Sociale onrusten in Zweden!

De kapitalistische media kan het niet begrijpen, waarom rellen in het rijke en welvarende Zweden? Waarom zouden jongeren zo massief in opstand komen en politie aanvallen? De rechtse populisten onder ons geven de buitenlanders de schuld. Want de rellen vonden plaats in achterstandswijken, waar veel mensen van niet-Zweedse afkomst wonen. Vooral gezinnen van Turkse en Arabische afkomst leven in armoede, dat heeft allemaal met de neoliberale politiek te maken, die ook in Zweden heeft toegeslagen! 

Tot het jaar 1990 kende Zweden een sociale markt economie. Sommigen dachten zelfs dat er spraken was van socialisme in het Scandinavische land. De overheid van Zweden werd jarenlang gedomineerd door de Zweedse Sociaal Democratische Partij. Anders dan in Nederland hoefde de sociaal democraten nooit compromissen te sluiten met rechtse partijen. De sociaal democratie in Zweden kon het socialisme makkelijk invoeren. Dat deden ze echter niet, de sociaal democraten hielden vast aan een sociaal kapitalisme. Dat hield in dat de kapitalisten verplicht werden om zich aan sociale regels te houden. Regels zoals; eerlijke lonen, progressieve belastingen, een achturige werkweek en goede arbeidsvoorwaarden. 

Uit angst voor een communistische overwinning bij verkiezingen accepteerde de Zweedse kapitalisten dit systeem. Dat is ook de rede waarom geheel Noord Europa zo welvarend werd, de welvaart was eerlijker verdeeld dan elders in de wereld. Natuurlijk hielden de kapitalisten diep in hun hart hier niet van, maar de dreiging van het communisme ( stalinisme ) was zo groot dat ze meegingen met de sociale markt economie!

Echter in de jaren 80 stagneerde het stalinisme in de Sovjet-Unie. Ook in de Volksrepubliek China begonnen kapitalistische hervormingen. De kapitalisten in de wereld zagen dat het ''communistische'' gevaar geweken was. Dus hadden ze ook geen rede meer om een sociale markt economie te steunen. Toen China haar arbeidsmarkt begon te openen, verplaatste veel bedrijven hun productie naar China. Eind jaren 80 waren de ervaringen met de Chinese arbeidskrachten zo ''positief'' dat meer bedrijven naar China gingen. 

In het westen verloren mensen hun beroepen en ook de overheden verloren aan inkomsten. De aanhangers van het neoliberalisme brulde dat privatiseringen nodig waren om de economie weer ''gezond'' te maken. Ook in Zweden brulde de aanhangers van de Gematigde Partij ( conservatieven ), dat de overheid moest inkrimpen. De val van de Sovjet-Unie en de ondergang van het ''reëel bestaande socialisme'', gaf de anticommunisten een enorme propaganda overwinning. Een centrum-rechtse coalitie uit vier kapitalistische partijen kon een regering vormen in 1991! 

De partij van de communisten in Zweden droeg tot 1990 de naam; Linkse Partij - Communisten. Na de ondergang van het stalinisme noemde de partij zich alleen nog: Linkse Partij. Het communisme werd afgezworen als ideologie. Tegenwoordig is de Linkse Partij een gematigde partij en verliest steeds meer steun. Dat komt voornamelijk doordat de partij steunt verleent aan sociaal democratische regeringen, die neoliberale politiek voeren. De Linkse Partij won slechts 5,60% van de stemmen, bij de verkiezingen in 2010. Vergelijk dit met 1998 toen de partij nog 12% won!    

Na de ondergang van het stalinisme, werd ook het neoliberalisme ingevoerd in Zweden. Privatiseringen van scholen en ziekenhuizen waren snel en brut. Opeens werd winst maken enorm belangrijk in de Zwedse maatschappij. Menselijke waarde verdween en dat voelde vooral de arbeidersklasse. Tot die arbeidersklasse behoren ook buitenlandse arbeiders. In de jaren 70 kwamen veel arbeiders uit het midden oosten en Turkije naar Europa. Net als in Nederland hoopte men dat het om tijdelijke arbeidskrachten zou gaan. Dat bleek niet het geval, de buitenlandse arbeiders bleven in Noord Europa! 

Deze groepen niet-Zweedse arbeiders werden in goedkope huizen gezet en min of meer met rust gelaten. Echter toen het neoliberalisme kwam werd deze groep het mikpunt voor racisme en discriminatie. Doordat de buitenlandse arbeiders voor een lager loon werkte dan de ''Zweedse'' arbeider, nam de kapitalist natuurlijk de buitenlandse arbeidskracht in dienst. Hierdoor groeide de haat en de afkeer tegen buitenlanders, bij veel blanke arbeiders.  

Echter de arbeiders van buitenlandse afkomst hadden het ook niet makkelijk. Hun kinderen groeide op in een maatschappij die steeds killer werd. De sociale voorzieningen waar vele gebruik van maakte werden door zowel conservatieven als sociaal democraten ( met steun van ex-communisten ) afgebroken. Men moest hoge premies gaan betalen voor ziektekosten en ook de kosten voor gas, water en elektriciteit stegen per jaar. Dat had allemaal met de privatiseringen te maken, hierdoor konden de kapitalisten hun prijzen elk jaar flink verhogen! 

