Palmyra wordt verwoest

Wat christelijke fundamentalisten in het jaar 391 niet lukte, gaan islamistische fundamentalisten nu wel uitvoeren. De historische stad Palmyra in Syrië, wordt met de grond gelijk gemaakt. De terreurgroep Islamistische Staat, is begonnen met het opblazen van de historische Romeinse tempels die daar 2000 jaar geleden gebouwd werden. Palmyra heeft ook wel de naam; Stad van Duizend Zuilen, Alexander de Grote bouwde de eerste gebouwen. De moslims namen bezit van de stad in 634 en respecteerde de Romeinse architectuur. Het is daarom diep triest dat de radicale groep IS nu begonnen is met de vernietiging van deze oude stad!!

Palmyra was tijdelijk een onafhankelijke Romeinse staat tussen 270 en 273. In deze drie jaar was de stad Palmyra het centrum van een rijk dat zich uitstrekte van Palestina tot Egypte en bijna geheel Turks Koerdistan. Het Palmyra Rijk bestond maar drie jaar totdat de Romeinen het weer onder hun gezag brachten. Als wraak actie plunderde de Romeinen de stad en vernietigde bijna alle grote gebouwen. De tempels werden wel hersteld, maar Palmyra zou nooit meer een machtige stad worden. Na 391 werden de Romeinse tempels omgebouwd tot christelijke kerken en de stad werd deel van het Oost-Romeinse Keizerrijk ( Byzantijns ). Een kleine honderd jaar later zou Palmyra deel worden van het eerste Islamistische Kalifaat onder Mohammed. Die in tegenstelling tot de huidige Islamistische Staat, wel respect en bewondering had voor de oude gebouwen! 


Khaled Assad was de archeoloog van Palmyra. Hij woonde en werkte al bijna 40 jaar in de historische stad. Assad was een kenner en kreeg door zijn werk bekendheid. Ondanks zijn hoge leeftijd bleef hij op zijn post toen de Syrische burgeroorlog uitbrak. Palmyra werd onder de voet gelopen door de Islamistische Staat in mei 2015. Drie maanden later werd de 81 jarige Khaled Assad door de terroristen onthoofd. Zijn lichaam werd vastgebonden aan een pal in zijn geliefde stad. Enkele dagen later begon de IS met de eerste vernielingen!


De reactionaire terreurgroep werkt vanuit de opvatting dat alle niet-soennitische religies behoren tot het kwaad. Islamistische religies zoals het sjiisme en soefisme worden als niet-islamistisch gezien, Hoewel de IS de islam als rechtvaardiging gebruikt, vernielen er alleen op los als PR stunt. Ze weten hoe veel de oude tempels betekenen voor de internationale gemeenschap. Door die te vernietigen wil de IS laten zien dat ze machtig zijn en dat de VN ( met name het westen ) niets kan doen om ze te stoppen!


Bijna alle moslims in de wereld verwerpen de vernielingen van de terroristen, in zowel het Syrische Palmyra als het Irakese Nimrud. De vandalen van de IS geven echter niets om de mening van moslims. Als ze al niet behoren tot de soennitische islam ziet de IS hun toch aan als vijanden, die gedood dienen te worden. De wreedheden van de terroristen zijn algemeen bekend. Ze onthoofden mannen, vrouwen en kinderen. Daarnaast indoctrineren ze tieners in hun totalitaire opvattingen. Deze tieners worden dan ingezet als beulen. Dit was recentelijk nog te zien in Palmyra, waar een groep jonge tieners een groep Syrische soldaten executeerde. Dit gebeurde in het oude Romeinse amfitheater, waar enkele jaren geleden nog toeristen doorliepen en foto's maakte. Onder de zwarte vlag van de Islamistische Staat schoten de tieners de Syrische soldaten dood! 


De moord op Khaled Assad en de berichten dat de eerste tempels vernietigd worden zijn vreselijk en schokkend. Dat is precies wat de IS wil, angst en terreur verspreiden. Maar ze vergeten dat een stad zoals Palmyra altijd weer opgebouwd kan worden. Er zijn genoeg foto's en film materiaal om de oude stad weer te herstellen zoals die was voor de burgeroorlog. Natuurlijk zou dit veel geld kosten, maar het is te doen. De internationale gemeenschap heeft wel vaker monumenten hersteld en gered. Wat de reactionaire IS ook vernietigd, we zullen het weer opbouwen. Echter dit is alleen mogelijk als de arbeidersklasse van Syrië en Irak zich verenigen en het sektarisme afwijzen. De Islamistische Staat is niet de enigste religieuze terreurgroep. Het Al-Nusra Front behoort ook tot het islamisme en verschillende kleinere islamistische groepen strijden ook voor een islamistische staat. In Irak vertrouwt de overheid helemaal op sjiitische milities aangezien het regeringsleger veel te zwak is!


Je moet wel blind zijn om niet het religieuze sektarisme achter dit conflict te zien. De Islamistische Staat is soennitisch, veel islamitische rebellen ook. Het Al-Nusra Front behoort ook tot de soennitische islam net als de meeste Arabieren. De Syrische Arabische Republiek wordt bestuurd door een familie die behoort tot de alawieten, een sjiitische tak van de islam. In Irak zijn het ook de sjiieten die de regering vormen. Irak en Syrie worden door sjiieten bestuurd, terwijl de meerderheid van hun bevolkingen tot de soennitische islam behoort. Hier zien we een grote oorzaak van het huidige conflict. Sjiieten minachten soennieten en soennieten minachten weer sjiieten. Hoewel een minderheid binnen de islam, vormen de sjiieten wel een sterke groepering die gesteund worden door de ( sjiitische ) Islamistische Republiek Iran! 


Het is heel goed mogelijk dat de historische stad Palmyra van de aardbodem zal verdwijnen. Volledig vernietigd door een groep vandalen die denken stoer te zijn. Toen de islamieten de stad in mei 2015 in bezit kregen was wel duidelijk dat ze vernielingen zouden aanrichten. Tot nu toe bleef dit beperkt, maar als de berichten kloppen dan zal de Stad van de Duizend Zuilen straks alleen nog een herinnering zijn. Een enorme klap voor het Syrische volk, want tot 2011 was Palmyra een enorme toeristenpleister. De stad is ook prachtig om te zien, met veel oude zuilen en ruïnes. Het Romeinse amfitheater is nog grotendeels intact. Op 24-08-2015 werd bekend dat de Tempel van Baalshamin, het eerste slachtoffer werd van de IS vandalen!


Revolutionair socialisten roepen daarom op om het sektarisme te laten vallen en samen te strijden tegen alle reactionaire groepen en overheden. Van de barbaarse IS tot aan het dictatoriale Syrische regime en de corrupte Irakese regering. Arbeiders van alle landen verenigd u, dit is precies wat we deels zien in Rojava ( Syrisch Koerdistan ) waar Koerden en Arabieren samenwerken. Om de IS te verslaan zijn verenigde krachten nodig, niet de sektarische overheden en hun westerse bondgenoten. Enkele het werkende volk zal in staat zijn om de barbaren te verslaan. Daarom is de kreet van Karl Marx nog altijd relevant, Proletariërs van alle landen, verenigd u!!




