aan de basis. De inwoners van Oranje zijn geen racisten. Ze zijn bang gemaakt door de manier waarop berichtgeving wordt gedaan over het midden oosten en dan met name over moslims! 

Revolutionair socialisten zijn ook tegen kampen voor vluchtelingen. Wij vinden dat er noodwoningen gebouwd dienen te worden voor dit soort mensen. Iedereen samenvoegen in grote halen zonder privacy zorgt voor irritatie en conflicten, wat helaas al realiteit geworden is. Eigenlijk had de overheid meteen moeten beginnen met de bouw van noodwoningen, maar omdat de grond niet eigendom is van de gemeenschap is dit weer een obstakel. Bewijst weer eens waarom een kapitalistische staat niet in staat is om problemen op lossen. Daarom moeten de productiemiddelen zoals land, grond en de grootste bedrijven genationaliseerd worden. Dan zouden we in staat zijn om veel sneller te reageren!

SP: BETAALBARE ZORG, WEG MET ZORGVERZEKERAARS

De zorg kan beter en betaalbaarder, en we kunnen af van de macht van de zorgverzekeraars. Dat laat de SP zien in het plan 'De zorg is van ons'. Het Centraal Planbureau (CPB) rekende de plannen door en kwam tot de conclusie dat in het SP-plan 7 van de 10 gezinnen goedkoper uit zijn. SP-Kamerlid Renske Leijten: 'Ons zorgstelsel loopt nu vast. Het is duur, bureaucratisch en de zorgverzekeraars hebben te veel macht. Het was hard nodig dat daar een alternatief voor kwam. Onze plannen maken de zorg weer sociaal en publiek. Ook leveren ze tienduizenden banen op.'

'De zorg is van ons' bevat voorstellen voor het afschaffen van de zorgverzekeraars, het invoeren van een publieke basisverzekering, het afschaffen van het eigen risico, een gemeentelijk basispakket dat het recht op (thuis)zorg garandeert en een inkomensafhankelijke zorgpremie. 

In het plan pleit de SP voor organisatie van de zorg op twee niveaus. Wat lokaal kan, regelen we lokaal. De gemeenten worden verantwoordelijk voor zorg en ondersteuning thuis en in de wijk. Uiteraard onder goede voorwaarden en betaalbaar voor iedereen. Het rijk wordt verantwoordelijk voor ziekenhuiszorg en instellingszorg. Daarom vormen we de zorgverzekeraars om tot één Landelijke Zorgvoorziening. Zo breken we de macht van de zorgverzekeraars en wordt er geen winst meer gemaakt over de rug van de patiënt.

Iedereen heeft recht op de zorg die hij of zij nodig heeft. Daarom schaffen we het eigen risico af. Deze boete op ziek zijn zorgt ervoor dat steeds meer mensen afzien van de zorg die zij nodig hebben. Wat medisch noodzakelijk is en maatschappelijk wenselijk hoort thuis in het basispakket. Dat breiden we dus uit. En we betalen de zorg solidair via premies en belastingen die inkomensafhankelijk zijn. Met dit plan is zeven van de tien gezinnen goedkoper uit.

Bron: ''Sociaaldemocratische'' Partij 

Burkina Faso, revolutie en contrarevolutie

Het Afrikaanse land Burkina Faso is zo goed als onbekend bij de meeste Nederlanders. Tot 1984 droeg het land ook een andere naam. Van haar onafhankelijkheid in 1960, tot aan de staatsgreep van 1983 droeg het de naam; Republiek Opper Volta. De revolutionaire president; Thomas Sankara veranderde de landsnaam in Burkina Faso. Aan zijn idealistisch bewind kwam een einde toen zijn beste vriend; Blaise Compaoré, de Afrikaanse Che Guevara liet doden tijdens een staatsgreep. De verraderlijke Compaoré werd president en bleef dat tot 2014. Hij moest vluchten toen het volk in opstand kwam, na 27 jaar dictatoriaal beleid en enorme corruptie! 