Ooit waren de Zweedse scholen de beste van de wereld. Tegenwoordig zijn ze gematigd en staan niet meer aan de top. Veel jongeren in achterstandswijken voelen zich in de steek gelaten door de politiek en de maatschappij. Het ''rijke'' Zweden kent een enorme achteruitgang in verschil tussen rijk en arm. Ooit waren de verschillen in rijkdom gering, maar tegenwoordig staat Zweden op nummer 14 in een lijst van 34 OECD landen. In een rapport van de OECD wordt vermeld dat Zweden enorm gezakt is op de lijst van verschil in rijkdom. 

In het stadsdeel Husby van Stockholm, werd recent een openbaar gezondheidszorg centrum gesloten. Er kwam een privé kliniek voor in de plaats. Man kan natuurlijk werd raden dat de prijzen veel honger zijn in de privé kliniek, dan in dat openbare gezondheidscentrum. Ook jongeren centra's zijn de laatste jaren gesloten, wat ertoe leidt dat jongeren geen plek hebben om samen te komen! 

Maar wat vooral woede veroorzaakt is de werkeloosheid. Veel jongeren van buitenlandse afkomst zijn werkeloos in Zweden. Net als in Nederland heerst er discriminatie en werkgevers willen niet snel jongeren in dienst van buitenlandse afkomst. Ook de houding van rechtse politici versterkt de woede. Die zeggen dat buitenlandse jongeren zich moeten aanpassen en zich ''Zweeds'' moeten gedragen. Ook de hardheid van de politie versterkt de woede. ''In rijkere blanke wijken gedragen de politie agenten zich niet zo wreed'' zeggen veel jongeren als ze het over politie geweld hebben! 

De rellen die ontstonden in mei 2013, zijn het resultaat van veel problemen. Het begon allemaal toen de politie een 69 jarige man dode. De politie beweerde dat de man zich asociaal gedroeg en dat hij de politie aanviel. Daarop werd beweerd dat de man overleden was op weg naar het ziekenhuis. Maar getuigen zeggen dat de man al dood was toen de ambulance kwam. De politie loog dus en dat versterkte de woede die al heerste onder jongeren. Volgens hun had de politie moedwillig gelogen om te verduisteren dat men geweld had gebruikt. 

Hierop begonnen jongeren en mensen te demonstreren tegen de politie. Enkele jongeren gebruikte deze demonstraties om vernielingen aan te richten. Dit was precies wat de politie nodig had en met brut geweld werden alle demonstranten aangevallen. De media verkocht het alsof alle demonstranten behoorde tot de vandalen. Volgens sommige getuigen begonnen de vandalen pas met vernielingen toen een politie hond een moeder aanviel die haar 14 jarige zoon kwam weg halen. Toen de politie aanviel was de woede compleet. 

Racisten speelde ook een smerig spel. Ze kwamen op de rellen af en riepen racistische woorden om de jongeren nog kwader te maken. Woedend over de racistische woorden, de hardheid van de politie en de sociale ongelijkheid, begonnen enkele jongeren fysiek geweld te gebruiken. De politie sloeg terug met waterkanonnen en honden. Bij de rellen werden uiteindelijk twee mensen gedood en velen raakte gewond! 

Revolutionair socialisten veroordelen de vandalen en iedereen die vernielingen aangericht heeft. Het is contraproductief om auto's in brand te steken en winkelruiten te vernietigen. Maar wij veroordelen ook het politie geweld dat deze rellen gedeeltelijk uitgelokt heeft. De hardheid waarmee ook onschuldigen te maken kregen is onacceptabel. Ook heeft de politie niets gedaan tegen de racisten die aanwezig waren en haat zaaide! 

Een onafhankelijk onderzoek naar de oorzaken van de rellen en het politie optreden is nu nodig. De Socialistische Rechtvaardigheidspartij eist dat er een einde komt aan de massieve werkeloosheid onder jongeren en de racistische politiek van de werkgevers, ook moeten de privatiseringen stoppen. Om het neoliberalisme te stoppen moeten meer acties gehouden worden. Acties tegen het kapitalisme, racisme en politie geweld! 

Deze rellen zijn niet ontstaan omdat enkele ''buitenlandse'' jongeren graag dingen wouden vernielen. Ze zijn ontstaan omdat armoede en sociale ongelijkheid, de laatste 23 jaar enorm gegroeid zijn. Jongeren van buitenlandse afkomst zijn extra kwetsbaar, omdat ze gediscrimineerd worden door politici, media en werkgevers. Natuurlijk moeten de vandalen die schade aanrichten opgepakt en bestraft worden. Maar om zoiets te voorkomen moeten de oorzaken onderzocht worden. Al 23 jaar heerst in Zweden het neoliberale kapitalisme, waarin de vrije markt God is en concurrentie Koning! 

Klassenstrijd is nodig, daarom organiseert de Socialistische Rechtvaardigheidspartij verschillende acties. Het doel van de acties is de versterking van het klassenbewustzijn onder jongeren en arbeiders. Zodat men gezamenlijk kan strijden tegen het kapitalisme!  

Socialistische Rechtvaardigheidspartij 

samen met andere linkse groepen

tegen racisme, discriminatie en kapitalisme!

Jan Pronk verlaat de PvdA

Sociaal democraat: Jan Pronk verlaat de neoliberale PvdA. Hij is dan wel 23 jaar te laat, maar beter laat dan nooit. De oude sociaal democraat zegt dat hij zich niet meer vindt de sociaal democratie van de  Partij van de Arbeid. Gelijk heeft hij daarin, want de PvdA is niet meer sociaal democratisch. Dat zeggen revolutionair socialisten al jaren. Nu heeft ook één van de laatste echte sociaal democraten dat ingezien. Nu is de vraag of meer bekende PvdA'ers hem zullen volgen. Jan Pronk werd gezien als het linkse gezicht van de partij. Een klassieke sociaal democraat, die weinig moest hebben van de neoliberale draai naar rechts! 

