DDR: ''Ordnung muss sein''

Door iedereen wordt de voormalige Duitse Democratische Republiek, een ''communistische'' staat genoemd. Maar een columnist in de Volkskrant noemde het regime van de SED een ''paradijs voor benepen rechtse mensen''. Hoe gek dit ook klinkt hij heeft gelijk. Het regime van de ''Socialistische'' Eenheidspartij van Duitsland ( SED ) was gericht op stalinistisch conservatisme. De Volkskrant zegt; ''Wie even de ideologische rimram vergeet, komt gaandeweg tot de conclusie dat Oost-Europese ''communisten'' in hun sociaal-culturele opvattingen verrassend veel gemeen hebben met West-Europese conservatieven''. Zo stelt columnist; Thomas von der Dunk van de Volkskrant. Wij revolutionair socialisten geven hem daarin gelijk. De DDR was een staat die weinig had met daadwerkelijk socialisme. Wie tegen militarisme poogde werd anti-patriottistisch genoemd, jongeren die weigerde om zich braaf en loyaal te gedragen waren ''asociaal'' en ''antisocialistisch'' in de ogen van Minister van Opvoeding: Margot Honecker!

Stalinistisch Oost Duitsland werd in 1949 opgericht als een schijn-democratische staat op burgerlijke grondvesten. Haar eerste grondwet was niet eens socialistisch van aard en duidde de DDR aan als een neutrale natie. Pas in 1968 nam de DDR een ''marxistisch-leninistische'' grondwet aan, waarin de SED als leidende partij werd genoemd. Echter tussen 1949 en 1968 sprak de grondwet van de DDR niet over socialisme, laat staan dat de SED de leidende partij van de natie moest voorstellen!


Op sociaal economisch gebied was het land strikt conservatief. Men moest blindelings gehoorzamen aan partijleiders. Toen in 1953 de werkdruk verhoogd werd, kwamen arbeiders in opstand. Walter Ulbricht en zijn SED raakte in paniek en stuurde Sovjet T-34 tanks op de stakende arbeidersklasse af. Meer dan 5.000 arbeiders werden opgepakt en 1.200 van hun veroordeeld tot lange gevangenisstraffen. ''Ordnung muss sein'' riepen de fascisten in 1933 en zo ook de stalinisten in 1953. De SED loog er op los en beweerde dat West Duitse fascisten schuldig waren aan de arbeidersopstand. Toch bleven arbeiders vluchten naar het westen, hierop werd de Berlijnse Muur in 1961 gebouwd als ''Antifascistische Beschermingsmuur''!


Jeugdige oppositie tegen het stalinisme werd als antisocialistisch neergezet. Jongeren die opstonden tegen het conservatieve regime van Walter Ulbricht en later Erich Honecker, kregen de stempel: ''asociaal'' en ''antisocialistisch''. Toch was antisocialisme niet hun motivatie voor verzet. Vele waren tegen de SED omdat die autoritair en conservatief dacht. Het stalinisme wou ( net als het rechtse conservatisme ) van jongeren, keurige volwassenen maken. Dit hield in dat de jeugd van de DDR vooral loyaal, patriottistisch en ''marxistisch-leninistisch'' ( stalinistisch ) moest denken. Bijna alle jongeren werden lid van de Vrije Duitse Jeugd ( FDJ ). Deze organisatie was in de jaren 30 opgericht als anti-fascistische linkse jeugdbond! 


In de DDR werd de FDJ de jongeren organisatie van de SED, in het westen werd de FDJ door de rechts conservatieve Adenauer regering verboden. Ulbricht en Honecker gebruikte de FDJ om jongeren op te voeden tot keurige ''socialistische'' burgers. Echter het was niet idealisme dat de jeugd tot de FDJ bewoog. De meeste jongeren deden alleen maar mee omdat iedereen meedeed en je buiten de FDJ in een sociaal isolement stond. Margot Honecker was van 1963 tot 1989, Minister van Opvoeding en werd gehaat door jongeren en ouders. Margot had een duidelijk beeld van hoe jongeren zich moesten gedragen, zelfstandig nadenken hoorde daar niet bij. De jeugd moest vooral braaf doen wat de partijleiding beval en ze was daarin behoorlijk hardhandig. Margot Honecker geloofde in het opvoeden van kinderen met dwang, ze was de ijzeren dame van de DDR!

Jongeren die buiten de FDJ zich probeerde te organiseren werden hard aangepakt door Margot Honecker, onder het motto dat ze ''individualistisch'' dachten. Individualisme is de doodsvijand van het stalinisme en conservatisme, omdat deze ideologieën juist mensen willen controleren. Socialisten staan niet negatief tegenover bepaalde elementen van het individualisme, maar we verwerpen wel de neoliberale denkwijze dat alles om het individu moet draaien. Stalinisten misbruiken echter de socialistische kritiek op het individualisme, door individuen helemaal geen vrijheid te geven. Toen het stalinisme wegviel implodeerde de FDJ volledig, maar bleef bestaan. Tegenwoordig zijn nog maar ongeveer 100 jongeren lid van de Vrije Duitse Jeugd, dit terwijl de groep ooit 2,3 miljoen leden bezat!


Antimilitarisme is een fundamenteel onderdeel van de socialistische ideologie. Echter het stalinistisch conservatisme is juist heel militaristisch. Wie in de DDR tegen het Nationale Volksleger poogde kreeg het behoorlijk lastig. ''Erziehung zur Wehrbereitheit" was een officieel schoolvak voor kinderen, die al op jonge leeftijd te maken kregen met militarisme. Nee, het stalinistische SED regime was alles behalve socialistisch van aard, maar dat wil onze kapitalistische media net niet vertellen. Want het is hun doel om de hedendaagse jeugd op te voeden met het foutieve beeld, dat de DDR een ''communistisch'' land was met een ''socialistische'' regering. Want onze media wil het socialisme zwart maken en discrediteren!