Opper Volta begon haar bestaan als Franse kolonie in 1895. Net als de Britse en Belgische imperialisten vonden de blanke Fransen dat ze recht hadden op gebieden in Afrika. Hun racistische leer was glashelder. De ''domme negers'' waren niet in staat om zich beschaaft te gedragen. Blanke Fransen zouden de ''westerse beschaving'' brengen en de heidense cultuur vervangen door katholicisme. Het Franse imperialisme was minder wreed dan dat van de Belgische koning Leopold 2, die meer dan 10 miljoen Congolezen liet doden en miljoenen verminkte. Toch vonden ook de Fransen dat hun blanke huiskleur en hun ''christelijke beschaving'' superieur waren dan de ''neger cultuur''!

Eind jaren 50 van de 20ste eeuw kwam een einde aan het Franse kolonialisme. De Republiek Opper Volta werd op 5 augustus 1960 een vrij land. Democratisch werd de nieuwe republiek echter niet. Want Maurice Yaméogo liet alle oppositie partijen verbieden. Alleen zijn eigen partij mocht blijven bestaan. De vakbonden reageerde woedend en een zes jarige strijd ontstond tussen de autoritaire overheid en de bonden. In 1966 gaf president Yaméogo toe en trad af. Zijn opvolger werd Sangoulé Lamizana die echter ook dictatoriaal werd!

In 1970 ontstond een grote droogte en dreigde hongersnood in Opper Volta. Verschillende fracties van de overheid gaven elkaar de schuld en de onrust sloeg toe. President Lamizana kreeg nog meer bevoegdheden en werd daarmee absolute heerser van het land. Een nieuwe grondwet kwam eind jaren 70 en de president won elke verkiezing. Ook genoot de Republiek Opper Volta goede contacten met het kapitalistische westen. Zo had Lamizana goede banden met de Amerikaanse president Richard Nixon!

De president moest in 1980 het veld ruimen toen het militair een staatsgreep doorvoerde. Saye Zerbo werd de nieuwe militaire leider van Opper Volta. Maar omdat hij de vakbonden tegen zich kreeg moest hij ( twee jaar na zijn staatsgreep ) ook het veld ruimen, voor een militaire arts. Deze arts was slechts president voor een jaar toen een jonge marxistische officier genaamd; Thomas Sankara de macht greep. Sankara was slechts 34 jaar oud toen hij President van de Republiek Opper Volta werd. Anders dan de presidenten voor hem, wou Sankara niet genieten van absolute macht en luxe. Als marxist had hij een gruwelijke hekel aan het feit dat de politieke elite, zo welvarend was terwijl de meerderheid van de bevolking in armoede leefde!

Als eerste revolutionaire daad werden alle luxe overheidslimousines verkocht. Ambtenaren moesten gaan rijden in de goedkoopste auto die in het land te kopen was; de Renault 5. Thomas Sankara weigerde een privé chauffeur en reed zijn Renault 5 persoonlijk. Hij vond ook dat ambtenaren kleding moesten dragen dat in het land was gemaakt. De beste vriend en kameraad van de jonge president was Blaise Compaoré die net 32 jaar was. Het was Compaoré  die de staatsgreep leidde en Sankara installeerde als president. Samen besloten ze om het land te hernoemen. Opper Volta werd Burkina Faso in 1984!

De revolutionaire Sankara zag dat zijn land er erg slecht aan toe was. Er heerste enorme achtergesteldheid. Traditionele stammenleiders hadden meer macht dan de lokale overheden en vrouwen hadden niets te zeggen. Vele werden verplicht om zich te laten besnijden op tiener leeftijd. Vrouwenbesnijdenis was traditioneel en bijna alle meisjes moesten het ondergaan. Thomas Sankara maakte daar meteen een einde aan. Daarnaast zorgde hij ervoor dat vrouwen gelijk rechten kregen en ook deel mochten nemen aan de politiek. Totaal ondenkbaar omdat de regeringen van Opper Volta altijd conservatief waren op het gebied van vrouwenrechten!