In 1966 werd de 26 jarige Jan Pronk afdelingsleider van de Partij van de Arbeid in het dorp Krimpen aan de Lek. Hij bleef bijna vijf jaar afdelingsleider totdat hij in 1971 lid werd van de tweede kamer. In deze wilde jaren 70 was hij een voorstander van Nieuw Links binnen de PvdA. Hoewel de invloed van Nieuw Links groot was, bleef de PvdA een gematigde partij. Echt linkser werd de partij niet, maar de Nieuw Linkse invloed zorgde er wel voor dat enkele oudere sociaal democraten zoals Willem Drees de partij verlieten. Deze oudere sociaal democraten moesten niets hebben van de progressieve koers van Nieuw Links! 

Jan Pronk werd Minister voor Ontwikkelingssamenwerking in het kabinet Den Uyl. Zijn houding tegenover de Surinamese onafhankelijkheid werd hem niet altijd in dank afgenomen. Veel Surinaamse intellectuelen verwijten Pronk dat hij moedwillig de praktische staat van Suriname ten tijde van de onafhankelijkheid negeerde om de geschiedenis in te gaan als de tegenpool van het Nederlandse kabinet dat de onafhankelijkheid van Nederlands-Indië gewapenderhand tegenwerkte. Zij houden hem verantwoordelijkheid voor de periode van grote onrust, moorden en dictatoriaal militair bewind die volgde na de soevereiniteitsoverdracht. Ook zorgde hij voor opschudding toen hij vond dat Nederland zijn excuses moest maken aan de jonge Republiek Indonesië, voor de politionele acties!

In 1978 kwam Pronk terug in de tweede kamer, maar bleef daar niet lang. Twee jaar later vertrok hij uit Nederland om te gaan werken als adjunct-secretaris-generaal bij de UNCTAD, de conferentie van de Verenigde Naties inzake handel en ontwikkeling. Dit werk deed hij zes jaar om in 1986 terug te keren als tweede kamer lid voor de PvdA! 

Drie jaar na zijn terugkomst in de tweede kamer werd Jan Pronk opnieuw Minister voor Ontwikkelingssamenwerking. Hij zou deze taak bijna negen jaar uitvoeren. Pronk bleef in de PvdA toen deze partij samen met de VVD en D66 het neoliberalisme invoerde. Toch had hij altijd wel kritiek op de manier waarop men linkse principes opofferde. In het jaar 1998 werd hij Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. 

Na vier jaar deze ministerspost gehad te hebben kwam een einde aan de politieke carrière van deze sociaal democraat. Na de openbaarmaking van het NIOD-rapport over 'Srebrenica' op 10 april 2002, stelde Pronk in het openbaar dat hij als minister van het kabinet-Kok I diende af te treden. Op 16 april trad het gehele kabinet af!

Jan Pronk ging zich inzetten voor vluchtingen wat hem in 2004 in aanvaring bracht met Rita Verdonk, toen hij haar uitzettingsbeleid van asielzoekers het 'deporteren van mensen' noemde. Verdonk vatte het gebruik van het woord 'deporteren' op als een verwijzing naar het nazisme. Dat hij gelijk had zou jaren later blijken toen Amnesty International bekend maakte dat het Nederlandse asielbeleid zeer asociaal met vluchtelingen omging! 

In het jaar 2007 wou Pronk voorzitter van de PvdA worden. Hij vertegenwoordigde de linkse vleugel van de hulpeloos verrechtste Partij van de Arbeid. Dat hij niet zou winnen was voor revolutionair socialisten wel duidelijk. Zijn kritiek op de rechtse koers maakt weinig indruk bij de toch al burgerlijke leden van de partij. Hij werd ook niet gekozen als voorzitter, die post ging naar Lilianne Ploumen een voormalig lid van GroenLinks! 

Jan Pronk staat ook bekend als arrogant. In het vliegtuig kon hij zich heel asociaal gedragen. Aan de hand van verhalen van stewardessen weten we dit. Ook werd hij gekozen tot ergste Nederlander in het jaar 2004, door lezers van het blad HP/de tijd. Nu is dit blad niet bepaald links en progressief van aard! 

Nu in mei 2013 heeft Jan Pronk het besluit genomen om de Partij van de Arbeid te verlaten. De laatste sociaal democraat verlaat het lege schip. Hij beweerde dat de sociaal democratie bij de PvdA geen waarde meer heeft. Daar kunnen revolutionair socialisten hem alleen maar gelijk in geven. Maar het was beter geweest als hij dat eerder ingezien had. Want de sociaal democratie is al langer dan vandaag bezig met neoliberale politiek. Misschien zien we hem ooit bij de SP? Maar misschien ook wel niet aangezien hij een bestuurlijk type is en geen activist! 

De PvdA is Jan Pronk kwijt! 

De stalinistische meelopers

Het waren niet alleen de leden van de communistische partijen, die meeliepen met de stalinistische dictaturen. Verschillende progressieve en idealistische mensen kwamen in de ban van het zogenaamde ''reëel bestaande socialisme''. Tussen 1945 en 1990 steunde ze vaak kritiekloos de stalinistische Duitse Democratische Republiek, de Volksrepublieken China, Hongarije, Polen en Bulgarije. Als ook de grootste van alle stalinistische landen, de Unie van Socialistische Sovjet Republieken. Deze meelopers werden na 1990 gedemoniseerd door de kapitalistische media. Ook tegenwoordig worden voormalige aanhangers van het stalinisme, gelijkgeschakeld met nazi's en fascisten. Een groot onrecht, aangezien er een groot verschil was tussen de fascistische meeloper en de stalinistische meeloper! 

