Venezeula: Rechts slaat terug!

De heersende klasse slaat terug tegen de regering van Venezuela. Tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraden in de Boliviaanse Republiek Venezuela, verloor de Partido Socialista Unido de Venezuela, veel stemmen. Dit is een direct resultaat van de diepe ontevredenheid die heerst in het land. De dood van Hugo Chavez gaf de rechtse oppositie kracht, zeker omdat de heersende PSUV niet in slaat is om de economie te herstellen. Hierdoor weet de rechtse oppositie stemmen te winnen!  

Verenigd rond de coalitie; Mesa de la Unidad Democrática ( MUD ), slaan de politieke partijen van het kapitalisme terug. Deze coalitie werd vijf jaar geleden opgericht als kapitalistische tegenhanger van de Partido Socialista Unido de Venezuela ( PSUV ). Tot nu toe won de PSUV elke verkiezing, mede door de steun van de armen en arbeiders aan de regering. Maar de dood van het icon Chavez en de slechte economische situatie, zijn niet gunstig voor de overheid. President Nicolás Maduro zit in een lastige situatie, hij heeft enorm veel steun verloren. Vooral binnen de arbeidersklasse zijn vele overgestapt naar de rechtse oppositie uit ontevredenheid. Dit is ook zichtbaar bij de opkomst voor de gemeenteraadsverkiezingen. Slechts 58% van de stemmers kwam opdagen. Daarvan stemde 44% voor de staatspartij PSUV en 40% voor de kapitalistische MUD!

De coalitie van het kapitalisme wist 600.000 stemmers erbij te winnen. Dat zijn 600.000 mensen die de PSUV in de steek gelaten hebben. Nicolás Maduro beweert dat deze mensen allemaal verraders zijn aan Chavez en aan de zogenaamde ''Boliviaanse Revolutie''. De werkelijkheid is echter anders. Schuld aan het verlies van zo veel stemmers is Nicolás Maduro en vooral zijn bureaucratische overheid die steeds autoritairder wordt. Dit begon al onder Hugo Chavez toen die er niet in slaagde om de criminaliteit terug te dringen en de economische situatie te verbeteren. Chavez gaf de oppositie de schuld en het Amerikaanse imperialisme. Echter veel arbeiders vonden dat de schuld vooral lag bij de overheid, die dictatoriaal bezig is en zelfs de politie inzet tegen stakende arbeiders! 

Waarom de PSUV tot nu toe nog de verkiezingen wint is het feit dat de werkende klasse zich bewust is van de kapitalistische oppositie. Men weet dat MUD ( Democratische Eenheid ) geen alternatief is op de PSUV. Vooral de armoede klasse en de lagere arbeidersklasse realiseren dat een stem op MUD, een stem is voor het kapitaal en de rijken. Dit is de rede waarom de PSUV nog kan rekenen op de meerderheid van de stemmen. Maar dit zal niet lang meer zo blijven, zeker als nog meer stemmers het vertrouwen verliezen in de politiek. De laatste landelijke verkiezingen in 2012 was een titanen strijd tussen twee persoonlijkheden. Hugo Chavez en Henrique Capriles gebruikte weinig politieke standpunten in hun strijd, het was meer een strijd tussen twee personen. Chavez won die verkiezing, maar alleen dankzij zijn populariteit bij de armen en de laag-loon arbeiders. Henrique Capriles wist 44% te winnen en daarbij zaten ook veel stemmen van arbeiders, die misleidt raakte door zijn sociaal democratisch taalgebruik. Zowel Chavez als Capriles gebruikte populistische slogans, vooral Capriles sprak niet over zijn neoliberale overtuigingen!

Dan is er het probleem van de PSUV. Deze politieke partij zou een arbeiderspartij moeten zijn, een socialistische partij voor arbeiders. Helaas is dit niet het geval, de PSUV werd opgericht door alle pro-Chavez partijen te verenigen. De partij is een voertuig voor de regering van Maduro en niet een strijdorgaan van de arbeidersklasse. Dit merkte de arbeiders, toen de PSUV zich opstelde als staatspartij voor de bureaucraten en de pro-Chavez bourgeoisie. Revolutionair socialisten die kritiek hadden op de bourgeois houding van de partij, kregen te horen ''verraders'' te zijn aan de ''Boliviaanse Revolutie''. Al snel werd duidelijk dat de PSUV een bureaucratische partij voorstelde en weinig verschil toont met de stalinistische partijen. Het enigste verschil met de stalinisten is dat de PSUV geen volksrepubliek heeft uitgeroepen en de oppositie massief vervolgt!