Sankara was idealistisch en verheerlijkte leiders zoals Fidel Castro en Che Guevara. Zijn revolutie noemde de jonge president; De Populaire Democratische Revolutie, volgens de stalinistische theorie dat men eerste de burgerlijke democratie dient te versterken, voort men het socialisme kan realiseren. Hoewel Sankara geen stalinist was, moet wel vermeld worden dat hij militaristisch en autoritair dacht. De voorhoede van zijn revolutie was het militair en niet de arbeidersklasse. De president dicteerde alles van boven af en dat zorgde al snel voor onrusten. Want veel arbeiders merkte dat ondanks de vooruitgang, zij niets te zeggen hadden in Burkina Faso!

Om de voormalige corrupte bureaucratie te berechten werden Volks Revolutionaire Tribunalen opgericht. Deze tribunalen gingen staatsbureauraten en arbeiders vervolgen die zich in het verleden schuldig hadden gemaakt aan corruptie, machtsmisbruik en luiheid. Hoewel bedoeld om de corruptie aan te pakken, werden deze ''revolutionaire'' tribunalen een machtsmiddel. Want wie schuldig was bevonden aan ''contrarevolutionair'' gedrag werd ingezet als dwangarbeider. Een ander revolutionair instituut dat de bevolking controleerde waren de; Revolutionaire Defensie Comités. Opgebouwd volgens de voorbeelden in Cuba en Libië, moesten deze comités zorgen dat de bevolking trouw bleef aan de ''Populaire Democratische Revolutie''. Wie openlijk kritiek gaf kon rekenen op arrestatie. Hoewel Thomas Sankara niet corrupt van aard was, gebruikte sommige militairen hun bevoorrechtte positie om zich zelf te verrijken. De bevolking ging de misstanden van de Revolutionaire Defensie Comités verwijten op president Sankara!

Door het top-down beleid voelde vele zich vervreemd van de ''Populaire Democratische Revolutie''. Zeker in het onderwijs waar de overheid met dwang een militaristisch programma wou doordrukken. Veel leerkrachten weigerde om van hun kinderen mini soldaten te maken, dus ontsloeg Sankara alle 2.500 leerkrachten in het land. Burkina Faso zat toen zonder geschoolde mensen om kinderen te onderwezen. Door het autoritaire top-down beleid, verloor de jonge president de steun van de arbeidersklasse. Als Sankara niet zo dogmatisch en autoritair was geweest, dan was de staatsgreep van 1987 niet zo makkelijk gegaan. Maar dat is precies de zwakte van het Afrikaans-socialisme, hun top-down beleid!

Ondanks de militaire dictatuur maakte Burkina Faso grote vooruitgang in de menselijke ontwikkeling. Zo kregen mensen goede gezondheidszorg en binnen een week, waren meer dan 2,5 miljoen gevaccineerd tegen veel voorkomende ziektes. De Wereldgezondheid Organisatie was erg onder de indruk. Nog nooit had een Afrikaans land zo veel moeite gedaan om een goede gezondheidssector op te zetten. In andere landen is goede gezondheidszorg alleen betaalbaar voor Afrikanen die veel geld hebben. Niet in Burkina Faso, want Sankara vond dat zorg gratis moest zijn. Daarnaast bouwde hij goedkope woningen en legde een spoorlijn van 700 kilometer aan. Hierdoor was treinverkeer mogelijk wat de economie zeer goed uit kwam!

Op het gebied van vrouwenrechten kwam een revolutie. Meisjes mochten niet meer besneden worden en dwang huwelijken werden verleden tijd. Sankara moedigde ook het gebruik van voorbehoedsmiddelen aan, iets wat in het katholieke Afrika door de kerk altijd werd tegen gehouden. President Sankara vond dat vrouwen net als mannen, zich moesten beschermen tegen geslachtsziektes zoals AIDS. De Katholieke Kerk was natuurlijk niet blij dat de revolutionaire overheid van Burkina Faso, zich uitsprak voor het gebruik van condooms!

De voormalige koloniale machthebber; Frankrijk, was niet blij met de Afrikaanse Che Guevara, wiens populariteit groeide. Thomas Sankara bekritiseerde de Franse sociaal democratie op hun imperialistische pogingen, om controle te blijven uitoefenen op hun voormalige kolonies. Burkina Faso stak de middelvinger op en daar was de sociaal democraat; François Mitterrand niet van gediend. Dus begon de Franse regering aan een complot met niemand anders dan Blaise Compaoré, de tweede man van Burkina Faso. Die moest Sankara omverwerpen en een pro-westerse koers gaan varen!