Want de Duitse Democratische Republiek was geen socialistische republiek. Haar economie was dan wel in bezit van de staat, maar de arbeidersklasse had geen politieke macht, laat staan economische macht. Zowel de politieke als de economische macht lag in de handen van het Centraal Comité van de SED. Onder leiding van Walter Ulbricht ( 1949-1971 ) en Erich Honecker ( 1971-1989 ) deed deze kleine conservatieve groep, alles om aan de macht te blijven. Ze sloegen een arbeidersopstand neer, vergiftigde de jeugd met militarisme en verkochten hun zieken aan West Duitse farmaceutische kapitalisten ( zie daarvoor dit bericht ). Conservatief denken is een belangrijk onderdeel van het stalinisme, omdat dit politieke systeem zeer behoudend denkt. Stalinisten willen niet vooruit denken, elke vooruitgang wordt gezien als een potentiële ''contrarevolutie''. Paranoia en angst voor de toekomst, dat is typerend voor Joseph Stalin geweest en die paranoia is terug te vinden in alle stalinistische leiders die tot op de dag van vandaag dit niet inzien!




Margot Honecker hier met Oost Duitse christen conservatieven
Die zouden na 1989 gaan fuseren met de West Duitse
Christen ''Democratische'' Unie!

664.000 Nederlanders in armoede

Meer dan 664.000 mensen in Nederland leven in armoede. Zij behoren tot de 1,3 miljoen die van een beneden modaal inkomen moeten rondkomen. Nederland is een rijk land, maar die rijkdom is oneerlijk verdeeld. Terwijl de familie Heineken meer dan 7,5 miljard euro aan eigen vermogen bezit, moeten 1,3 miljoen Nederlanders rondkomen van minder dan 17.000 euro bruto per jaar. Modaal inkomen in Nederland is ongeveer 33.000 euro bruto per jaar. De meeste Nederlanders zullen een inkomen hebben rond dat bedrag. De wat hoger opgeleiden kunnen soms tot 50.000 euro bruto komen, maar zeer weinig komen hoger dan 60.000 euro bruto per jaar. Door de asociale bezuinigingen groeit de groep mensen die in armoede leeft. Volgens de liberale krant NRC leefde tussen 2010 en 2011 ongeveer 514.000 mensen in armoede, dat aantal is nu gestegen naar 664.000!

Een groep die beneden modaal verdient zijn de schoonmakers. Een beroep dat zo weinig aandacht krijgt in de media en toch zo belangrijk is. Duizenden schoonmakers werken lange uren om bedrijven en openbare voorzieningen schoon te houden. Bijna allemaal moeten ze rondkomen van het minimumloon, ongeveer 1.400 euro bruto per maand. Gelukkig is het klassenbewustzijn van veel schoonmakers verbeterd. Ze durven nu te staken voor hoger loon en betere omstandigheden. Want de bazen van schoonmaak bedrijven behoren tot de ergste uitbuiters. Door de lonen laag te houden kunnen schoonmaak bedrijven flink concurreren met elkaar, dit terwijl veel schoonmakers door het lage loon moeite hebben om rond te komen. Volgens het CBS leven 69% van alle schoonmakers in armoede!

Maar ook schoonmakers die full-time bezig zijn hebben moeite. Met minimum loon is het lastig om een gezin te onderhouden. De eisen van de stakende schoonmakers zijn zeer gematigd. Slechts 50 eurocent per uur aan loonsverhoging willen ze, toch weigeren de eigenaren van schoonmaak bedrijven de lonen te verhogen. Want dat zou de concurrentie positie verslechteren en daar draait alles om. Schoonmaak kapitalisten noemen de eisen ''ondenkbaar'' en weigeren om met de FNV te praten!

Aangezien de bazen niet willen luisteren richten de schoonmakers zich nu tegen de opdrachtgevers. Dat zijn meestal openbare bedrijven zoals de Nationale Spoorwegen. Tijdens Koningsdag werden treinen dan ook niet schoon gemaakt, wat reizigers merkte. Ook al tonen opdrachtgevers zich '''begripvol'' wordt er niets ondernomen om de bazen van schoonmaak bedrijven te dwingen om eerlijke lonen te betalen!

De Internationale Socialisten vertellen over de reactie van de schoonmaak kapitalisten: 

Om de stakingen te saboteren, zetten schoonmaakbedrijven regelmatig uitzendkrachten in. Dit wordt staking breken genoemd en is in Nederland illegaal. Werkenden hebben namelijk het recht om te staken. In reactie op het inzetten van stakingsbrekers gebruiken de schoonmakers een truc: start-stop-stakingen. Zodra er stakingsbrekers worden ingezet, gaan de schoonmakers direct weer aan het werk. De bazen zitten dan met dubbele kosten! Bron: www.socialisme.nu

Schoonmakers laten hun strijdbaarheid zien. Een voorbeeld voor veel arbeiders die minimumloon krijgen voor arbeid dat vies en zwaar is. Schoonmakers horen modaal te verdienen, want het is een schandalig dat zulk belangrijk werk gedaan wordt voor minimumloon! 