Bij de verkiezingen voor de gemeenteraden in december 2013, verloor de PSUV ook omdat ze kandidaten had opgesteld die niet gesteund werden door het linkse electoraat. Een goed voorbeeld is de stad Barinas, waar Abundio Sanchez; burgemeester was voor de PSUV. Hoewel hij zeer populair was bij het volk, werd hij niet kandidaat voor de verkiezingen. Daar had de broer van Hugo Chavez voor gezorgd, die blijkbaar niet tevreden was met Abundio Sanchez. Dus kwam de populaire burgemeester niet op de kieslijst. De PSUV verloor de verkiezingen in Barinas hierover!

Er is nog een rede waarom de PSUV stemmen verliest. Dat lig in de aard van Hugo Chavez, die van 1999 tot 2013 regeerde. Ondanks dat hij de armoede flink verminderde en veel sociale programma's ten uitvoer bracht, brak hij nooit met het kapitalisme. Dit was de grote zwakte van Chavez, die tijdens zijn regeerperiode steunde op de progressieve bourgeoisie. Vooral zijn eerste drie jaar als president waren behoorlijk gematigd. Pas na de mislukte rechtse staatsgreep in 2002, werd Chaves radicaler en begon hij het kapitalisme tegen te werken. Maar dat is precies wat hij deed, tegenwerken en niet uitschakelen!

De rijken konden via hun televisiezenders, de president zwart maken en deden dat ook dagelijks. Van de acht televisie netwerken in Venezuela, zijn zeven privé bezit en dus eigendom van kapitalisten. Deze zeven netwerken steunde allemaal de staatsgreep in 2002 en hebben nog steeds een anti-linkse, pro-kapitalistische houding. Alleen de staatsmedia stond aan de kant van Hugo Chavez, hoe eerlijk is dat? Zeven kapitalistische televisienetwerken die elke dag rechtse propaganda uitzenden, tegen één ''socialistische'' staatszender!

Het heeft wat jaren geduurd, maar de rechtse oppositie weet dat ze het ''socialistische'' experiment van Chavez kunnen vernietigingen. Voor 2008 was rechts verlamt door de vele nederlagen, ook vertrouwde de rijken niet op verkiezingen. Via staatsgrepen heeft de heersende klasse altijd hun status en rijkdommen veilig kunnen stellen. Maar Hugo Chavez wist steeds de verkiezingen te winnen ondanks het feit dat de zeven kapitalistische televisiewerken dagelijks met anti-Chavez programma's kwamen. Die varieerde tot praatprogramma's tot komedie shows, waarin Chavez zwart gemaakt werd. Ook waarschuwde de rechtse media dat de linkse president een ''gevaarlijke communist'' was. Dit deed de armoede klasse en de arbeiders klasse weinig. Die stemde massaal op Hugo Chavez, tot grote schrik van de kapitalistische elite!

De oprichting van Mesa de la Unidad Democrática ( MUD ) was de eerste stap in eenheid van kapitalistische partijen. Daar worden alle kapitalistische ideologieën mee bedoeld. Van liberalen, sociaal democraten en conservatieven, allemaal verenigd om de PSUV te bestrijden. De belangrijkste partijen binnen MUD zijn:

- Een Nieuw Begin - ( neoliberale ) sociaal democratische partij opgericht in 1999
- Rechtvaardigheid Eerst - Een neoliberale partij opgericht in 2000
- Democratische Actie - Een nationalistische partij opgericht in 1941
- Populaire Partij - Een christen democratische partij opgericht in 1946

Ondanks dat veel partijen binnen MUD een centrum ideologie aanhouden, is het neoliberale denken dominant binnen de coalitie. Henrique Capriles wil de heerschappij van de markten en goede relaties met de Verenigde Staten van Amerika. Dat is ook waarom de Amerikaanse politici hun steun hebben uitgesproken voor de rechtse oppositie. Vooral de Republikeinen in de VS steunen MUD omdat ze weten dat Henrique Capriles, ervoor zal zorgen dat Venezuela weer een typische bananenrepubliek wordt!