Khaled Assad, hij werd onthoofd door de IS
Zijn geliefde stad Palmyra dreigt ook vernietigd te worden

Donald Trump, de mega-kapitalist

Donald Trump, sinds 2015 een bekende naam in Nederland. In de VS is zijn naam al jaren bekend als het gaat om kapitalistische politiek. Trump is een mega-kapitalist, hij heeft zijn rijkdom te danken aan de 22.000 mensen die voor hem werken. Daarnaast begon zijn rijkdom met 400 miljoen dollars, een cadeautje van zijn steenrijke vader. Trump is een klassieke kapitalist die ook geen schaamte heeft als het gaat om uitbuiting van arbeiders. Ondanks dat hij als icoon wordt gezien voor rechtse mensen, is Donald Trump een mislukte zakenman. Vijf keer is hij al failliet gegaan, toch blijft zijn naam staan voor het zogenaamde succes van de American Dream! 

Meneer D. Trump is een oude man van 69 jaar. Natuurlijk laat hij dit niet graag zien, zijn haar is geblondeerd en met zijn bombastische uitspraken lijkt hij niet echt een oud iemand. Geboren is hij in 1946, hij is een typisch naoorlogs kind. Zijn kindertijd was de gouden jaren 50, waarin alles mogelijk leek in Amerika, zolang je het kapitalisme steunde althans. Want linkse mensen werden vervolgt door de overheid en de media. Daar had het gezin Trump geen moeite mee. Fred Trump was een zakenman die huizen bouwde en daar rijk mee werd. Tijdens de tweede wereld oorlog bouwde zijn organisatie barakken voor het Amerikaanse leger. Nog voor de oorlog in de jaren 30, behoorde Fred tot de pionieren van het supermarkt concept, Trump Market behoorde tot de eerste supermarkten van Amerika!


In de jaren 50 bouwde Fred Trump verschillende appartementencomplexen waaronder Trump Village , waar 3.800 huizen gebouwd werden. Zoon Donald Trump begon in de markt van de huizenbouw net als zijn vader, Al in de jaren 60 bewees Donald dat hij het kapitalistische denken bezat door grote winsten te behalen met zijn investeringen. Overal waar de familie Trump zich mee bemoeide kwam hun naam te staan. Hierdoor groeide de naam Trump uit tot een icoon.

Iedereen die denkt aan Trump denkt meteen aan succes. Daarom wilden veel investeerders maar al te graag met Fred en Donald samen werken. Echter eind jaren 80 eindigde de gouden eeuw voor de Trumps. Fred was te oud geworden en dus nam Donald bijna alle besluiten. Veel van die besluiten liepen verkeerd af en zijn schulden groeide. Zo erg zelfs dat verschillende onderdelen van de Trump Organisatie, faillissementen moesten aanvragen. In de media brulde Donald Trump echter dat hij niet verantwoordelijk was en dat alle foute investeringen, slechts tijdelijk van aard waren!

Net als de Koch Brothers is Donald Trump overtuigd conservatief-rechts. Dit houdt in dat hij gelooft in een kapitalistische wereld, waarin de overheid slechts bestaat om zijn economische vrijheid te beschermen. Van vakbonden houdt hij niet, van liberale ( laat staan socialistische ) opvattingen walgt hij. Maar als mega-kapitalist is Donald ook een vreselijke opportunist als het gaat om de politiek. Toen het populairder was om liberaal te zijn, nam hij bepaalde liberale opvattingen over. Nu in het jaar 2015, zegt Donald dat hij die opvattingen niet meer steunt en volledig conservatief-rechts is!

Miljoenen aan dollars heeft Trump gedoneerd aan rechtse kandidaten van de Republikeinse Partij. Al in de jaren 80 was hij een vurige aanhanger van Ronald Reagan. De twee mannen lijken best veel op elkaar. Zowel Reagan als Trump zorgde voor een totaal mislukt economisch beleid, Reagan voor het land en Trump voor zijn bedrijven. Toen Reagan moest opstappen had Amerika enorm veel schulden, net als de Trump Organisatie. Om nog bekender te worden begon Donald aan een televisie programma genaamd; The Apprentice. In deze serie strijden mannen en vrouwen om een baan bij Donald Trump. Ze moeten elkaar dood concurreren en de zwakste wordt door Donald persoonlijk vernederd en ontslagen. Dit kapitalistische leedvermaak bewijst waarom revolutionair socialisten het kapitalisme verwerpen!

De kapitalistische media is het sterkste wapen van D. Trump. Al in de jaren 80 gebruikt hij de media om zijn naam te verkopen. Zo komt er in 1988 een bordspel uit genaamd Trump The Game. In dit spel spel je als harde kapitalist tegen anderen. Het doel is om enorm veel geld te ''verdienen'' door keihard en gewetenloos te zijn. Vertrouwen bestaat niet, achterdochtigheid en paranoïde wordt je aan het einde. Uiteindelijk is Trump The Game niets meer dan een extreme variant op Monopoly, maar dan voor echte kapitalisten zoals Donald Trump. Door voortdurend met nieuwe uitspraken en stunts te komen, verbergt hij het keiharde feit dat de jaren 90 niet goed voor hem zijn. Toch weet de Trump Organisatie om de schijn hoog te houden en Donald Trump blijft het gezicht van succes en welvaart waar 99% van de Amerikanen alleen maar van kunnen dromen!

Niet alleen op televisie komt de grote mega-kapitalist, nee hij speelt ook kleine rollen in films. Daar betaald hij dan enorm veel geld voor. Zo is hij te zien in de familie film; Home Alone 2, waar hij Kevin de weg wijst in het luxe hotel. Door zijn kleine rollen kreeg hij wel een ster op de Walk of Fame. Allemaal omdat men ervan overtuigd is dat Trump zijn succes aan zich zelf te danken heeft. Dit is ook al een leugen omdat hij van zijn vader een enorme som geld erfde. Meneer is dus helemaal niet van arm naar rijk gegaan. Hij is van rijk naar mega rijk gegaan dankzij een erfenis!

In 2016 wil Donald Trump president van de Verenigde Staten van Amerika worden. Vele zeggen dat dit onmogelijk is, maar hij is wel een favoriet binnen de ultra-rechtse: Republikeinse Partij. Daar houdt men wel van een mega-kapitalist als Trump. Zeker omdat hij al miljoenen gegeven heeft aan Republikeinse kandidaten in het verleden. Hij is ook populair bij conservatieven die gek zijn op Trump's harde taal en bombastische uitspraken. Mocht hij inderdaad de nominatie krijgen dan is het zeker dat de Democraten het Witte Huis behouden. Conservatieven mogen dan wel gek op hem zijn, maar etnische minderheden minachten hem. Zeker omdat Trump racistische uitspraken heeft gedaan over Mexicanen!