Armoede is ook te vinden bij werkelozen. Mensen die in de bijstand terecht komen, vooral ouderen die nog te jong zijn om met pension te gaan. We praten dan hier over 50+'ers die nog niet 67 jaar oud zijn. Inderdaad, want de pensionsleetijd is van 65 jaar naar 67 jaar gegaan. Nu moeten ouderen nog twee jaar langer door werken, hier zitten de bazen natuurlijk niet op te wachten. Wie als 50+ ontslagen wordt, staat niet sterk op de arbeidsmarkt. Want er zijn voor vooroordelen over oudere arbeiders. Ze zouden minder flexibel zijn en langer nodig hebben om nieuw dingen te leren. Bazen willen daarom geen ouderen in dienst hebben. Liever hebben ze jongeren tussen 18 en 23 jaar. Vooral de horeca sector wil deze jongeren, want die zijn nog goedkoper dan arbeiders op minimumloon!

De bijstand is al een ramp. Vernederingen, sociale stigma's, angst, onzekerheid en wanhoop. Dat is de bijstand anno 2014. Wie erin terecht komt krijgt al snel te maken met de gemeente die een ''tegenprestatie'' van je eist. Doe je niet genoeg je best? Is jouw kleding niet marktconform? Dan wordt je gekort op je bijstandsuitkering, want jij leeft op kosten van de samenleving en volgens neoliberale logica ben je een ''last'' voor de samenleving. Rondkomen van net 800 euro per maand, tien keer per maand verplicht te solliciteren, mogelijkheid tot dwangarbeid. 

De anarchistische organisatie Doorbraak zegt het volgende:

In Leiden zijn er plekken waar je naar toe moet vanwege je uitkering. Zoals: “Werkplein”, “Servicepunt Werk en Inkomen”, “Participatiecentrum”, “Startwerklocatie”, “Transfercentrum”. Wat is dat toch allemaal? Nou, in het Participatiecentrum moet je dwangarbeid doen. Dat is ons woord, niet van hen. Je moet onder dwang werken, gratis, zonder rechten. Wie niet werkt, zal niet eten. Dat proberen ze je in te prenten. Maar de overheid heeft een heleboel woorden verzonnen om het mooier te laten klinken dan het is, zoals:

arbeidsactivering”, “arbeidsgewenning”, “arbeidsoriëntatie”, “iets terugdoen voor je uitkering”, “leerervaringsplek”, “leerwerkplek”, “leerwerktraject”, “onbeloonde werkzaamheden”, “opstapbaan”, “oriëntatieplaats”, “participatiebaan”, “participatieplaats”, “proefplaatsing”, “snuffelstage”, “sociale activering”, “springplank naar werk”, “stage nieuwe stijl”, “tegenprestatie”, “verplicht vrijwilligerswerk”, “werk met behoud van uitkering”, “work first”, “werk voorop”, “werkactiveringstraject”, “werkervaringsplaats”, “werkoriëntatie”, “werkstage

Bron: www.doorbraak.eu

Maar armoede is er niet alleen voor mensen in de bijstand, armoede is er voor 664.000 Nederlanders. Deze mensen kunnen niet zomaar iets leuks doen, 50% van hun salaris gaat al op aan huur/hypotheek. Dan moeten ze nog geld uitgeven aan zorgkosten, voedsel, stroom en water. Voor velen is er nauwelijks geld over voor leuke dingen. Voor voedsel zijn sommigen toegewezen op een voedselbank. Ook de kringloopcentra's zijn een noodzaak voor mensen met een laaginkomen!

Maar voor het kabinet Mark Rutte 2 bestaat er geen armoede. Nee, meneer Rutte en zijn PvdA collega's leven met hun royaal salaris ver boven het ''armoedige'tuig''. Met zijn 120.000 euro bruto zit Mark Rutte als premier heel goed. Ook Diederik Samsom met 106.000 euro bruto zit er goed bij. Politici weten niet wat armoede inhoudt, ze voelen de pijn van hun neoliberale politiek niet. Maar een gezin dat van 1.100 euro netto in de maand moet rondkomen, voelt de bezuinigingen extra hard!

Revolutionair socialisten willen een minimumloon van 1.500 euro netto bij een 32 urige werkweek. Verder moeten alle grote bedrijven die onze economie domineren, genationaliseerd worden. Anders dan nationalisaties onder het kapitalisme wensen wij socialistische nationalisaties. Waarbij de winsten van het bedrijfsleven ( nu nog veilig op banken ) ter beschikking staan van de gemeenschap. Kapitalisten die massa ontslagen willen doorvoeren moeten bedreigt worden met nationalisatie van hun bedrijf zonder compensaties. Ze moeten niet denken dat ze zomaar mensen kunnen ontslaan puur om de winsten hoog te houden!



Van de 1,3 miljoen mensen met een laag inkomen
leven 664,000 in armoede!

Koningsdag 2014

Zoals elk jaar wordt de persoonlijkheidscultus van het Koninkrijk Huis weer opgevoerd. Goed, we zijn dan wel niet zoals Noord Korea, maar er zijn toch overeenkomsten. Tijdens Koningsdag worden de leden van het Huis van Oranje bejubeld en vereerd. Hun lachende gezichten staan op duizenden objecten en overal heerst Oranjegekte, waar je ook kijkt. Anders dan de stalinistische persoonlijkheidscultus gaat de monarchistische oranje cultus niet meer uit van dwang. Dat was echter 60 jaar geleden nog anders, toen werden revolutionair socialisten opgepakt omdat ze kritisch waren over de monarchie. Ook vorig jaar werden republikeinen gearresteerd, niet eenmaal maar tweemaal. Achteraf doet de politie alsof het allemaal een vergissing was, maar we weten wel beter. Republikeinen verstoren het ''mooie'' sprookje dat men Koningsdag noemt. Revolutionair socialisten zijn hier duidelijk in, wij willen een socialistische raden-republiek en de volledige onteigening van het kapitalistische; Huis van Oranje!