Het jaar 2014 zal niet makkelijk zijn voor de arbeidersklasse van Venezuela. De staat zal de prijzen op brandstof verhogen om zo de winsten te vergroten. Er is nood aan een echte arbeiderspartij, een partij voor het werkende volk die zich verzet tegen de PSUV en de rechtse MUD. Arbeiders tonen al hier en daar dat ze zich verzetten tegen de bureaucratische staat. Een echte arbeiderspartij op een socialistisch programma kan de steun van de armoede klasse en de arbeiders klasse winnen. Tot nu toe wint de PSUV die stemmen, maar hoe minder mensen uit armoede gezinnen stemmen, hoe sterker de rechtse oppositie wordt. Arbeiders hebben niets te winnen door de stemmen op de PSUV. Deze partij is nooit een arbeiderspartij geweest. Daarom moeten arbeiders via hun vakbonden een nieuwe partij oprichten!

Henrique Capriles, het gezicht van de kapitalistische oppositie

tegen de PSUV!

Neoliberalisme, meer macht voor het grote geld

De meeste mensen weten dat het neoliberalisme een slecht systeem is. Maar door de propaganda van de kapitalistische politiek en het bedrijfsleven worden de arbeiders steeds weer overgehaald om op neoliberale partijen te stemmen. Een mooi voorbeeld waren de verkiezingen in 2012. In de eerste instantie leek de sociaal democratische SP veel stemmen te winnen. Maar toen begon de media de verkiezingsstrijd neer te zetten als een persoonlijke strijd tussen Mark Rutte ( VVD ) en Diederik Samsom ( PvdA ). De SP kon hier niet tegen op, dankzij de zwakke houding van Emile Roemer. De linkse stemmer kreeg te horen vooral op Samsom te stemmen om de rechtse Rutte tegen te houden. Dat gebeurde, maar de VVD en PvdA kwamen toch in een kabinet ook al wouden de linkse stemmers dit niet. Zo kreeg het kapitalisme het weer voor elkaar en dat doen ze al jaren. Manipulaties van mensen via de media houdt het neoliberalisme aan de macht!

Neoliberalisme betekend privatiseringen, meer marktwerking, meer hebzucht en meer armoede. Voor de eigenaren van grote ondernemingen is het neoliberalisme helemaal perfect. Zonder overheidsregels staat niets hun in de weg. Voor kapitalisten is ook maar één ding belangrijk, het maken van zo veel mogelijk winsten. Menselijke waarden komen op de tweede plaats, want het geld gaat boven alles!

Het oude liberalisme was al redelijk anti-overheid en min of meer de ideologie van de heersende klasse. De religieuze kapitalisten konden nog heil vinden bij de christen democratie, maar de meeste rijken stemde toch vooral op de liberale partijen. Het liberalisme weet door haar vrijheid idealisme ook arbeiders voor zich te winnen. Dat zijn vooral individualisten die heilig geloven dat het individu zich zelf moet redden in de wereld. Solidariteit is voor hun niet belangrijk, omdat individualisten meestal alleen aan zich zelf denken. Zij willen het liefste geen belasting betalen en vooral niet opdraaien voor de sociaal zwakkeren zoals ouderen en gehandicapten!

Nieuw liberalisme ontstond na 1980 en legde nadruk op de privatisering van staatsbedrijven. Neoliberale economen brulde dat staatsbedrijven niet effectief werkte en veel beter geprivatiseerd konden worden. Toen der tijd had Europa een gemengde economie, waarin staatsbedrijven samen met kapitalistische ondernemingen concurreerde. Maar omdat de staat geen winstoogmerk had, draaide het bij staatsbedrijven niet om geld verdienen. Veel staatsbedrijven draaide ook niet efficiënt volgens kapitalistische logica!

Sociaal democraten van vroeger waren voorstanders van staatsbedrijven. Zij wouden de nationalisatie van de nutsbedrijven zoals elektriciteit, post, openbaar vervoer en water. Na de tweede wereld oorlog gebeurde dit inderdaad. De christen democraten konden zich er in vinden, maar de liberalen zijn er altijd fel tegen staatsondernemingen geweest. Een derde stroming genaamd het sociaal liberalisme kwam in de jaren 60 op en pleitte voor een gereguleerde markt economie. Anders dan de toenmalige sociaal democraten vonden de sociaal liberalen dat de overheid alleen mensen moest helpen als ze het even niet konden. Sociaal liberalen bleven tegenstanders van staatsbedrijven!