De vingers van de grote blonde raken ook de wereld van de Miss Verkiezingen. Zo heeft de Trump Organisatie in samenwerking met NBC alle rechten op Miss USA, Miss Teen USA en Miss Universe. Door zijn racistische uitspraken in 2015, besloot NBC om alle samenwerking met Trump op te zeggen. Niet alleen op televisie heeft dit gevolgen, ook andere investeerders hebben zich terug getrokken. Maar de bombastische ''Grote Baas'' brult harde taal wat we van hem gewend zijn. Daarnaast hoeft hij zich geen zorgen te maken over een mogelijke coup in zijn rijk. Net als veel dictators en mega-kapitalisten doet Donald Trump aan nepotisme. Dit houdt in dat hij zijn familie op belangrijke posities binnen zijn rijk plaatst. Zoons; Donald Trump Junior, Eric Trump en dochter; Ivanka Trump, zijn vice presidenten van de Trump Organisatie. Met hemzelf als absolute President en CEO zit de 69 jarige stevig in het zadel!

Hun hoofdkwartier is de Trump Toren, gebouwd in 1983. Het gebouw is 202 meter lang en wordt gebruikt voor veel zakenbeslissingen en als decor voor de televisieserie; The Apprentice. In één van de vele zalen wordt dan de eind scene gespeeld, waar Donald Trump persoonlijk een kandidaat vernederd en uitslaat. Maar Donald heeft meer in bezit dan slechts het gebouw. Hij bezat een Boeing 727-100, volledig omgebouwd voor de wensen van slechts één persoon. Uiteindelijk ruilde hij de 727 in voor de 757, die langer en groter is. Donald Trump is de enigste mega-kapitalist die een persoonlijke Boeing 757 bezit!

Voor veel Amerikanen is Donald Trump een icoon. Vooral bij rechtse Amerikanen die snakken naar zijn rijkdom en welvaart. Welvaart die 99% van hun nooit zullen ervaren dankzij het kapitalistische systeem. Trump zegt dat je rijk kunt worden door zijn voorbeelden te volgen. Dat hij duizenden arbeiders heeft ontslagen als gevolg van zijn foute investeringen, wordt natuurlijk niet verteld. Nee, dat hij een harde zakenman is wordt als ''goed'' neergezet in de Amerikaanse media. Alles draait om zijn winsten en vooral om zijn echo. Daarom kunnen revolutionair socialisten alleen maar walgen van types zoals deze 69 jarige kapitalistische uitbuiter!



De blonde 69 jarige, bombastisch en kapitalistisch!

Turks staatsterreur tegen Koerden

Met bommen en granaten heeft de Republiek Turkije het vuur geopend op stelling van de Koerden in Noord Irak. Het Turkse Leger wil met de aanvallen proberen de kracht van het Koerdische verzet tegen de Islamistische Staat te verzwakken. Want achter de schermen werkt de Turkse dictator Erdogan met de IS samen tegen de Koerden. Tot 1993 sprak men in Turkije niet eens over Koerden, dat waren ''Bergturken'' en de Koerdische taal bleef tot 2009 verboden. Meer dan 260 strijders van de Volksverdediginskrachten ( PKK - leger ) zijn door Turkse luchtaanvallen gedood. In reactie daarop heeft de PKK zelfmoord aanvallen uitgevoerd op soldaten en politie agenten. De strijd tussen Turken en Koerden is weer volledig opgewaaid door het staatsterreur van Erdogan!

Koerdistan bestaat niet, maar het Koerdische volk wel. Tot op heden wordt dit volk onderdrukt in de landen Turkije en Iran, tot 2003 en 2011 werden ze ook in Irak en Syrië onderdrukt. Na de val van Saddam Hussein kreeg Noord Irak autonomie en werd Irakees Koerdistan een feit. Dit autonome deel van het land, wist door hun seculiere houding een stabiele maatschappij op te bouwen. Irakees Koerdistan kwam onder bestuurd van een coalitie te staan bestaande uit twee rivaliseerde Koerdische partijen!

De Koerdistan Democratische Partij en de Patriottistische Unie van Koerdistan ( PUK ) vormen de burgerlijke politiek in Noord Irak. Jalal Talabani kan gezien worden als een medeoprichter van de PUK. Hij was ook President van de Republiek Irak tussen 2005 en 2014. Zijn functie als president was echter meer symbolisch omdat na Saddam Hussein het ambt van president bijna alle politieke macht verloor aan de premier. Jalal Talabani was een socialist in zijn jeugd en sloot zich aan bij de PUK, toen die de burgerlijke KDP verliet. Na de eerste golf oorlog was het Ba'ath regime in Irak zwaar verzwakt. De KDP en PUK grepen de macht in het noorden. Echter door conflicten onderling laaide een burgeroorlog op die tot 1997 duurde!

Jalal Talabani steunde de invasie van Irak door de Amerikanen en Britten. Hij werd dan ook gezien als een pro-westerse leider. Net als alle sociaal democraten van de 21ste eeuw heeft Talabani zijn socialistische opvattingen opzij gezet. Zijn presidentschap laat dit duidelijk zien. In negen jaar heeft hij nooit gepleit voor socialisme, nog voor een sociaal democratische Irak. Hij hield zich rustig en als trouwe aanhanger van het westerse imperialisme hield hij zijn mond dicht. In 2014 werd hij vervangen door Fuad Masum, ook een Koerd en lid van zijn Patriottistische Unie van Koerdistan!

Zowel de KDP als PUK beweren progressief en (centrum)links te zijn. In werkelijkheid zijn beidde partijen neoliberaal van aard en steunen ze een economisch beleid dat gericht is op het versterken van het kapitalisme. Beidde partijen vormde nog een coalitie voor de verkiezingen in 2009, maar al snel kwamen weer conflicten. Voor de verkiezingen van 2013 deden de KDP en PUK los van elkaar mee. De winnaar bleek de Koerdistan Democratische Partij, die 37% van de stemmen won. Maar om een regering samen te stellen was de Patriottistische Unie van Koerdistan nodig. Met de oprichting van de Islamistische Staat in West-Irak is het goed mogelijk dat Irakees Koerdistan zich ooit losrukt en als zelfstandige republiek verder gaat. Aan de andere kant zijn de KDP en PUK niet bepaald staats-nationalistisch, ze dienen de bourgeoisie en hun interesses!

Hoewel er burgerlijke vrijheden voor de Koerden kwamen in Irakees Koerdistan, was dit niet het geval in andere landen. Turkije bleef hun onderdrukken en ze omschrijven als ''Bergturken''. Koerden mochten niet hun taal praten, zich niet Koerdisch noemen en ook niet hun eigen cultuur uitoefenen. Dit is altijd al de politiek van Turkije geweest, het systematisch onderdrukken van etnische minderheden. Koerden maken ongeveer 15% tot 20% van de Turkse bevolking uit, ze vormen de grootste minderheid. Echter de Turkse staat erkent alleen het Turkse volk en diens taal & cultuur. De Koerdistan Arbeiders Partij - PKK, werd opgericht om dat etnische nationalisme te bevechten!