Blaise Compaoré stond vier jaar in de schaduw van de man die hij in 1983 aan de macht had geholpen. Met groeide onrust in het land, merkte hij dat zijn tijd gekomen was. Als tweede man van het militaire regime, kon Compaoré zijn slag slaan. Het westen beweerde dat de ''communistische'' Sankara een gevaar was voor de (zaken)relaties. Compaoré wist dat Frankrijk hem zou steunen en plande een nieuwe staatsgreep. Nu zou hij de macht grijpen en een einde maken aan de revolutionaire politiek!

Een kleine groep soldaten kreeg de opdracht om de jonge president te doden. Gilbert Diendéré wordt ervan verdacht, de opdracht van Compaoré te hebben gekregen. Diendéré was slechts 27 jaar oud toen op 15 oktober 1987, de verraders het presidentiële paleis binnendrongen en Thomas Sankara doodschoten. Niet alleen de president werd vermoord, maar ook twaalf van zijn naaste medewerkers. Hierna gaf Blaise Compaoré een toespraak op de staatstelevisie, waarin hij aankondigde de nieuwe president te zijn. Compaoré vormde een Trojka met twee andere coupplegers, die hij in 1989 liet oppakken en executeren. Frankrijk was tevreden, want de nieuwe regering maakte meteen een einde aan de ''Populaire Democratische Revolutie''!

De nieuwe president stelde zich op als ''democraat'' en voorstander van de vrijheid van meningsuiting. In werkelijkheid was dat een enorme façade. Er kwam geen onderzoek na de moord op Thomas Sankara. Compaoré draaide de socialistische programma's en revolutionaire projecten terug. Burkina Faso werd een conservatief corrupt land, zoals Opper Volta voor 1983 was. De contrarevolutie ondervond nauwelijks tegenstand omdat de dictatoriale houding van Sankara veel arbeiders vervreemd had. Het was hierdoor makkelijker voor dictator Compaoré om alles weer terug te draaien. In 1997 werd als laatste daad, het embleem van het land vervangen. Het socialistische ontwerp van Thomas Sankara uit 1984, maakte plaats voor een embleem dat erg veel lijkt op dat van Opper Volta. Wel behield het Burkina Faso haar naam, vlag en volkslied. Maar op alle andere vlakken was het weer Opper Volta en niet het land dat Sankara wou opbouwen!

In 1996 werden alle politieke partijen die de dictatoriale president steunde, samengevoegd tot het ''Congres voor Democratie en Vooruitgang'' ( CDP ). Deze politieke partij moest gaan dienen als front voor alle aanhangers van Blaise Compaoré. Hijzelf zou voor deze partij meedoen met presidentiële verkiezingen, die volledig nutteloos waren omdat hijzelf die altijd won. Mede mogelijk door massieve fraude en vervalsing van stemmen. Dictator Compaoré verrijkte zich zelf met de rijkdom van Burkina Faso. De armoede en achtergesteldheid groeide, maar het westen prees zijn neoliberaal beleid dat gericht was op markt hervormingen en zakelijkheid. Anno 2015 is het weer normaal dat meisjes besneden worden en geen belangrijke functie vervullen!

Dat de oppositie niets tegen de president kon doen lag ook aan hun eigen sektarisme. De meeste politieke partijen zijn loyaal aan verschillende volkeren waarvan Burkina Faso er mee dan negen heeft. Het grootste volk van het land zijn de Mossi, zij maken 48% van de totale bevolking uit. De andere acht volkeren maken 52% uit. Er zijn enorm veel politieke partijen actief in Burkina Faso. Maar alleen het CDP is machtig, aangezien deze partij door Compaoré voorgetrokken wordt. Oppositie partijen hebben grote moeite om steun te winnen. Zeker omdat door de achtergesteld, maar weinig mensen kunnen lezen en schrijven. Slechts 28% van alle inwoners kan lezen. Dit wordt veroorzaakt omdat er nauwelijks basis scholen bestaan. Nadat Thomas Sankara de 2.700 leerkrachten ontsloeg vanwege ''contrarevolutionair'' gedrag midden jaren 80, verloor een hele generatie de vaardigheid om te schrijven en lezen. Compaoré heeft dit niet hersteld, waarom zou hij? Hoe dommer het volk, hoe makkelijker hij aan de macht kon blijven!