Zie hierbij het socialistische bericht 
van vorig jaar over de monarchie 


Treinkaartje in spitsuren duurder

De neoliberale overheid bestaande uit VVD en PvdA willen dat mensen meer geld gaan betalen voor een treinkaartje in de spitsuren. Een verhoging van 10% zit er aan te komen voor treinreizigers die in de spitsuren gebruik maken van de trein. Het kabinet wil met de lastenverhoging meer geld binnen halen, nadat de Nationale Spoorwegen miljoenen euro's kwijt raakte na de Fyra crisis. De overheid wil mensen ontmoedigen om in de spitsuren te reizen. Maar zoals gewoonlijk is deze lastenverhoging een pure bezuinigingsmaatregel, bedoeld om de lasten van de crisis bij de werkende klasse te leggen. Want arbeiders worden verplicht door hun bazen om rond 9.00 aanwezig te zijn op hun werk. Een normale werkdag begint rond 9:00 en eindigt rond 17:00 uur. Rond die uren is dan ook spraken van spitsuren. De NS denkt dat mensen de spitsuren zullen vermijden, maar dat is niet waar. 

In 1994 werd de NS opgedeeld in twee bedrijven. ProRail ging de sporen beheren en de Nationale Spoorwegen ging mensen vervoeren. Hoewel de Staat der Nederlanden voor 100% eigenaar is van de NS en ProRail, zijn het kapitalistische bedrijven die het geld voor de mens plaatsen. Veel Nederlanders zijn hierdoor ontevreden. Vele zien liever weer één staatsspoorbedrijf zonder winstdrang. Revolutionair socialisten steunen dit slechts gedeeltelijk. Wij willen de nationalisatie van het openbaar vervoer, maar niet onder controle van een kapitalistische staat. Wij willen socialistische nationalisatie en niet nationalisaties op kapitalistische basis, waarin de gemeenschap de verliezen betaald!

Toen het neoliberalisme werd ingevoerd, beloofde de overheid dat door privatiseringen de kosten van een treinkaartje omlaag zouden gaan. Ook zou de nieuwe NS door concurrentie en marktwerking, beter gaan presteren. Allemaal leugens, als kapitalistisch bedrijf draait ook bij de NS alles om winsten. De kosten voor een treinkaartje werden alleen maar duurder. Door verschillende neoliberale kabinetten waaronder die van Kok, Balkenende en Rutte, zijn de stijgende kosten alleen maar afgeschoven op de treinreiziger. NS topman Timo Huges ''verdient'' bijna 500.000 euro per jaar, terwijl de NS in handen is van de Nederlandse staat. Maar omdat de NS een kapitalistische bedrijf is, wordt de top beloond met extreme salarissen. Ondertussen moeten arbeiders bij de NS en ProRail het doen met slechtere arbeidsvoorwaarden en de eeuwige angst om ontslagen te worden bij nieuwe ''reorganisaties'' 

Echter door de winsthonger van de NS directie wordt het maken van winst, belangrijker geacht dan de positie van de treinreiziger. Natuurlijk zal de NS in haar propaganda altijd beweren dat ze in dienst staan van de treinreiziger, maar achter de schermen draaien vooral economische belangen. Want ook al is de NS eigendom van de Nederlandse staat, is het geen staatsbedrijf en moet het winst maken. Dit is precies waarom revolutionair socialisten tegen staatsbedrijven zijn onder het kapitalisme. De staat kan best bedrijven nationaliseren, zoals men met de ABN-AMRO bank deed. Maar aangezien een kapitalistische staat in dienst staat van de kapitalisten, doet de overheid niets anders dan geld stoppen in een genationaliseerd bedrijf. Meestal blijven de mensen die voor mismanagement zorgde nog gewoon aan de top en worden arbeiders ontslagen, dat noemen ze ''reorganisaties''!

Revolutionair socialisten staan voor socialistische nationalisaties. Waarbij de winsten van een bedrijf gebruikt worden voor grootschalige sociale programma's. Miljarden aan euro's liggen veilig in banken, daar mag de gemeenschap niet aankomen want dat is privé bezit. Terwijl de neoliberale overheid overal op bezuinigt, liggen miljarden aan euro's veilig opgeborgen. Revolutionair socialisten willen daarom de volledig onteigening van grote bedrijven en alleen compensaties betalen aan klein aandeelhouders, niet aan miljonairs. Genationaliseerde bedrijven moeten bestuurd worden door democratisch gekozen directie leden. Een arbeidersraad zal de leiding op zich nemen en volledige verantwoording afleggen aan zowel de gemeenschap als de arbeiders van het genationaliseerde bedrijf. Op dit moment hoeft een directie alleen verantwoordelijkheid af te leggen aan de aandeelhouders. Die willen meestal maar één ding zien en dat zijn winsten!



Treinkaartjes worden 10% duurder in spitsuren!

Nogmaals: zes mythes over miljonairs

De vermogenspositie van de allerrijksten verbeterde vóór, tijdens en nu ook na het voorlopig dieptepunt van de crisis. Alleen al daarom is de voortdurende bezuinigingsdrift van Rutte-II op de mensen aan de onderkant een schandaal.

Door de Internationale Socialisten - www.socialisme.nu 

De afgelopen week werd deze trend opnieuw bevestigd. ‘Tijdens de crisis is de ongelijkheid groter geworden’, noteerde De Volkskrant. De krant schreef op basis van CBS-cijfers dat in 2012 de rijkste 1 procent van Nederland (74 duizend huishoudens) 273 miljard euro vermogen bezaten. Dat is gemiddeld 3,7 miljoen euro per huishouden, en 23,4 procent van het totale binnenlands vermogen. In 2012 hadden de rijkste zevenduizend huishoudens 102 miljard euro, gemiddeld 13,9 miljoen euro per huishouden.