Zes jaar na de oprichting van de PKK werd duidelijk dat met demonstraties en politieke acties geen veranderingen zou komen. De militaire staatsgreep van 1980 bracht een anticommunistische junta aan de macht, die met Amerikaanse en Europese steun jacht ging maken op linkse Turken en Koerden. Het militair bestuurde Turkije drie jaar een voerde een schrikbewind. 650.000 mensen werden opgepakt, 1,6 miljoen werden op zwarte lijsten gezet en 300 politieke gevangenen werden in staatsgevangenissen gedood!

Dit allemaal onder het waakzame oog van de NAVO, die Turkije steunde in diens acties. Met de oprichting van het Koerdische Nationale Bevrijdingsleger begon de PKK terug te slaan. Aanslagen en aanvallen op soldaten en politie agenten behoorde tot de doelen. Ook Koerden die openlijk de kant van Turkije kozen werden aangevallen. PKK leider Öcalan had als doel de oprichting van een onafhankelijk socialistisch Koerdistan op marxistisch-leninistische ( stalinistische ) basis. Deze opvattingen waren in lijn met de algemene revolutionair linkse tendentie, die heerste in de jaren 70!

Na de implosie van het stalinisme veranderde de PKK van ideologie. Men zwoor het dogmatisme stalinisme af en ook het ideaal van een onafhankelijk socialistisch Koerdistan verdween. Tegenwoordig wil de PKK een democratisch confederaal Koerdistan binnen de bestaande grenzen. De politieke ideologie van Öcalan heet democratisch confederalisme, een libertair socialistische opvatting van een decentraal systeem. Anders dan veel politieke partijen is de PKK meer dan alleen een partij. Het is een sociale organisatie die ook doet aan de emancipatie van vrouwen. Veel Koerdische vrouwen vechten aan de kant van de PKK, zoveel zelfs dat in Turkije, Syrië en Iran speciale legers opgericht zijn voor de Koerdische vrouwen!

President/dictator Erdogan kwam in 2002 aan de macht. Anders dan veel Turkse leiders behoorde hij niet tot de seculiere elite. Hij behoord tot een conservatief rechtse stroming die veel van haar standpunten uit de Koran haalt. Maar omdat het in Turkije niet toegestaan is om een religieuze partij op te richten, noemt de partij van Erdogan zich niet openlijk islamistisch. Om Turkije een dienst te verlenen werd de PKK op de lijst van terreurgroepen gezet door het westen. Vooral in Duitsland had dit gevolgen aangezien er veel Koerden daar wonen. De Duitse overheid kon zo de tegoeden van PKK leden bevriezen! 

Nu de PKK een ''terreurgroep'' was in de ogen van de EU, kon men de Koerden ook in Europa tegenwerken. De tweede leider van de partij, woont in Duitsland. Hij moet zich voortdurend bij de politie melden, wordt bespioneerd door de Duitse veiligheidsdienst en geniet geen recht op privacy. Duitsland vindt de dat PKK een ''terroristische'' partij is omdat ze ook Turkse en Koerdische burgers heeft aangevallen in het verleden. Dat de Turkije het Koerdische volk systematisch onderdrukt en meer dan 3.000 dorpen heeft vernietigd in de jaren 80/90, doet Duitsland niets. Nee, de vijand zijn de Koerden in de ogen van Berlijn en niet NAVO bondgenoot Turkije!

Het islamistische bewind in Iran heeft de Koerden al sinds 1979 onderdrukt. Teheran moest niets hebben van de Koerden. Dit terwijl vele de revolutie tegen de Shah gesteund hadden. Geestelijke leiders vonden dat alleen inheemse Perzen, het recht hadden om over Iran te beslissen. De Koerdische provincies in West-Iran kwamen niet onder autonoom bestuur. Elke poging van de Koerden om meer vrijheden te eisen werd met veel geweld neergeslagen. In 2004 stichtte aanhangers van de PKK, de Partij voor een Vrij Leven in Koerdistan - PJAK. Ze werken volgens het PKK voorbeeld in Turkije, zo kwam er een militaire eenheid genaamd de Oost-Koerdische Volksverdediginskrachten en een vrouwenleger genaamd de Vrouwen Verdedigingskrachten!

PJAK is net als de PKK een onderdeel van de Groep van Gemeenschappen in Koerdistan, Koerdisch: Koma Civakên Kurdistan. In 2003 was al in Noord Syrië, de Democratische Unie Partij - PYD gesticht. Helemaal volgens de nieuwe leer van Öcalan, streeft de PYD een democratisch confederaal Syria na met veel autonomie voor de Koerden. Het Arabisch nationalistische regime in Damascus verbood de partij en arresteerde veel leden. Toen de Syrische burgeroorlog in 2011 uitbrak zag de PYD haar kans. Gewapende Koerden namen bezit van Noord Syrië en verjoegen het Syrische regeringsleger van Bashar Al-Assad!

In Turkije probeerde de PKK te werken aan vrede met de Turkse overheid. Maar de nationalistische Turken weigerde om de plannen voor vrede te steunen. De PKK riep een staak het vuren uit in 2013, maar Turkije moest er weinig van hebben. Toen de Islamitische Staat opkwam richtte de PKK zich op het nieuwe gevaar in het midden oosten. Na een terreur aanslag van de IS op linkse Turken, besloot dictator-president Erdogan om tegen de IS te vechten. Achter de schermen had Turkije al veel langer contacten met de islamistische terreurgroep. Vooral omdat de Koerden veel effectiever waren in het bestrijden van de reactionaire terroristen. Dit beviel Erdogan niet, want sterke Koerden betekend een sterke PKK. Zeker omdat Turkije de PKK, PJAK  en de PYD aanziet als ''terroristisch''. Voor Turkije is de PYD en diens leger een probleem. 65.000 Koerden hebben zich aangemeld als strijders in Noord Syrië om tegen de reactionairen te vechten. Dat zijn bijna 50.000 meer soldaten dan wat de PKK in Turkije heeft. Dus probeert Erdogan met zijn aanvallen op Irakees Koerdistan, verdeeldheid te zaaien!

Hij weet dat de Koerdistan Democratische Partij en de Patriottische Unie van Koerdistan niet de democratisch confederale ideologie steunen. Zij steunen de NAVO en het neoliberale kapitalisme. De Turkse aanvallen op Irakees Koerdistan hebben vruchten af geworpen, nu de Irakese Koerden de aanhangers van de PKK oproepen om te vertrekken. Het is Erdogan gelukt om angst te verspreiden. De NAVO gaf hem hiervoor groen licht en ook de Duitse kanselier Angela Merkel staat pal achter Erdogan. Hiermee laat Duitsland weer zien wie de echte terroristen zijn in hun ogen. Niet de reactionaire IS, niet de terroristische Turkse overheid, maar de dappere vrijheidsstrijders van de PKK, PJAK en PYD zijn in de ogen van Berlijn de ''echte terroristen''. Daarom moeten de Koerden geen vertrouwen hebben in de NAVO en de westerse wereld!