Een meeloper is iemand die met de groep meegaat. Iemand die kritiekloos dat doet wat de groep doet. Meelopers zie je overal, op school en op het werk. De pestkoppen op het schoolplein worden altijd gevolgd door een groepje meelopers. Deze meelopers onderwerpen zich aan het gezag van de pester en doen wat hij/zij van hun eist!

Stalinistische meelopers ontstonden al zeer vroeg. In de Sovjet-Unie waren het staats-bureauraten die de eerste aanhangers van Joseph Stalin vormde. Deze bureaucraten steunde Stalin in zijn strijd tegen Leon Trotsky, die een felle tegenstander van de staats-bureaucratie was!

Na de dood van Felix Dzerzhinsky in 1926, kwam de Sovjet geheime dienst in de invloedssfeer van Stalin. Die begon al snel zijn aanhangers in de geheime dienst te plaatsen. Twee jaar later kon Stalin zijn tegenstanders royeren en deporteren. De Sovjet geheime politie werd het zwaard en schild van de stalinistische meelopers!

Stalin's aanhangers in de Communistische Internationale begonnen andersdenkende communisten te pesten en te intimideren. Al snel werden de eerste critici geroyeerd. Wie zich niet in de meelopers groep vestigde werd een ''trotskistische'' fascist genoemd. In het jaar 1930 beheerste de stalinisten bijna alle communistische partijen. De angst om buiten gesloten te worden was heel groot in een communistische partij. Want buiten de partij stond je alleen. De kapitalistische staat stond niet positief tegenover communisten en ook de sociaal democraten waren heel anticommunistisch. Dus werden de meeste communisten ook stalinistische meelopers. Ze deden mee met het pesten en intimideren van kritische communisten, allemaal om maar niet geroyeerd te worden!

Tot de progressieve jaren 70, beperkte de stalinistische meelopers zich tot de communistische partijen. Buiten die partijen hadden ze ook weinig steun. De sociaal democratie was fel anticommunistisch en keerde zich fel tegen elke vorm van revolutionair socialisme. Pas na 1968 kregen de stalinisten ook meelopers buiten hun partijen. Het waren vooral jonge studenten, die zich los wouden rukken uit de dogmatische samenleving van hun ouders. Deze idealistische jongeren wouden revolutie en vele werden verleid door de propaganda die het stalinisme verspreidde. Vooral de Vietnam Oorlog versterkte de stalinistische meelopers. Die droegen de vlag van Noord Vietnam en portretten van Ho Chi Minh. Dat deze stalinistische leider in de jaren 40, de anti-stalinistische communisten had uitgemoord wisten vele niet!

Het was heel stoer om revolutionair links te zijn in de jaren 70. Veel studenten steunde het misdadige regime van Mao Zedong in China, dat vele aanzagen als een zuiver voorbeeld van ''revolutionair activisme''. Verschillende maoïstische clubs werden gevormd, allemaal streng dogmatisch en totalitair. Want de leiding van zo'n Mao club, had bijna alles te zeggen over het leven van hun leden. Met wie je mocht praten, met wie je verkering mocht hebben en met wie je zou gaan trouwen. De maoïstische sektes waren heel totalitair van aard.  

In diezelfde jaren 70, vond je ook meelopers buiten de maoïstische sektes en de communistische partijen. Zelfs hoge professors en leerkrachten op universiteiten waren meelopers. Als de kapitalistische media brulde over de misdaden van de ''communisten'' dan verwierpen de meelopers dit als anticommunistische propaganda. De anti-stalinistische socialisten en communisten werden ook geminacht door de stalinistische meelopers. Net als in de jaren 30 werden revolutionair socialisten, ''aanhangers van Tito'' genoemd of ''trotskistische imperialisten''. De meelopers werd verteld dat ze vooral linkse critici moesten afbeelden als vijnanden van het zuivere ''marxisme-leninisme''. Dit zogenaamde ''marxisme-leninisme'' werd gebruikt door zowel de klassieke stalinisten, als de gematigde stalinisten die na 1956 de macht kregen in de Sovjet-Unie!

Een stalinistische meeloper toonde het volgende gedrag:

- Hij/zij is heel positief over de politieke/economische ontwikkeling van de Sovjet-Unie

- Hij/zij erkent het Oostblok als een socialistische bastion tegen het Amerikaanse 
imperialisme

- Hij/zij minacht de kapitalistische economie en verdiept zich in het ''marxisme-leninisme''

- Hij/zij minacht critici van de Sovjet-Unie en zet die neer als vijanden van het ''marxisme-leninisme''

- Hij/zij praat misdaden van de Sovjet-Unie goed en weigert naar andersdenkenden te luisteren

- Hij/zij heeft voornamelijk vrienden en relaties die passen bij zijn/haar eigen ideologische opvattingen

- Hij/zij ziet stalinistische landen aan als ''socialistische'' landen!