De tegenstelling met de positie van werkende mensen groeit volgens cijfers van datzelfde CBS. Het reëel beschikbaar inkomen van huishoudens is in 2013 met 1,1 procent gedaald ten opzichte van een jaar eerder. Dit schrijft het vooral toe aan ‘het achterblijven van de lonen bij de inflatie, de afname van de werkgelegenheid en een toename van de belastingen en sociale premies.’

Deze verschuiving van vermogen van arm naar rijk wordt direct veroorzaakt door de financiële politiek van de bedrijven. Ondanks de daling van de winsten keerden Nederlandse ondernemingen namelijk wel meer dividend uit aan hun aandeelhouders.

Hierbij herhaalt Socialisme.nu een aantal argumenten waarom dee miljonairs uitsluitend zichzelf helpen.

1. ‘Maar miljonairs werken toch hard voor hun geld?’

Volgens een onderzoek van Van Lanschot zit 67% van de miljonairs zonder werk. Dat komt omdat ze hun rijkdom niet vergroten door zelf te werken, maar door te beleggen of speculeren. Een voorzichtig beleggingsfonds geeft rond de 5% rendement. Een miljoen levert zo 50.000 euro per jaar op voor iemand die daar helemaal niet voor heeft gewerkt.

Miljonairs die wel werken zijn ongetwijfeld druk: ze bellen veel, hebben lunchafspraken die uitlopen en staan vaak op de golfbaan. Maar dit wil nog niet zeggen dat zij hun geld ‘verdienen’. De welvaart die ze verzamelen, wordt afgeroomd van het werk dat andere mensen doen. De topinkomens nemen toe doordat de werkdruk voor gewone mensen steeds meer toeneemt en zij steeds vaker genoegen moeten nemen met flutcontracten. Kortom, het overgrote deel van de miljonairs worden niet rijk door hun eigen arbeid, maar door die van anderen. In economische termen heet dat ‘uitbuiting’.

2. ‘Maar miljonairs creëren toch banen?’

In een interview op Radio 1 zei organisator van de Miljonair Fair, Yves Gijrath: ‘We creëren juist werk voor alle mensen die hier nu al weken mee bezig zijn.’ Dat is het eeuwenoude argument waar ook de ideologisch geladen term ‘werkgever’ vandaan komt. Maar ten eerste nemen ze geen mensen aan uit liefdadigheid, maar om daar winst op te maken. Ten tweede is het hele punt van de actie juist dat de rijkdom die vergaard is door uitbuiting niet moeten worden besteed aan het luxueuze levensgenot van de allerrijksten, maar dat het moet worden ingezet voor maatschappelijk welzijn.

Als miljonairs werkelijk iets zouden geven om de werkgelegenheid in Nederland, dan stemmen ze in met de eis van het actiecomité om een vermogensbelasting van 5% in te voeren. Hiermee zou jaarlijks 16 miljard euro worden opgehaald. Genoeg om bijvoorbeeld de bezuinigingen op de thuiszorg (100.000 banen) en sociale werkvoorziening (70.000 banen) te stoppen. De koopkracht die hiermee gecreëerd wordt, levert bovendien veel meer werk op dan die kleine groep mensen die een paar weken per jaar in de RAI werkt.

3. ‘Er is wel werk, maar mensen willen niet’

Rechts slaagt er met dit argument in om een maatschappelijk probleem te reduceren tot een individueel probleem. Sinds het begin van de crisis in 2008 is de Nederlandse werkloosheid toegenomen met 200.000 mensen. Er zijn in Nederland veel meer mensen op zoek naar werk dan er vacatures zijn. Tegenover elke vacature staan nu 5 werklozen.

Dat minder mensen werken, komt doordat de overheid bezuinigt en bedrijven weigeren te investeren. Zo berichtte het NRC vorig jaar dat bedrijven 210 miljard euro in kas hebben en keren Nederlandse multinationals dit jaar een recordbedrag aan dividend uit aan aandeelhouders. Wanneer we het vermogen van miljonairs belasten kunnen we juist banen behouden (thuiszorg) en creëren door bijvoorbeeld te investeren in duurzame energie.

4. ‘In Nederland kennen we geen armoede’

Vandaag publiceerde De Volkskrant de cijfers van het laatste Armoedesignalement op de voorpagina. 1,1 miljoen mensen in Nederland leven in armoede. Volgens Rutte is er in Nederland geen sprake van armoede. Maar het sociaal minimum heet sociaal minimum met een reden. In armoede kunnen mensen minder deelnemen aan het openbare leven. Kinderen kunnen niet op de sportclub of er is geen geld voor vakantie.

Dat de SP de PvdA gisteren heeft gedwongen om te erkennen dat armoede bestaat, is een stap vooruit, maar armoede is niet alleen erg voor kinderen. Het grootste gedeelte van de minima-huishoudens is alleenstaand. Zij raken vaak sociaal geïsoleerd terwijl ze bijvoorbeeld steeds moeilijker hun verwarmingskosten kunnen betalen. Eenvandaag maakte jaren geleden deze documentaire over armoede in Nederland. Met de crisis, groeiende werkloosheid en BTW-verhogingen zijn de problemen van deze groep alleen maar groter geworden.

5. ‘Nederland is toch een ontzettend gelijk land?’

Vergeleken met andere Europese landen zijn de inkomens in Nederland niet uitzonderlijk gelijk. Landen zoals Duitsland en Oostenrijk hebben een meer gelijke inkomensverdeling terwijl de inkomens in België en Frankrijk ongelijker zijn verdeeld. Het verschil tussen de rijkste 10% en de armste 10% is de afgelopen twintig jaar toegenomen.