In Syrisch Koerdistan ( ook wel Rojava ), gaat de strijd tegen de reactionaire islamieten door. Hoewel de Volksbeschermingseenheden ( YPG ) winsten geboekt hebben, is de Islamistische Staat nog niet verslagen. De slag om de stad Kobani was een grote overwinning, maar de terreur aanslagen van de IS blijven doorgaan. Enkel door samen met de Arabische arbeidersklasse op te trekken kunnen de Koerden deze strijd winnen. Het is aan de gehele arbeidersklasse van zowel Syrië en Irak om een einde maken aan het terreur van het islamisme. Ondertussen moeten de Turkse arbeiders zich realiseren dat hun steun aan Erdogan niet in hun interesses werkt. Door Irakees Koerdistan aan te vallen riskeert Turkije een periode van instabiliteit en geweld. Maar daar is de Turkse staat niet vies van. Ze hebben al aangekondigd om een onderzoek in te stellen naar de leiders van de pro-Koerdische; Volksdemocratische Partij. Turkije heeft al vijf partijen in het verleden verboden omdat ze zogenaamd allemaal pro-PKK waren!

De Turkse staat wil de Koerden onderdrukken, dat doen ze uit nationalistische overtuigingen. Turkije moet daarom door alle progressieve krachten bevochten worden. Van kapitalistisch links hoeven we niets te verwachten. De PvdA, GroenLinks en SP verschuilen zich achter burgerlijke braafheid en weigeren om de PKK en diens bondgenoten openlijk te steunen. De PvdA steunt zelfs het NAVO standpunt en daarmee de Turkse overheid!



Koerden demonstreren hier tegen de Islamistische Staat 

Linkse socialist uit Zuid Afrika gezet

De kapitalistische regering van Zuid Afrika onder leiding van het verraderlijke Afrikaans Nationaal Congres, heeft Liv Shange uit het land gezet. Shange woont al 12 jaar in Zuid Afrika en was getrouwd met een Zuid Afrikaan. Maar haar revolutionair socialistische opvattingen waren niet geliefd bij de corrupte ANC regering. Zeker omdat ze een actief lid is van de Workers and Socialist Party, die openlijk zich tegen het rechtse beleid van de overheid keert. Shange moet nu terugkeren naar haar geboorteland Zweden, maar zal alles in het werk stellen om terug te keren naar Zuid Afrika!

Rechtse nationalisten in Zuid Afrika zijn blij met haar deportatie. Met racistisch taalgebruik wordt ze omschreven als een ''anarchist'' en ''probleemzoeker''. Liv Shange wordt veroordeeld omdat ze als blanke vrouw de zwarte arbeiders van Zuid Afrika, oproept te strijden voor eerlijke lonen. Sommige ANC leden vinden dat ze als blanke niet het recht heeft om zich met het zwarte Zuid Afrika te bemoeien. Alleen rechtse nationalisten kunnen zo denken. Rechts in de zin dat ze haar beoordelen op huiskleur, wat racistisch is. Het ANC is al vaker beschuldigd van racisme, maar de werkelijke oorzaak voor Shange's deportatie is haar strijd tegen het kapitalisme!

Zuid Afrika lijdt al 21 jaar onder het neoliberale beleid van het Afrikaans Nationaal Congres. Nelson Mandela beloofde een progressief beleid te voeren in 1994, in plaats daarvan voerde hij het neoliberalisme in. Dit verraad is niet vast gelegd in de geschiedenisboeken, zeker omdat Mandela door de gehele wereld gezien werd als icoon. Maar voor de arbeiders was hij een verraad, ook al hebben zeer weinig dat begrepen. Jaren lang stemde het Zuid Afrikaanse proletariaat op het ANC uit dankbaarheid voor hun strijd tegen het Apartheid stelsel van de blanken. Maar datzelfde ANC liet haar socialistische idealen in de steek en Mandela zou de Wim Kok van Zuid Afrika worden!

De Workers and Socialist Party ( Arbeiders en Socialistische Partij - WASP  ) waar Liv Shange lid van is, werd opgericht na de massamoord op mijnwerkers in 2012. Toen werden 41 arbeiders gedood door de politie tijdens een staking. Het corrupte ANC had de opdracht gegeven om te schieten, maar weet zich achter de staatsbureaucratie te verschuilen. De WASP werd opgericht na deze moord met als doel de oprichting van een socialistisch Zuid Afrika. Helaas wist de kapitalistische media alle aandacht af te leiden van de WASP en stemde de meeste linkse tegenstanders van het ANC op de links populistische Economic Freedom Fighters - EFF. Deze Economische Vrijheidsstrijders worden geleid door een ex-leider van de ANC jongerenorganisatie. Hun organisatie is militaristisch opgebouwd, hun leider wordt ''commandant'' genoemd. Doordat de media alle aandacht aan het EFF gaf, won deze groep ook 1 miljoen stemmen!

Helaas won de WASP slechts 8.000 stemmen bij de laatste verkiezingen. Hierdoor zet de kapitalistische media Liv Shange neer als een ''mislukte'' politici en haar partij als ''onbenullig''. Revolutionair socialisten zijn echter van mening dat de EFF niet in staat zijn om een democratisch socialistisch Zuid Afrika op te bouwen. Hun voorbeelden zijn Robert Mugabe and diens ZANU-PF partij, die op dictatoriale wijze Zimbabwe besturen. Ook worden veel stalinistische opvattingen gesteund door de Economische Vrijheidsstrijders!

Liv Shange is al eerder door de Zuid Afrikaanse overheid tegengewerkt. Vijf jaar geleden probeerde men ook al om haar dwars te zitten. Toen werd haar Zweeds paspoort afgepakt en haar verblijfsvergunning ingetrokken. Dit bewijst dat de corrupte en ondemocratische overheid, niet gediend is van echte socialisten zoals Shange die openlijk de ware aard van het ANC bloot leggen. Ook de Zuid Afrikaanse Communistische Partij zal blij zijn dat Shange gedeporteerd wordt. Het waren de stalinisten geweest die in 1994 zeiden dat Mandela een kapitalistische koers moest gaan varen. De communistische partijen van China en Vietnam steunde de Zuid Afrikaanse stalinisten hierin! 

Ondertussen verliest het ANC de steun van grote vakbonden. De Nationale Unie van Mentaal Arbeiders - NUMSA werd uit de heersende Trojka van het land gezet, vanwege diens strijdbare oppositie tegen het neoliberale wanbeleid van het ANC. De Trojka bestaat uit het ANC, de communistische partij en de vakbond federatie COSATU. NUMSA wil nu een strijdbaar alternatief opbouwen tegen het ANC. Met haar 338.000 leden is NUMSA de grootste vakbond en haar royement heeft COSATU veel schade toegediend. Van de 22 vakbonden die ooit deel waren van de vakbond federatie, hebben zeven hun lidmaatschap opgezegd in solidariteit met NUMSA!   