Internationaal stond de President van Burkina Faso bekend als onderhandelaar die ruziënde Afrikaanse landen bij stond. Compaoré wist hierdoor een beeld van zichzelf neer te zetten als ''vreedzaam''. Het westen was erg blij met hem, met name Frankrijk kon het goed vinden. Het is voor revolutionair socialisten overduidelijk dat de Fransen met de staatsgreep van 1987 te maken hebben. Erger is nog dat dit betekend dat sociaal democraten van de Franse Socialistische Partij op de hoogte waren van de staatsgreep. Want deze partij was aan de macht in 1987!

Het leven leek rooskleurig voor Blaise Compaoré. Maar in 2014, maakte hij een enorme fout. Hij wou dat het parlement een wet goedkeurde die hij nog langer aan de macht liet. Natuurlijk was zijn  ''Congres voor Democratie en Vooruitgang'' bereid om deze wet te steunen. Maar op straat was men na 27 jaar het zat. Duizenden jongeren kwamen demonstreren tegen de plannen om de president langer aan de macht te laten. Hoewel de politie aanwezig was, konden ze niet voorkomen dat de massa's het parlement aanvielen. Duidelijk werd ook dat de politie en het leger niet goed met elkaar overweg konden. Er waren veel onderlinge conflicten tussen het Regiment voor Presidentiële Veiligheid ( RSP ) en reguliere soldaten. De RSP kreeg veel betere wapens en enorme salarissen. Terwijl politie agenten en reguliere leger eenheden, slecht betaald werden. Sinds de jaren 90, werd deze elite eenheid geleid door niemand anders dan Gilbert Diendéré. Hij en zijn 1.500 soldaten behoorde tot de best betaalde soldaten van Burkina Faso!

Nadat woedende demonstranten het parlement in brand hadden gestoken trokken ze naar de villa's van CDP leiders. Ook hun woningen werden geplunderd en vernield. In de villa van Compaoré's broer vonden de demonstranten bewijzen, hoe corrupt de kern rond de president was. Miljoenen dollars werden in de eigen zakken gestoken, terwijl 2/3 van het volk niet eens kan lezen en schrijven. Terwijl Blaise Compaoré genoot van luxe en welvaart, leefde miljoenen in bittere armoede door diens kapitalistische beleid. RSP leider Diendéré merkte dat de woede enorm was en zal wel de persoon geweest zijn, die tegen de dictator vertelde dat hij moest vluchten. Dat gebeurde op 1 november 2014, toen de man die 27 jaar aan de macht was vertrok naar Ivoor Kust!

Er werd een provisorische regering opgesteld met Michel Kafando als tijdelijke president. Nieuwe verkiezingen zouden gehouden worden in oktober 2015. Maar zo ver zou het Regiment voor Presidentiële Veiligheid, het niet laten komen. In de 10 maanden na de volksopstand, merkte Gilbert Diendéré dat de regering van Kafando zich tegen de kern van de ex-dictator keerde. Zo wilde de overheid voorkomen dat leden van het corrupte CDP, mee mochten doen met de verkiezingen. Ook was er een wet die de RSP ophief. Kafando wou een einde maken aan de presidentiële garde die zo veel macht bezat. Natuurlijk waren die 1.500 elite soldaten daar niet blij mee. Bijna 20 jaar hadden zij het beste van het beste en die luxe wouden ze niet opgeven!

Op 16 september 2015 greep de RSP naar de macht. De 1.500 soldaten arresteerde de provisorische regering en namen president Kafando gevangen. Op de staatstelevisie maakte men duidelijk dat Gilbert Diendéré was aangesteld als leider van de ''Nationale Raad voor de Democratie'' wat in feite een militaire junta was. Hun doel was controle krijgen over de aankomende verkiezingen zodat de aanhangers van de ex-dictator mee konden doen. Het is wel zeker dat als de verkiezingen onder RSP leiding waren gehouden, dat die niet eerlijk waren verlopen. CDP leiders zouden die volgens de bekende formule winnen. Blaise Compaoré zou misschien zelfs kunnen terugkeren!