Maar werkelijke ongelijkheid zit in Nederland vooral in de vermogens. Uit recent onderzoek van Van Lanschot blijkt dat maar 1,3% van de huishoudens miljonair is, maar dat zij samen 39% van het totale vermogen bezitten. Ter vergelijking: 60% van de Nederlanders bezit slechts 1% van het totale vermogen.

6. ‘Miljonairs betalen toch al meer belasting?’

Nee, miljonairs betalen relatief gezien ongeveer evenveel belasting als andere inkomensgroepen. Er is in feite sprake van een vlak-taks, concludeerde NRC Next begin dit jaar. De inkomstenbelasting is hoger voor miljonairs, maar andere belastingen zijn voor hen juist lager. Doordat armere mensen een groter gedeelte van hun inkomen besteden aan consumptie, worden ze bovendien harder geraakt door de BTW-verhoging die de Kunduz-coalitie afsloot en de PvdA liet staan.

Hiernaast huren miljonairs fiscalisten in, die voor hen de mazen van de belastingwet opzoeken terwijl gewone mensen gedwongen worden vrije dagen op te offeren om niet te veel te hoeven betalen. Dit neemt niet weg dat inkomen slechts een klein gedeelte is van de rijkdom van miljonairs.

Haal het geld waar het zit!

We leven in een systeem waarin uitbuiting leidt tot extreme rijkdom voor een dunne bovenlaag en toenemende armoede voor een grote onderlaag. Dit is geen natuurverschijnsel, maar een uiting van krachtsverhoudingen tussen die sociale klassen. Die liggen echter niet vast. Strijd kan dat veranderen, net zo goed als maatschappelijke druk politieke besluitvorming kan veranderen. Wees daar onderdeel van – kom vanavond naar het protest bij de Miljonair Fair of naar andere acties in de nabije toekomst. Een andere wereld is mogelijk!!




Meer dwang in de bijstand

De aanval op mensen in de bijstand is begonnen. Nu richt PvdA staatssecretaris Jellejetta ( Jetta ) Klijnsma haar pijlen op mensen van buitenlandse afkomst die in de bijstand zitten. Die moeten namelijk nu opeens ''goed'' Nederlands kunnen praten. Kunnen ze dat niet dan worden ze met -20% gekort op hun bijstandsuitkering. Als ze na een half jaar nog niet ''goed'' genoeg Nederlands kunnen praten, worden ze met nog eens -40% gekort. Deze VVD mentaliteit is duidelijk bij PvdA'er Klijnsma te merken. Het Nederlands is al geen makkelijke taal, maar nu worden mensen in de bijstand gedwongen om onze taal te leren en te praten. Deze maatregel is puur genomen om buitenlandse werkelozen aan te pakken. Nu gaat de overheid bepalen wat ''goed'' Nederlands inhoudt. Het neoliberale kabinet Mark Rutte 2 wil namelijk dat werkelozen in de bijstand een ''tegenprestatie'' moeten leveren. Dit houdt dwangarbeid in en nu ook de verplichting om ''goed'' Nederlands te kunnen praten!

Revolutionair socialisten vinden het fout om mensen in de bijstand te dwingen om te gaan werken voor hun bijstandsuitkering. De verhalen over dwangarbeid zijn niet al te prettig. Mensen die gedwongen worden om 20 tot 30 uur per week te werken, zonder CAO, zonder hulp om echt werk te zoeken en dat voor net 800 euro netto. Dwangarbeiders moeten aan de slag bij grote kapitalistische ondernemingen zoals PostNL. Peter Daens werkt bij PostNL als WSW'er, hij heeft het beter dan de mensen die vanuit de gemeente bij PostNL aan het werk gezet zijn! 


Hij vertelt: Om er te mogen werken, moeten ze ( dwangarbeiders ) bij PostNL eerst een kopie van hun paspoort of identiteitsbewijs inleveren. De dwangarbeiders vormen een derde deel van de postbezorgers en worden door de werkleiding drie tot vier dagen per week ingeroosterd. Ze voldoen aan veel, zo niet alle onderdelen van een arbeidsverhouding, maar hebben geen cao, geen salaris en geen reiskostenvergoeding. Ze krijgen ook minder gemakkelijk werkkleding.  Ze krijgen ook minder gemakkelijk werkkleding. Terwijl de WSW-ers standaard na twee maanden een binnenjas, een overjas en eventueel ook nog een regenjas en regenbroek krijgen, is dat voor de dwangarbeiders zeker niet vanzelfsprekend. Sommigen hebben wel een PostNL-jas, maar de meesten hebben alleen maar een PostNL-hesje over hun eigen jas. Maar fietsen met stevige PostNL-tassen krijgen we allemaal, ook de dwangarbeiders. We hoeven dus niet onze eigen fiets te gebruiken!


Het verhaal van Peter Daens bij PostNL is één van de vele verhalen over dwangarbeid in Nederland. De anarchistische website Doorbraak heeft veel verhalen over dwangarbeiders. Het zou goed zijn als Nederlanders die verhalen eens lazen, want te vaak hoor je dat mensen in de bijstand ''lui'' zijn en ''leven op kosten van de samenleving''. Deze rechtse opvatting is vooral de laatste 30 jaar ontstaan. Het beeld van de luie werkelozen, die niet willen werken en lekker van een uitkering rondkomen. Door dit beeld rond te propaganderen hebben rechtse partijen ook voormalige linkse partijen aan hun kant gekregen. Het is een PvdA'er, die als staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, dwangarbeid oplegt!