Dankzij het blinde idealisme van veel linkse jongeren, kon de kapitalistische media alle aanhangers van het socialisme neerzetten als ''aanhangers van een dictatoriale ideologie''. De sociaal democratie werd neergezet als het enigste democratische socialisme. Een slimme zet, want hierdoor stemde de meeste arbeiders steeds op sociaal democratische partijen. Want het proletariaat is niet dom, de meeste arbeiders wisten heel goed wat zich afspeelde in het Oostblok. Anders dan de dogmatische linkse jongeren, was de westerse arbeidersklasse niet vatbaar voor het revolutionaire socialisme, dat de stalinistische meelopers propagandeerde. Dat had allemaal ermee te maken dat de werkende klasse heel goed wist wat de ware aard was van het stalinisme. Helaas konden veel arbeiders ook niet het verschil zien tussen communisme en stalinisme. Nog steeds wordt het marxisme op één lijn gezet met het stalinisme! 

Een bekende stalinistische meeloper was Paul Rosenmöller. Hij was in zijn studententijd, lid van de radicaal maoïstische groep, Groep Marxisten Leninisten/Rode Morgen. De GML/Rode Morgen was de enigste maoistische club, die de wilde jaren 70 overleefde. Alleen de Socialistische Partij van Daan Monjé en de GML/Rode Morgen, stonden in 1980 nog overeind. Rosenmöller was zes jaar lid van de GML/Rode Morgen en zat zelfs een jaar in het bestuur. In de jaren 1975-1978 steunde de Nederlandse maoisten, de Rode Khmer van Pol Pot. Ook Paul Rosenmöller deed zijn best om geld in te zamelen voor de kameraden in Cambodja. 

Paul Rosenmöller dook in 1989 weer op. Niet meer radicaal maoistisch, maar een gematigde linkse progressieve figuur. Hij werd leider van GroenLinks, een partij die ontstaan was uit een fusie van drie linkse partijen. De gematigd stalinistische CPN, de pacifistische PSP en de progressief christelijke PPR, fuseerde tot GroenLinks. Hoewel de partij een groen eco-socialisme nastreefde, degeneerde men al snel in een nest van burgerlijke sociaal liberalen en progressieve democraten. Het socialisme verdween volledig bij GroenLinks! 

Er zijn ook meelopers geweest die na de val van de Sovjet-Unie, hun ''geloof'' verloren. Na jaren van dogmatisme viel met de Sovjet-Unie ook hun geloof in een alternatief op het kapitalisme. Een bekende ex-communist is misschien wel Jan Marijnissen. Hij was leider van de Socialistische Partij na de dood van Daan Monjé. Marijnissen kwam al in de jaren 70 op als meeloper in de maoïstische beweging. Al snel werd hij geen meeloper meer maar een leider die dogmatisme afdwong op anderen. Echter in 1986 veranderde hij van tactiek. In plaats van stalinistisch dogmatisme kwam sociaal democratisch pragmatisme. De SP was in 1990 geen maoïstische partij meer en ook over socialisme sprak men steeds minder. Jan Marijnissen bouwde het stalinistisch dogmatisme af en voer zo ook volledig weg van het marxisme en het revolutionaire socialisme. In het jaar 2012 zou hij de SP niet eens meer socialistische partij noemen, mocht hij de partij opnieuw oprichten. Dit vermoed wat revolutionair socialisten al enkele jaren erkennen. De sociaal democratie is de huidige ideologie van de SP en niet het socialisme! 

Veel aanhangers van voormalige communistische partijen houden zich stil. Velen durven uit schaamte niet te praten. Ze schamen zich voor het feit dat ze jarenlang spreekbuizen waren voor het stalinisme. In Duitsland doet de kapitalistische media er alles aan om voormalige aanhangers van de DDR zwart te maken. Vooral Stasi agenten worden gelijk geschakeld met de nazistische Gestapo en worden neergezet als misdadigers. Dit terwijl de meeste mensen die voor het Ministerie voor Staatsveiligheid werkte, dachten goed te doen. Voor de kapitalistische media in Duitsland is echter alles heel zwart wit. West Duitsland goed, Oost Duitsland slecht. Kapitalisme goed, communisme slecht!

Wat revolutionair socialisten dwars zit is het feit dat men de communistische ideologie zwart maakt. Alsof Karl Marx en Vladimir Lenin het stalinisme gewild zouden hebben. Lenin krijgt het nog eens extra zwaar omdat hij als hoofdschuldige wordt aangewezen. Hij zou Stalin aan de macht geholpen hebben. Dit is een grote leugen want de echte bolsjewieken die Stalin aan de macht hielpen waren Grigory Zinoview en Lev Kamenev. Die hebben bijna twee jaar met Stalin gewerkt tegen Trotsky. 

Anders dan de nazistische ideologie, staat nergens in de boeken van Marx en Lenin, dat één partij moet heersen. Lenin heeft nooit geschreven over het verbieden van andersdenkende partijen. Dat die partijen in Sovjet Rusland verboden werden lag aan de burgeroorlog en hun steun aan de Witte Legers. Ook steunde de anticommunisten de invasie van 200.000 buitenlandse soldaten. De vraag is dan of je deze mensen met rust laat, wetend dat ze de vijand steunen! 

De stalinistische meelopers hebben zich laten misleiden door blind idealisme. Maar hun ''geloof'' was oprecht. Helaas zet de media hun opvattingen neer als dom en fout. Echter wij revolutionair socialisten zeggen dat niet. Hun opvattingen waren niet fout, hun steun aan stalinistische landen was fout. Als de kapitalistische media hun daarop veroordeeld  moeten ze ook zich zelf veroordelen. Want over rechtse dictaturen die door kapitalistische landen gesteund werden, heeft USP-RSM al vaak genoeg geschreven! 

Idealistisch en anti-oorlog

Helaas ook spreekbuizen voor stalinistische regimes!