Het wordt tijd om de ware aard van het ANC te ontmaskeren. De partij van Nelson Mandela is geen linkse partij meer, maar een corrupt neoliberaal boevennest. Hun wanbeleid heeft tot meer armoede en criminaliteit gezorgd onder de zwarte arbeidersklasse. Dit allemaal omdat Mandela en zijn opvolgers weigerde om het socialisme te realiseren waar ze ooit voor strijden. Wie als zwarte ( of blanke ) arbeider nog het ANC steunt moet wel heel naïef zijn. Het probleem is dat vele uit loyaliteit op het ANC stemmen en dat is nu precies wat fout is. Het ANC verdient de loyale stem van de arbeidersklasse niet meer! 



Liv Shange hier bij de Arbeiders en Socialistische Partij

Waarom SYRIZA capituleerde

Revolutionair socialisten vreesde al vanaf dag één, dat de Griekse partij SYRIZA niet een revolutionaire macht zou vormen. Sinds 2012 nam de voormalige Coalitie van Radicaal Links meer en meer afstand van haar socialistische opvattingen. SYRIZA wou praten met de neoliberale elite in Brussel en pogingen doen om een compromis te sluiten. Maar de Europese Unie weigerde en uiteindelijk zag SYRIZA geen uitweg meer en capituleerde. Neoliberale bezuinigingen die het Griekse volk in de armoede heeft gebracht worden ook onder deze niet-linkse regering doorgevoerd!

Burgerlijke nieuwspresentatoren brullen al maanden dat Griekenland geen keus heeft. Om binnen de neoliberale EU te blijven ( met name de Eurozone ) moet Griekenland de wetten van Brussel uitvoeren. Die wetten bevorederen het bedrijfsleven en niet de werkende klasse. Om het noodlijdende land weer concurrerend te maken in de Eurozone, moet Griekenland het neoliberalisme volledig van dienst zijn. Onder de vorige sociaal democratische en conservatieve regeringen werd politiek bedreven dat leidde tot armoede, honger en wanhoop. SYRIZA beloofde hier een einde aan te maken, maar het lukte hun niet om binnen de lijnen van de EU iets te veranderen. Daarom pleiten revolutionair socialisten ook voor een breuk met deze unie!

Dit doen wij niet uit nationalisme, wij denken niet dat een socialistisch Griekenland alleen zich kan ontwikkelen. Maar een Griekenland los van het neoliberale Europa kan haar eigen weg volgen en een voorbeeld land worden, als men de weg van het socialisme inslaat. Maar dat is nou precies wat de leiders van SYRIZA niet willen of durven. Hun gedachtegoed is zo beperkt dat ze niet verder kunnen denken dan de bestaande economische machtsstructuren. Wat vooral smerig is het feit dat premier Tsipras de bezuinigingen doorvoert, terwijl het volk net keihard NEE zei!

SYRIZA vraagt dus om een keihard NEE in een referendum om daarna het Griekse proletariaat te verraden. Dit bewijst waarom reformisten nooit in staat zullen zijn om socialisme te realiseren. De gematigde socialisten van Alexis Tsipras denken dat socialisme pas na een moeizame weg opgebouwd dient te worden, vermoedelijk zitten ze ook nog vast in de stalinistische opvatting dat je eerst het kapitaal moest versterken voordat de werkende klasse de macht overneemt!

Revolutionair links in Griekenland heeft een zware klap gekregen door het verraad van de SYRIZA leiding, maar er zijn ook leden van de partij die de politiek van hun leider niet steunen. Het is aan die linkse SYRIZA leden om in opstand te komen en verzet aan te tekenen tegen de regering. Want het is nu wel duidelijk dat veranderingen niet zullen komen vanuit de politiek. Daarvoor is de revolutionaire strijd op straat noodzakelijk. Stakingen, demonstraties en bezetting van ondernemingen en overheidsgebouwen moet de regering dwingen om van koers te veranderen. Het Griekse volk wil niet lijden en heeft genoeg van de bezuinigingen!

Wie vooral versterkt worden door dit verraad zijn de media kapitalisten. Zij zullen de politiek van SYRIZA omschrijven als ''Het ultime bewijs dat er geen alternatief is op het neoliberalisme''. Dit hoorde je vooral in de jaren 90, toen rechtse economen glashard brulde dat het socialisme mislukt was en dat allene het neoliberale kapitalisme kon werken. Door het verraad van de sociaal democratie werden hun opvattingen min of meer standaard en wie daarvan afweek werd ''gek'' of ''ouderwets'' genoemd. Sommige centrumlinkse partijen gingen zelfs praten over ''conservatisme'' als echte socialisten zich verzetten tegen marktwerking en privatiseringen. Partijen zoals GroenLinks vinden het heel ''progressief'' als de markt onze levens bepaald!

De Linkse Socialistische Partij in België, merkt heel duidelijk op hoe en waarom SYRIZA capituleerde:

LSP/PSL artikel

De weg van een breuk ( met de EU ) is niet zonder uitdagingen, maar deze weg valt te verkiezen boven de koers van de leiding van Syriza die uiteindelijk dezelfde neerwaartse spiraal van besparingen volgt. Het zou natuurlijk niet mogelijk zijn om enkel in Griekenland geïsoleerd te breken met de regels van het kapitalisme en te bouwen aan socialistische verandering. Maar de uitstraling van een breuk met het kapitalisme in Griekenland zou wellicht ook meteen opgepikt worden in de rest van het continent. Het perspectief van een geïsoleerd Griekenland is dan ook niet het meest waarschijnlijke.

De reactie van werkenden en jongeren doorheen Europa op de gebeurtenissen van de voorbije weken toont aan hoe snel gebeurtenissen in het ene land opgenomen worden in andere landen. Zoals een nederlaag een stap achteruit zou zijn in heel Europa, zou een breuk in de zwakste schakel van het Europese kapitalisme ook enorm veel kansen bieden voor de linkerzijde in de rest van het continent. Een open breuk met dit systeem met een massale betrokkenheid van onderuit zou bijzonder inspirerend zijn. Het zou de mogelijkheid vestigen van gelijkaardige fundamentele verandering in andere landen in de periferie wat het proces zou versterken van de opbouw van een ander Europa, een socialistisch Europa dat democratisch wordt georganiseerd door miljoenen mensen in plaats van door de miljonairs. 



''Ik kon er toch niets aan doen'' LEUGENAAR!!

Griekenland zegt NEE TEGEN BEZUINIGINGEN

Griekenland heeft zich verzet. Ondanks dreigingen, chantage en een stortvloed aan kapitalistische propaganda. Ongeveer 60% van de stemmers zei heel duidelijk NEE, tegen de Trojka van de Europese Centrale Bank, het Internationaal Monetair Fonds en de Europese Commissie. Deze neoliberale instituten eisen rechtse economische politiek en neoliberalisme. Maar het door armoede geteisterde Griekenland zegt duidelijk NEE. Dus wat nu? Enkel socialisme is het antwoord. Maar daar horen we SYRIZA niet over praten. Als Griekenland uit de EU gezet wordt, moet er iets gebeuren anders kunnen kapitalistische krachten groeien en weer aan de macht komen!