Mevrouw J. Van Urk vertelde in november 2013 over haar ervaring als dwangarbeider. Revolutionair Socialistische Media besluit om haar verhaal nog een keer te gebruiken. Het verhaal van mevrouw Van Urk is niet ongewoon. Veel mensen die langdurig werkeloos zijn worden gestraft. Volgens neoliberale logica is het hun schuld dat ze geen werk vinden. Rechtse mensen brullen dat er genoeg werk is, maar dat is een leugen. We hebben op dit moment zeker 691.000  werklozen ( bron: NRC )  en ongeveer 100.000 openstaande vacatures. Veel werk is de laatste 30 jaar verplaatst naar laagloon landen. Vooral productie werkzaamheden zijn naar China en India gegaan. Tegenwoordig zijn de eisen voor werk ook hoger. Je moet tegenwoordig minimaal 40 uur per week kunnen werken, sterke sociale vaardigheden bezitten en flexibel kunnen zijn. Wie niet aan deze eisen kan voldoen staat al zwak op de arbeidsmarkt en heeft minder kans op een goede baan!


Het verhaal van mevrouw Jolanda van Urk:


''In april 2012 werd ik aangemeld door de gemeente Smallingerland om een verplicht “reïntegratie”-traject te volgen bij het WSW-bedrijf Caparis. Er werd mij in eerste instantie verteld dat het voor een aantal dagdelen per week zou zijn, hetgeen bij nader inzien 36 uur bleek te zijn. Nadat ik had aangegeven de zorg te hebben voor een minderjarig kind waarbij ADHD is vastgesteld en die de nodige zorg en aandacht nodig heeft, werden de uren teruggebracht naar 32 uur per week.


Ik kreeg in eerste instantie een overeenkomst voor drie maanden, die na die periode werd verlengd met nog 6 maanden. Ik heb mij al die tijd volledig gemotiveerd ingezet, wat resulteerde in het feit dat ik een onbetaalde baan kreeg op de Schakel-afdeling, en onder andere ook fungeerde als aanspreekpunt voor de mensen met wie ik samenwerkte. Het was de bedoeling dat je door het traject uit zou stromen naar een betaalde baan, maar dat werd niet waargemaakt. Integendeel… er waren veel beloften die niet konden worden waar gemaakt, en ondertussen moet je hele dagen geestdodende en stompzinnige werkzaamheden verrichten op het niveau van mensen met een beperking. Werkzaamheden die op geen enkele wijze enige meerwaarde bieden bij het vinden van een betaalde baan.


Gelukkig vond ik na veel sollicitaties zelfstandig een baan bij de NDC Mediagroep. Ik kon daar in november vorig jaar beginnen. Met voldoende uren, zodat ik uit de bijstand was. Ik heb daar vervolgens gewerkt tot en met eind april dit jaar. Toen raakte ik mijn baan weer kwijt. Niet omdat ik niet voldeed, maar door een overname van het bedrijf en de daaropvolgende reorganisatie raakten driehonderd mensen hun baan. Waaronder ik helaas ook.


Daar sta je dan weer met lege handen, en geen inkomsten meer. Met lood in de schoenen ben ik weer naar de gemeente gegaan voor een WWB-uitkering. En dan zit je één week later weer bij Caparis. Terug bij af! Wederom een intakegesprek, en al die mooie praatjes die ik al eerder gehoord had. Weer een overeenkomst voor drie maanden. Die zijn ondertussen voorbij en onlangs werd mij de bekende verlenging van zes maanden voorgelegd die ik diende te ondertekenen. Anders zouden er sancties volgen op mijn uitkering. Dat kan ik mij uiteraard niet veroorloven en dus heb ik met tegenzin en onder protest ondertekend'' 


Jolanda van Urk, werkloze moeder! Lees haar volledige verhaal op www.doorbraak.eu


Er zullen nog meer mensen werkeloos raken, want het neoliberale kabinet is niet van plan om de bezuinigingen te stoppen. Het bedrijfsleven en de markten staan voorop. Nu al leven 200.000 kinderen in armoede ( 1 op de 9 ) in dit ''rijke'' land. Kinderen die niet op zwemles kunnen, die niet naar een leuk pretpark gaan omdat daar geen geld voor is. Armoede bestaat in Nederland en alleen idiote rechtse mensen ( die meestal boven modaal verdienen zoals Mark Rutte en zijn VVD bende ) willen dit niet begrijpen!


Revolutionair socialisten willen dat er een einde aan dwangarbeid en armoede komt. Er moet een minimumloon van 1.500 euro netto bij een 32 urige werkweek komen. Daarnaast moeten alle grote bedrijven ( zoals KPN, Phillips, PostNL en de NS ) genationaliseerd worden. Onder arbeiders zelfbestuur zullen deze bedrijven dan bestuurd worden. Daarnaast willen we dat miljonairs en miljardairs onteigend worden. Niemand heeft het recht op miljoenen euro's, niemand. Daarom moet er een maximum aan eigen vermogen komen van 500.000 euro. Ook een maximum inkomen van 5.000 euro netto per maand moet gelden. Zo kunnen we voorkomen dat een elite ontstaat die het beter heeft. Politici moeten een modaal salaris verdienen, zodat ze de consequentie van hun beleid voelen. Op dit moment behoren onze tweede kamer politici tot mensen met een boven modaal inkomen van minimaal 4.000 euro netto per maand!


Mensen in de bijstand moeten niet gestraft worden, maar juist geholpen worden. Natuurlijk moeten we de luien aanpakken. Luiaards zullen er altijd zijn, maar die vormen een zware minderheid. Niemand vindt het leuk om van 800 euro netto per maand te moeten rondkomen. Ook willen mensen werken, wie wil nu de hele dag thuis zitten? Maar men wil goed werk, dat nuttig is en voldoening geeft. Echter zo ver denken de neoliberale heersers niet. Die voeren uit wat hun kapitalistische meesters hun bevelen!