Free Record Shop failliet, eigenaar vlucht jaar eerder weg

Een icoon in de Nederlandse muziek verkoop is failliet. Free Record Shop waar vele hun cd's en dvd's kochten heeft faillissement aangevraagd. Haar 1.400 arbeiders krijgen niet meer betaald voor de maand mei, ook hun vakantiegeld wordt niet uitbetaald. Ondertussen heeft de eigenaar van Free Record Shop het zinkende schip al in 2012 verlaten. Hans Breukhoven was de eigenaar van de muziek en dvd winkel en bezit een eigen vermogen van 93 miljoen euro! 

Het bedrijf Free Record Shop werd in 1971 opgericht. In 2013 bezit het bedrijf meer dan 207 winkels met 1.400 arbeiders in dienst. Het bedrijf is gespecialiseerd in de media entertainment, zoals muziek, films en spelletjes voor computers. Vele jaren was Free Record Shop een icoon voor jongeren, die hun muziek en dvd's kochten bij hun lokale Free Record Shop winkel. 

Voor 1.400 arbeiders wordt het lastig. Ze krijgen geen loon en geen vakantiegeld. Volgens revolutionair socialisten moet er snel een actieplan opgesteld worden. Het mag niet zijn dat arbeiders het slachtoffer worden, terwijl de top zich in veiligheid brengt. Want directeur Hans Breukhoven heeft zijn functie al vorig jaar neergelegd! 

De rijke kapitalist zag dat het fout ging en verliet het noodlijdende bedrijf. Al jaren liep de omzet achteruit, zeker in deze tijden van economische crisis. Mensen kopen minder cd's, dvd's en andere luxe producten. Ook het downloaden via internet is gigantisch toegenomen de laatste jaren. Voor het jaar 2008 werden films nog wel eens gekopieerd, maar van massieve download was nog minder spraken. Vijf jaar later is dat radicaal veranderd. Films kun je ook gewoon online kopen, ook veel spelletjes gaan nu al via het internet.  

Free Record Shop is een slachtoffer van veranderde tijden, de economische crisis en concurrentie van andere bedrijven. Toen Hans Breukhoven in 1971 begon was zijn winkel uniek. Maar in 2013 zijn er genoeg andere winkels die muziek, dvd's en spelletjes voor de computer verkopen. Een ander voormalig onderdeel van het Hans Breukhoven imperium is Game Mania en die draait nog goed. Game Mania is een bedrijf dat tweedehands games ( computer spelletjes ) koopt en verkoopt. Dit bedrijf heeft misschien zonder het te weten een ander deel van het Hans Breukhoven imperium failliet gemaakt! 

Revolutionair Socialistische Media vindt dat er een sociaal plan moet komen voor de 1.400 arbeiders die nu geen loon krijgen en geen vakantiegeld. Meneer Hans Breukhoven zou eens verantwoordelijkheid kunnen tonen en in ieder geval zijn arbeiders hun loon en vakantiegeld betalen. Met een eigen vermogen van 93 miljoen euro moet dat toch wel mogelijk zijn? Of zit ook Hans Breukhoven in de rode cijfers? 

Er wordt op dit moment nog gekeken of Free Record Shop een herstart kan maken. De vraag is echter of dat mogelijk is. De 1.400 arbeiders moeten er rekening mee houden dat ze hun baan kwijt raken. Naar hun salaris van de maand mei en hun vakantiegeld voor 2013, kunnen ze dan wel fluiten. Een actie plan is dus noodzakelijk om duidelijkheid te creëren voor die 1.400 arbeiders die nog bij Free Record Shop werken!

Het laatste logo van Free Record Shop

Zal dit bekende icoon straks voorgoed verdwijnen? 

Hypocriete EU doet aan protectionisme

De neoliberale Europese Unie, het bolwerk van de vrije markt economie is niet alleen hypocriet maar ook alleen goed voor Europese kapitalisten. Binnen de grenzen van de EU mogen kapitalisten hun producten in elk land verkopen zonder importtarieven te betalen. Ook mogen ze zich overal in de EU vestigen. Dat is ook de rede waarom veel bedrijven naar oost Europa gegaan zijn, nadat ook deze landen deel werden van de EU! 

Echter de economie van de Europese Unie wordt bedreigt. Het staats-kapitalistische China heeft bijna alle grote fabrieken uit de EU gelokt, nu dreigen de goedkopere Chinese producten de winsten van de EU kapitalisten te verminderen. Het kapitaal brult moord en brand en meteen voert de ( niet-gekozen ) leiding der EU een importtarief in.

In dit geval gaat het om zonnepanelen. De Chinese zonnepanelen zijn goedkoper dan die van Europese makerij. Die zien hun winsten zakken als de consument alleen maar de goedkope Chinese zonnepanelen koopt. Dus wordt een importtarief van bijna 47% ingevoerd. Dit tarief zal langzaam ingevoerd worden en na vijf jaar de 47% bereiken.

Natuurlijk zijn de  Chinezen daar boos over. Want de hele EU propaganda over vrije markten en eerlijke handel is hierdoor natuurlijk uit elkaar gespat. Wat wij revolutionair socialisten al langer weten, wordt nu weer eens haarfijn duidelijk gemaakt. De EU is er alleen voor inheemse kapitalisten. Willen wij consumenten een product kopen dat buiten de EU gemaakt is, dat moeten wij dat importtarief betalen.