Artikel door Baptiste (Henegouwen) uit maandblad ‘De Linkse Socialist’ van de Linkse Socialistische Partij - CWI België

Bij het ter perse gaan van deze krant waren de spanningen tussen het Europese establishment en de Griekse regering onder leiding van Syriza eens te meer te snijden. De beruchte besparingsalliantie van het IMF, de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie eist nieuwe aanvallen op de levensvoorwaarden van de Griekse bevolking. Die zou ‘boven zijn stand’ geleefd hebben. Dat terwijl er een humanitaire en economische ramp plaatsvindt in het land.

Deze nieuwe confrontatie was onvermijdelijk. Het eerste gedeeltelijke akkoord tussen de ‘instellingen’ en de pas gevormde Griekse regering onder leiding van Syriza in februari 2015 had vooral als doel om tijd te winnen. Toen werd beslist om de zogenaamde ‘steun’ aan Griekenland, in feite aan de hoofdzakelijk Franse en Duitse banken die op Griekse schulden speculeerden, nog enkele maanden overeind te houden. Dit gaf Syriza een zekere marge om enkele beperkte hervormingen door te voeren. Maar de kwestie van de schulden kwam natuurlijk gewoon terug op tafel.

Voor eind juni moest 1,6 miljard gevonden worden voor een schuld aan het IMF om toegang te krijgen tot de beloofde steun van 7,2 miljard euro. Die som stemt overeen met wat Griekenland in de zomermaanden moet terugbetalen aan de instellingen. De trojka stelt voorwaarden zoals nieuwe besparingen, een verhoging van de BTW en een nieuwe aanval op de pensioenen.

Breken met het besparingsbeleid!

De Griekse bevolking is de eindeloze aanvallen op de levensstandaard beu. De roep naar een breuk met de neoliberale agenda van economische plunderingen en sociale ellende weerklinkt luid. Dat is waarom de verkiezingsbeloften van Syriza zoveel succes kenden bij de kiezers en hoop op verandering teweegbrachten. De realisatie van deze al bij al beperkte hervormingen (zoals het terugkomen op een reeks privatiseringen en afdankingen, verhogingen van lonen en uitkeringen, stopzetting van uithuiszettingen, …) vereist een breuk met de terugbetaling van de publieke schulden.

De publieke schulden zijn opgelopen tot 310 miljard euro of 175% van het BBP. Dat is onmogelijk terug te betalen. Enkel nog maar de intresten op deze schulden afbetalen, zet de publieke middelen en de levensstandaard van de bevolking al danig onder druk dat de economische gevolgen ervan de recessie en dus het gewicht van de publieke schulden erger maken. Vijf jaar geleden bedroeg die schuld 120% van het BBP, na alle besparingen van de afgelopen jaren is het 175%. Het is een vicieuze cirkel. De institutionele schuldeisers zijn goed voor het grootste deel van de Griekse publieke schulden. Ze weten heel goed dat de betaling van de schulden onmogelijk is.

Het Europese establishment gebruikt de schulden als een lijfrente. Het toont hoe uitzichtloos dit systeem is. Bij gebrek aan een degelijk toekomstperspectief voor de komende generaties eisen de kapitalisten als rioolratten zelfs de laatste restjes reeds afgeknabbelde stukjes vlees.

Het spook van een “Grexit’

Het kapitalisme laat geen derde weg toe. Ofwel breken Tsipras en zijn regering met het besparingsbeleid, de schulden en de schuldeisers, ofwel eten ze uit de hand van de neoliberale haaien en laten ze de gepensioneerden, werkenden, jongeren en toekomstige generaties hiervoor betalen met ellendige levensvoorwaarden. Zelfs een programma van linkse hervormingen, zoals de verkiezingsbeloften in het programma van Thessaloniki, kan niet doorgevoerd worden zonder te breken met de logica van besparingen en terugbetaling van schulden.

Indien Griekenland de schulden niet betaalt, kan dit leiden tot een Grexit waarbij het land uit de eurozone wordt gezet en een eigen munt moet invoeren. Hoewel sommige Europese leiders – ‘onze’ minister Van Overtveldt op kop – verklaren dat de scenario’s voor een Grexit klaar liggen, betekent dit niet dat dit door het establishment gewenst wordt. Er zijn financiële onzekerheden, in de praktijk wordt er dan erkend dat de Griekse schuld niet zal terugbetaald worden wat een gevaarlijk precedent zou zijn voor andere leden van de eurozone. Maar er is ook de enorme politieke nederlaag voor het establishment, het zou niet alleen het falen van het besparingsbeleid bevestigen maar ook een belangrijke internationale instelling ten val brengen en een einde stellen aan alle illusies over een Europese integratie onder het kapitalisme.

Dat is waarom alle regeringsleiders in Europa de strijd aangaan en zoveel mogelijk druk op Tsipras en zijn regering zetten om toegevingen te doen en een nieuw akkoord te sluiten, zelfs indien het maar een tijdelijk akkoord is. De elite in Europa kan daarbij rekenen op alle traditionele ideologische instrumenten die de neokoloniale arrogantie tegenover Griekenland versterken, van de slaafse volgelingen in de grote media tot de denktanks.

Keep calm and smash capitalism

De schulden niet betalen en uit de Eurozone stappen, zal niet volstaan voor een verbetering van de situatie van de meerderheid van de Griekse bevolking. Een eigen munt invoeren om ze meteen te devalueren, betekent dat spaargeld minder waard is en import duurder wordt. Zolang de touwtjes van de economie in private handen blijven, kunnen de kapitalisten elke vorm van sabotage toepassen. Meer algemeen wordt geen enkel fundamenteel economisch probleem opgelost met een Grexit.

De Griekse regering staat met de rug tegen de muur. Het gebrek aan voorbereiding van de Griekse bevolking op de klassenoorlog van het establishment, verzwakt de positie van Syriza. Het ondermijnt de hoop op verandering. Er is nochtans een alternatief mogelijk. De weigering om de publieke schulden af te betalen moet gepaard gaan met een kapitaalcontrole en staatsmonopolie op de buitenlandse handel alsook de nationalisatie van de sleutelsectoren onder democratische controle van de gemeenschap. De bevolking moet actief gemobiliseerd worden met algemene vergaderingen in de wijken, op de werkplaatsen en een oproep tot solidariteit van de werkende bevolking doorheen Europa. Enkel dan is echte verandering mogelijk en kunnen de productie en distributie van de rijkdom georganiseerd worden in functie van de behoeften en niet van de winsten en de financiële dreigementen!



SYRIZA moet wakker worden uit haar illusie dat je met de 
Trojka een deal kunt sluiten!