Maar dat pikte de straatarme bevolking niet. Jongeren mobiliseerde zich in buurten, maar RSP soldaten waren genadeloos. Tien jongeren werden al gedood als bewijs voor de brutaliteit waarmee de elite soldaten opereerde. Toch draaide het blad tegen Diendéré, want internationaal stond hij geïsoleerd. De Afrikaanse Unie schorste Burkina Faso als lid en toen het reguliere leger zich tegen de staatsgreep uitsprak,  verscheen 
Diendéré op de staatstelevisie om zich te verontschuldigen!

Op 23 september maakte de legerleiding bekend dat de RSP zich moest overgeven. Bemiddelaars van de Afrikaanse Unie hadden ondertussen al een deal gesloten tussen de provisorische regering en de RSP. De eisen van Diendéré werden geaccepteerd, wat inhoudt dat de aanhangers van de ex-dictator toch mee mogen doen aan de verkiezingen. Daarnaast komt er een amnestie voor alle soldaten die participeerde in de staatsgreep. De RSP heeft haar doel bereikt, waardoor de kans groot is dat het corrupte ''Congres voor Democratie en Vooruitgang'' politieke invloed behoudt. Want ondanks het verzet van veel jongeren is een groot deel van de bevolking te arm en achtergesteld om iets van politiek te snappen.  Hou het volk dom en je wint elke verkiezing!

De provisorische regering van Michel Kafando is weer aan de macht in Burkina Faso. Maar de staatsgreep van het Regiment voor Presidentiële Veiligheid, bewijst hoe de contrarevolutie kan toeslaan. De provisorische regering is deel van het probleem en moet zo snel mogelijk vervangen worden door een socialistische regering. Als het leger de kant van de RSP had gekozen, dan was de hele volksopstand van vorige jaar nutteloos geweest!

Hoe nu verder met dit land? Zonder de macht van de corrupte elite te breken zullen contrarevolutionaire types zoals Gilbert Diendéré weer toeslaan. Hij kan wachten op de volgende regering waar de partij van zijn ex-baas zeker deel van zal worden. Het corrupte CDP is de enigste groepering met geld, macht en middelen. De oppositie is te verdeeld, te sektarisch en heeft weinig aanhang!

Revolutionair socialisten vinden dat Burkina Faso het volgende moet doen!

1. De onmiddellijke opheffing van het ''Regiment voor Presidentiële Veiligheid''
2. Een onderzoek instellen naar de activiteiten van Gilbert Diendéré tijdens het Compaoré bewind en zijn betrokkenheid bij de moord op Sankara in 1987!
3. Een onderzoek instellen naar de leiders van het CDP en hun activiteiten sinds 1996!
4. Een einde aan de staatsmedia, alle instrumenten moeten in de handen van het volk komen. De media moet in dienst staan van alle groeperingen en overtuigingen!
5. Een arbeiders partij moet worden opgebouwd om de werkende klasse een stem te geven bij de verkiezingen!
6. Zo'n partij moet pleiten voor een socialistisch Burkina Faso onder controle van de arbeidersklasse!
7. Nationalisatie van de grootste bedrijven, compensaties alleen betalen op bewezen noden!
8. Volledige onteigening van iedereen, die rijk geworden is dankzij de corruptie onder Blaise Compaoré! 
9. Gebruik de welvaart van de onteigende elite om de idealen van Thomas Sankara, 27 jaar na zijn moord te laten uitkomen. Dat zal een enorme propaganda overwinning worden op het westerse imperialisme. Met name op Frankrijk dat anno 2015 wordt geleid door dezelfde Franse; ''Socialistische'' Partij, die de Franse regering leidde in 1987 en die kritiekloos achter Compaoré stond!

Thomas Sankara, hier met zijn socialistisch staatsembleem. 
Blaise Compaoré verving het in 1997,
door het burgerlijke embleem van Opper Volta weer in te voeren!