Hoe hypocriet als je bedenkt dat de meeste westerse producten gewoon uit China komen. Welk product is niet in de Volksrepubliek China gemaakt? Waar staat niet ''Made in China'' op? Nee, het gaat hier om producten van Chinese bedrijven. Die willen wij in de EU liever niet, want bij ons heet het opeens ''eigen kapitalisten eerst'' terwijl alle grote bedrijven hun productie naar China verplaatst hebben!

De Chinese staats-kapitalisten zijn terecht boos, want al doet de Volksrepubliek China ook aan protectionisme, ze beweren niet dat ze voorstanders zijn van een vrije markt economie. De EU beweert wel voor vrije handel te zijn, althans vrije handel voor landen die geen gevaar zijn voor de economische positie van het Europese bedrijfsleven. China en India worden steeds rijker en machtiger. De heersende klasse zal zich wel gaan afvragen of het wel zo handig was om de productie middelen naar China te verplaatsen!

Ondertussen worden arbeiders in  Europa en China het slachtoffer van de concurrentie oorlog. In Europa verliezen meer en meer mensen hun baan.Werkzekerheid bestaat niet meer, kans op een vast arbeidscontract al helemaal niet meer. In de Volksrepubliek China leven arbeiders een slaven leven. Vroeg opstaan om te gaan werken in een westerse fabriek voor nog geen 1 euro per uur. 800 miljoen Chinezen zijn nog steeds bitter arm!

Het wordt tijd om het kapitalisme voorgoed af te schaven. Neoliberalen zullen alles doen om het systeem te redden, van sociaal democraten tot christen democraten en liberalen, allemaal staan ze in de dienst van de markt. Daarom roepen revolutionair socialisten op om te strijden tegen het kapitalisme. De nieuwe vakbond FNV moet de sociale strijd aangaan en geen compromissen maken met de kapitalisten. Helaas zal voorzitter Ton Heerts geen strijd leveren en wanhopige compromissen zoeken. Het is jammer dat Corrie van Brenk niet gekozen is tot voorzitter van de nieuwe FNV. Dit toont al hoe zwak het klassenbewustzijn is onder de Nederlandse arbeidersklasse, men is helemaal gehersenspoeld met het idee van compromissen en gematigdheid. Dat is precies wat de heersende klasse wil bereiken. Want een radicale arbeiders-klasse is gevaarlijk. Ton Heerts zal het kapitalisme goed van dienst zijn!

De Chinezen kunnen terecht lachen 

om de hypocriete EU

Privatisering van onze bossen

Houdt u ook van een mooie wandeling door het bos? Ja? Dan geniet er nog maar van, want Staatsbosbeheer gaat enorme stukken bos verkopen. Doordat de neoliberale overheid strenge bezuinigingen doorvoert is Staatsbosbeheer verplicht om zeker 17.000 hectare bos te verkopen. De rijken zullen hier blij mee zijn. Een privé stukje bos, waar alleen zij de baas zijn. Zo ver is het dus gekomen, dat onze wouden en bossen verkocht worden om Staatsbosbeheer van geld te voorzien. Dit terwijl miljarden aan euro's veilig in Zwitserse banken liggen. 

Al 34 hectare grond is verkocht voor een half miljoen euro. Tegenstanders van de verkoop probeerde via de rechter een verbod op te leggen. Maar de rechtspraak oordeelde dat Staatsbosbeheer best grond mag verkopen. Door de crisis is Staatsbosbeheer verplicht om commerciëler te gaan denken. Opeens wordt het noodzakelijk om winst te maken, zeker nu de overheid met minder geld komt! 

Wij revolutionair socialisten vinden het onacceptabel dat wouden en bossen verkocht worden. Deze natuur gebieden zijn eigendom van iedereen. Helaas denkt de kapitalistische staat daar anders over. Door geld gebrek moet Staatsbosbeheer nu grond verkopen aan particulieren! 

Liefhebbers van de natuur kunnen beter nu nog genieten. Want het kan best zijn dat de natuur straks privé bezit is van bedrijven en particulieren. Dit toont weer eens aan hoe ver de neoliberalen willen gaan. Terwijl miljarden euro's veilig bij de grote bedrijven liggen, eist men de privatisatie van bossen en wouden om de kosten van de crisis te betalen! 

De Partij voor de Dieren is in staat geweest om 10 hectare grond te kopen. Zo wil de partij voorkomen dat de grond in handen van verkeerde mensen terecht komt. Op dit moment verkoopt Staatsbosbeheer alleen de grond die niet binnen de ecologische hoofdsector valt. Maar het is maar de vraag hoe dat zo blijft. Als de neoliberale overheid met steeds minder geld komt, dan heeft Staatsbosbeheer geen keus. Dat de VVD zo denkt is logisch, maar dat de PvdA dit steunt bewijst hun rechtse houding. 

Sociaal democraten zijn geen vrienden van de natuur, want als het kapitalisme harde bezuinigingen eist dan buigen de sociaal democraten hun hoofden. Dat de natuur straks privé bezit wordt, doen de sociaal democratie weinig. Want de coalitie moet stand houden, anders brult de rechtse media dat de sociaal democratie geen ''regeringsverantwoordelijkheid'' kent! 

Revolutionair socialisten vinden dat de natuur geen privé bezit moet zijn. Wouden en bossen moeten eigendom zijn van de gemeenschap, net zoals de productie middelen.  Echter in  onze neoliberale dictatuur draait alles om winst maken. Aangezien de natuur geen winst oplevert, moet het maar geprivatiseerd worden, althans dat is de kapitalistische logica! 