Grieks Referendum, stem TEGEN

De Griekse regering heeft een referendum uitgeschreven over de vraag of Griekenland, de eisen van de EU en het IMF aanneemt. Grieken mogen stemmen of ze VOOR de eisen zijn of TEGEN. Na acht maanden van onzekerheid, dreigen en stijgende armoede zijn velen bereid om te capituleren. Een capitulatie voor het kapitalisme, zal een enorme ideologische nederlaag vormen voor alle arbeiders en tegenstanders van het neoliberalisme. Toch lijken de voorstanders van de bezuinigingen te winnen. Dit komt door de laffe/slappe houding van SYRIZA en haar leider Alexis Tsipras. Na acht maanden van onzekerheid, angst en felle dreigingen vanuit Brussel, zijn veel Griekse arbeiders gebroken!

Toen de Coalitie van Radicaal Links ( SYRIZA ) de verkiezingen in januari 2015 won, hoopte velen dat er nu een einde zou komen aan de asociale politiek. De vorige regering bestaande uit conservatieven en sociaal democraten voerde een keihard rechts beleid, dat vooral veel armoede veroorzaakte. Kinderarbeid groeide naar 40% wat ertoe leidt dat al 1/3 van alle kinderen uit een arm gezin komt. De Europese Unie denkt echter alleen in cijfers en eist dat Griekenland haar schulden afbetaald. Alexis Tsipras hoopte op compromissen, zoals elke centrum-linkse politicus gelooft hij in eerlijkheid en solidariteit. Maar het keiharde neoliberale Europa is genadeloos!


De Griekse regering hoopt door middel van het referendum steun te winnen. Steun die ze de laatste tijd aan het verliezen zijn. De euforie die in januari heerste is al voorbij, Grieken zien dat Europa niet buigt en vrezen meer armoede. Aanhangers van de bezuinigingen dringen erop aan om alle eisen van de EU en het IMF te accepteren. Onder deze Grieken helaas ook veel arbeiders die in hun wanhoop geen alternatief meer zien dan de EU eisen te steunen. Schuld hieraan is helemaal de Griekse overheid, die geen socialistisch alternatief heeft neergezet!

Sinds januari zeggen revolutionair socialisten dat SYRIZA niet moet luisteren naar de dreigingen en harde taal vanuit Brussel. Maar diep in zijn hart is Alexis Tsipras overtuigd dat dit Europa een sociaal hart heeft en dat Griekenland deel van de EU moet blijven. Hij vergeet echter dat deze EU nooit een sociaal hart heeft gehad. Deze EU is gemaakt voor het bedrijfsleven, haar hele bestaansrecht staat in dienst van grote Europese bedrijven. Het verdrag van Maastricht uit 1992, zegt dat elk bedrijf uit elk EU land zich mag vestigen in de unie. Hoe voordelig dat niet bleek voor westerse bedrijven, die al hun productiewerkzaamheden naar Oost-Europa verplaatste toen die landen lid werden!

Acht maanden trachtte Tsipras te onderhandelen. Maar neoliberaal Jeroen Dijsselbloem maakte met dreigende woorden duidelijk dat Griekenland lid is van een neoliberale unie en zich moet houden aan de afspraken. SYRIZA stond dus voor een dilemma, aan de ene kant willen ze deel blijven van de EU, aan de andere kant weten ze dat deze EU hun land kapot gaat maken. De zwakheid van deze partij ligt in haar reformisme of gematigd socialisme. Dit gematigde socialisme gaat ervan uit dat je een evolutionaire weg naar het socialisme moet zoeken. Compromissen sluiten met de kapitalistische instituten horen hier ook bij. De oude sociaal democratie dacht ooit ook zo, maar heeft ondertussen het socialisme volledig opzij gezet. Alle Europese sociaal democratische partijen steunen de bezuinigingen die Europa afdwingt op Griekenland!

Jeroen Dijsselbloem van de PvdA en zijn collega Martin Schulz van de SPD, leiden de aanval op Griekenland. Deze politici behoren niet tot de officiële neoliberale partijen. Het zijn geen liberalen nog christen democraten of conservatieven. Het zijn sociaal democraten, officieel linkse mensen. Alexis Tsipras wordt aangevallen door mensen die zich ''progressief en links'' noemen. De PvdA en SPD brullen in hun propaganda over ''eerlijkheid en solidariteit'', maar eisen ondertussen dat Griekenland haar economie privatiseert. De markt is God, concurrentie is Koning voor Jeroen Dijsselbloem en Martin Schulz, revolutionair socialisten kunnen alleen maar minachting hebben voor dit soort klassenverraders!

Revolutionair links in Griekenland doet het helaas ook niet beter. Verdeeldheid en sektarisme leidt ertoe dat er geen verenigd socialistisch front bestaat. De revolutionair linkse coalitie ANTARSYA weigert om ook maar samen te werken met SYRIZA en de Communistische Partij van Griekenland ( KKE ) is er heilig van overtuigd dat alleen zij de revolutie kunnen maken. Drie linkse krachten bestaan in Griekenland en toch is er geen eenheid voor socialisme. Een Helleense Socialistische Republiek kunnen SYRIZA, ANTARSYA en de KKE opbouwen. Daarvoor moet echter iets gebeuren, want tijd is er niet meer. Als de voorstanders van de EU dit referendum winnen dan zal dat een mokerslag zijn voor politiek links in de gehele wereld. Politiek rechts zal beweren dat ook radicaal links, zich moet onderwerpen aan de ''realiteit'' en dat bezuinigingen gewoon moeten!!

Op 5 juli mag Griekenland zich uitspreken. De kapitalistische pers schrijft dat er geen andere keus is, het bekende TINA ( There Is No Alternative ) effect. Maar is er juist wel een alternatief, wat echter niet door de grote kranten van het kapitaal overwegen wordt. Natuurlijk zullen ook kapitalistische partijen zoals Nieuwe Democratie, PASOK en zelfs de leiding van SYRIZA er niet over beginnen. Socialisme is namelijk het alternatief, maar dat vereist een totale breuk met de manier waarop Griekenland wordt gerund. Als SYRIZA echt tegen de neoliberale bezuinigingen wil strijden dan moet ze zich ook realiseren dat binnen de Europese Unie geen mogelijkheid hiertoe bestaat. Buiten de EU kan Griekenland een alternatief vormen minst ze radicaal breken met het neoliberale kapitalisme. Een kapitalistisch Griekenland buiten Europa zal zwak staan, daar hebben de kranten gelijk in. Maar geen enkele krant of televisie kanaal praat over een mogelijke Helleense Socialistische Republiek!

Ondertussen dreigen EU leiders er genadeloos op af. Met chantage en harde taal proberen rechtse leiders het Griekse volk bang te maken. Doordat SYRIZA geen duidelijk socialistisch alternatief voorstelt is het goed mogelijk dat een kleine meerderheid zich uit angst voor meer armoede uitspreekt voor de eisen van de EU en IMF. Vooral het Internationaal Monetair Fonds wil pas meer leningen geven als SYRIZA een beleid van privatiseringen gaat voeren net als PASOK in 2009. Mocht Tsipras inderdaad zwichten dan bewijst dit nogmaals waarom partijen zoals SYRIZA, de SP in Nederland en DIE LINKE in Duitsland juist sociaal democratisch van aard zijn!!



Strijd, Solidariteit, Socialisme

Strijd, Solidariteit, Socialisme