Lees hier de verhalen van mensen die dwangarbeid moeten uitvoeren in verschillende Nederlandse gemeentes:


Amsterdam
Den Haag
Deventer
Eindhoven
Helmond
Hoogeveen
Leiden
Vlagtwedde
Vlissingen



Dwangarbeiders vervangen ook mensen die normaal in 
loondienst zijn. Goedkoop voor de gemeentes!!

Weer een PvdA dief, ze blijven maar komen

Alweer een PvdA'er verdacht van fraude. De Nederlandse sociaal democratie is echt niet meer geloofwaardig. Deze keer is het de oud-fractievoorzitter van de PvdA in Delfzijl, die zou 3.800 euro uit de partijkas gestolen hebben. Dat doet ons denken aan Bert van der Roest, die stal bijna 40.000 euro van de daklozen krant. Ook deze PvdA'er beweerde ''sterk en sociaal'' te zijn. Nu is de oud voorzitter van de partij in Delfzijl verdacht van fraude met partijgeld. In een echte arbeiderspartij zou zo iemand meteen geroyeerd zijn voor het leven. Wie steelt van een partij van het proletariaat zal voor altijd buitengesloten worden. Dat is hoe revolutionair socialisten naar zelfverrijkers kijken!  

Bert van der Roest kreeg groen licht van de Partij van de Asocialen om bijna 7.000 euro wachtgeld te ontvangen. De dief die 40.000 euro stal van de daklozen krant zat in het gemeentebestuur van de stad Utrecht. Nadat bekend werd dat de dief aansprak wou maken op de wachtgeldregeling probeerde D66 en VVD dat te voorkomen. Echter de PvdA fractie vond dat Bertje dief recht had op zijn 7.000 eurootjes. Wat D66 en VVD probeerde is goed, maar binnen diezelfde VVD zitten ook dieven en boeven. Ex-gedeputeerde Ton Hooijmaijers ( VVD ) heeft sinds zijn aftreden in 2009 ruim 330.000 euro aan wachtgeld ontvangen. Hooijmaijers is veroordeeld voor corruptie, witwassen en valsheid in geschrifte. Gaat de VVD nu van hem eisen dat hij die 330.000 euro terug gaat betalen aan de gemeenschap? Ik dacht het niet!

Ricardo Offermanns, ex-burgemeester van Rotterdam werd in januari veroordeeld tot 120 uur dienstverlening, nadat hij schuldig was bevonden aan passieve ambtelijke omkoping. De Volkspartij voor ''Vrijheid en ''Democratie'' zegt te walgen van criminelen, toch zijn er binnen deze neoliberale partij, genoeg types te vinden die denken dat ze boven het werkende volk staan. Deze VVD'ers zijn vooral uit op geld en macht. Dat de VVD een partij is van de rijken en het kapitalisme weet iedereen. Hun propaganda is gericht op de mensen met veel geld en economisch bezit. 

Types zoals Bert van der Roest en Ton Hooijmaijers laten zien dat de burgerlijke politiek zich verheven ziet boven het proletariaat. Logisch ook, want in een grote gemeente zoals Utrecht verdient een raadslid als snel 1.300 euro bruto per maand. Daarvoor hoeft hij/zij niet eens aanwezig te zijn bij vergaderingen. Doet hij/zij dat wel dan krijgen ze nog eens 200 euro extra voor elke vergadering. Leden van de eerste en tweede kamer hebben het al helemaal goed. Hun bruto loon is bijna 9.000 euro per maand, plus veel onkosten vergoedingen. Daarom heeft de SP als enigste partij een afdrachtsregeling. Deze regeling bepaald dat gekozenen een salaris horen te ontvangen dat niet al te hoog is. Zo verdienen SP leden van de tweede kamer ongeveer 2.300 euro netto per maand. Terwijl de andere politici zeker 4.000 euro netto overhouden!

In een socialistische raden-democratie verdienen gekozenen een modaal netto inkomen. Als het modaal salaris ongeveer 1.800 euro netto in de maand is, dan zullen politici op dit loon moeten leven. Hierdoor zullen ze zelf ondervinden wat de resultaten zijn van hun besluiten op het werkende volk. Aangezien de meeste politici met 4.000 euro goed zitten, voelen maar weinig de stijgende lasten. Onze politici in de tweede kamer kunnen best 100 euro extra uitgeven voor boodschappen en andere basis behoefden. Maar iemand met een modaal inkomen kijkt naar 100 euro lastenverhoging, heel anders dan iemand met 4.000 euro netto per maand!

Ondertussen zien de Jonge ''Socialisten'' ( sociaal democraten ) van de PvdA, zich als ''Het Rode Gevaar''. Hier kunnen revolutionair socialisten enorm om lachen. Denken die jeugdige sociaal democraten nu echt dat de sociaal democratie een gevaar vormt voor het internationale kapitaal? De Jonge ''Socialisten'' van de PvdA zullen best wat linkser denken dat Diederik Samsom, maar de Partij van de Asocialen is alles behalve links en sociaal. Als er echt spraken was van een Rood Gevaar, dan hadden de beurzen op rood gestaan en brulde de werkgevers dat armoede en ellende op ons te wachten stond zodra we voor socialisme zouden kiezen. Zodra revolutionair socialisten gevaarlijk worden, zal de leugenmachine van het kapitalisme overuren draaien!



Een rode kat van de Jonge ''Socialisten'' is het ''Rode'' Gevaar?
Gevaarlijk is de PvdA zeker, gevaarlijk voor arbeiders en werkelozen 

Strijd, Solidariteit, Socialisme

Strijd, Solidariteit, Socialisme