Wat zijn de oplossingen die wij bieden? De nationalisatie van de top 500 grootste bedrijven. Plaatst deze bedrijven onder democratische controle van arbeiders en de gemeenschap. Anders dan de stalinistische landen, kan een socialistische gemeenschap alleen werken met volledige democratische participatie van arbeiders en consumenten. Zonder democratie in de economie, is het socialisme niet mogelijk. 

De natuur moet toegankelijk zijn voor iedereen. Niemand zou voor wouden en bossen moeten betalen. Veel mensen kunnen zich dat ook niet voorstellen. Maar aangezien het neoliberalisme al veel schande veroorzaakt heeft, is het niet onmogelijk dat we in de komende jaren meer privatiseringen van onze natuur zullen zien. De vraag is, wilt u dat? Wilt u straks geld betalen voor een wandeling door het woud? 

PRIVÉ BEZIT, TOEGANG ALLEEN VOOR BEVOEGDEN! 

Bossen en wouden straks alleen nog toegankelijk voor 

mensen die eigenaar zijn! 

Meer armoede door hogere huren

De woningcorporaties zullen de huren van sociale huurwoningen dramatisch gaan verhogen de komende jaren. Althans dat zegt een rapport van het Waarborgfonds Sociale Woningbouw. Ook het onderhoudt aan sociale huurwoningen wordt verminderd, puur om geld te sparen. Ondertussen verdienen de directeuren van woningcorporaties enorme salarissen. Het is niet ongewoon om meer dan 200.000 euro per jaar te verdienen als directeur van een woningcorporatie! 

Vier miljoen Nederlanders leven in een sociale huurwoning. Sommigen hebben een modaal inkomen, maar velen leven van een minimumloon of een uitkering. Deze groep mensen zijn extra kwetsbaar en kunnen geen honderden euro's extra per maand betalen aan meer huur. Maar de kapitalistische woningcorporaties denken niet menselijk en zullen zo nog meer mensen de armoede in drijven!

De politici in Den-Haag geven nog minder om de sociaal zwakkeren. De rechtse Mark Rutte en zijn asociaal democraat Diederik Samsom, hebben de opdracht gekregen om strenge bezuinigingen door te voeren. Niet op de rijken en de groot kapitalisten, maar op de werkende klasse, de armoede klasse en de mensen met een arbeidshandicap. Zo moeten veel sociale werkplaatsen sluiten. Mark Rutte denkt dat iedereen die in zo'n werkplaats werkt ook op de arbeidsmarkt kan functioneren. Blijkbaar denkt hij dat mensen met autisme, een lichamelijke handicap of een verstandelijke beperking, doodleuk 40 uur in de week kunnen werken. Daarnaast bezitten mensen die in een sociale werkplaats werken niet belangrijke diploma's en missen ze vaardigheden die in onze neoliberale markt economie verplicht zijn! 

Ook mensen met een modaal inkomen ( boven 22.000 euro per jaar ) krijgen het lastig. Want ook deze groep heeft het niet makkelijk. Door hun modaal inkomen hebben ze geen recht op huursubsidie en dat betekend al snel 200 euro per maand meer betalen aan huur. Nu vinden sommigen dat de wat rijkere mensen ( met inkomens boven de 40.000 euro ) niet in een sociale huurwoning moeten. 

Echter de huren in de particuliere sector kunnen al oplopen tot 1000 euro per maand. Zelfs iemand met een inkomen van 40.000 euro zal het flink voelen. In juli 2013 zullen de huurprijzen allemaal stijgen. Minimaal met 4% voor arbeiders met een loon dat lager is dan 33.614 euro. Hier staan de verhogingen die per juli doorgevoerd worden:

• 4 procent voor huishoudinkomens tot 33.614 euro
• 4,5 procent voor middeninkomens tussen de 33.614 en 43.000 euro (0,5 procent extra)
• 6,5 procent voor hogere inkomens boven de 43.000 euro (2,5 procent extra)

Arbeiders met goed inkomen van 43.000 euro of meer, gaan als snel 6,5% meer huur betalen. Ondertussen blijven de lonen gematigd, met uitzondering natuurlijk de lonen van de directeuren en top leiders. Ook de leden van de tweede kamer met hun 100.000 euro per jaar zitten goed. De meesten huren ook geen huis, met hun salaris krijgen ze best een hypotheek om een huis te kopen. Echter arbeiders met een uitkering mogen niet eens een huis kopen. Ze zijn dus verplicht om in een sociale huurwoning te zitten wiens huur per jaar verhoogt wordt! 

VVD en PvdA vallen de arbeidersklasse genadeloos aan. Dat de VVD dit doet is logisch, die zijn ook neoliberaal tot op het bot. Maar dat de sociaal democratische PvdA hierin mee gaat is helaas typisch voor sociaal democraten. In naam van compromissen met de kapitalisten, maken de sociaal democraten zich al bijna 23 jaar schuldig aan een kapitalistisch bewind zonder sociaal gezicht. 

De illusie dat de Partij van de Arbeid voor de zwakkeren opkomt en een sterk en sociaal Nederland opbouwt vergaat altijd snel na verkiezingen. Toch is de PvdA altijd in de staat om veel stemmers naar zich toe te trekken. Hun oude retoriek over eerlijkheid en solidariteit wordt nog steeds gelooft door velen.

Revolutionair socialisten weten dat de PvdA geen linkse partij is. USP-RSM zal dan ook altijd de sociaal democraten ontmaskeren voor wat ze werkelijk zijn. Een bende rechtse lakeien in rode schaapskleren!