Revolutionair socialisten zijn altijd tegenstanders geweest van staatsbedrijven onder het kapitalisme. Want de staat verving gewoon de kapitalistische baas. Ook al was er niet altijd een winstoogmerk, toch werkte de staatsbedrijven volgens markt normen. Arbeiders hadden geen democratische inspraak, er was geen spraken van arbeiderszelfbestuur. De staat diende ook niet de interesses van de arbeidersklasse, maar meer haar eigen kapitalistische interesses. Tot de jaren 60 was het kolonialisme ook nog een belangrijk onderdeel van de westerse samenlevingen. Nederland verloor Indonesië in 1949, Nederlands Nieuw Guinea moest in 1962 afgestaan worden aan Indonesië. De kolonie Suriname werd in 1975 onafhankelijk en de Nederlandse Antillen werd in 2010 opgeheven!

Wij pleiten voor socialistische nationalisaties en niet kapitalistische nationalisaties. Als een socialistische staat een bedrijf nationaliseert, dan worden niet alleen haar eigenaars onteigend, maar ook de directie wordt per direct ontslagen. Winsten van het bedrijf worden dan eigendom van de gemeenschap en de mensen die in het genationaliseerde bedrijf werken, kiezen dan hun directie die volledige verantwoording moet afleggen aan de arbeiders. De socialistische staat kan soms in conflict komen met een democratisch gekozen directie. Maar anders dan onder het kapitalisme, kunnen conflicten opgelost worden door gesprekken tussen staat en directie zonder dat de arbeiders daarvoor de lasten dragen. Onder het kapitalisme ontslaan de kapitalisten gewoon duizenden arbeiders als het even minder gaat met het bedrijf. Een beetje minder winst is al voldoende om massaontslagen door te voeren onder het neoliberalisme! 

Sinds 1990 is het neoliberalisme het standaard economische systeem van de wereld geworden. Na 18 jaar van privatiseringen en absolute macht van de markten ging het fout. In het jaar 2008 ontstond de economische crisis, weer brulde neoliberalen dat de overheden massaal moesten bezuinigen en meer privatiseringen moesten doorvoeren. Vooral de landen, Spanje en Griekenland moeten hun laatste staatsondernemingen verkopen. Conservatieven, liberalen en sociaal democraten deden wat het kapitalisme eiste. Hierdoor groeit de armoede enorm in Zuid Europa. Vooral jongeren hebben nauwelijks kans op werk. Als ze al werk krijgen is het slecht betaald. De meeste lonen in Zuid Europa komen niet verder dan 800 euro netto in de maand. Vergelijk dit met Nederland waar dat ongeveer 1800 euro netto in de maand is!

De ondergang van het stalinisme zorgde er ook voor dat de communistische partijen zich bekeerde tot het markt denken. Het waren de Chinese, Vietnamese en Zuid Afrikaanse stalinisten die tegen Nelson Mandela zeiden, dat hij het kapitalisme moest nastreven en niet het socialisme. Dit zeiden ze in 1992 tijdens het Wereld Economische Forum in Zwitserland. China en Vietnam waren al in de jaren 80 bezig met kapitalistische hervormingen, tot grote vreugde van de kapitalisten in het westen!

Ondanks dat revolutionair socialisten zich fel verzette tegen het oprukkende neoliberalisme, stonden we grotendeels alleen. De sociaal democratie pleegde verraad en de stalinisten zaten in een diepe crisis na de ondergang van het ''reëel bestaande socialisme'' zoals dat genoemd werd. Door het neoliberalisme rukte ook het fascisme weer op. Extreem rechts wist misbruikt te maken van de armoede in Oost-Europa. In de gebieden van de voormalige DDR wist de extreem rechtse Nationaaldemocratische Partij van Duitsland steun te winnen. Ook de Duitse Volks Unie wist een paar zetels te winnen in deelstaten. Tijdens de vergaderingen gaven de fascisten vooral de ex-stalinisten de schuld van alle problemen, ook buitenlanders werden als schuldigen neergezet. De kapitalistische partijen deden alsof de fascisten niet bestonden en weigerde ook om mee te doen met anti-fascistische demonstraties!

De hoofdpunten van het neoliberalisme zijn:

1: De absolute heerschappij van de markten: Het afschaven van overheidsregels, ongedacht de sociale ellende die hierdoor ontstaan. Verlaging van arbeiderslonen, het tegenwerken van vakbonden. De sociale zekerheid verminderen of het liefste helemaal afschaven onder het motto; ''het kost te veel geld''. Het verspreiden van de rechtse bewering dat privatiseringen zorgt voor lagere prijzen en lagere lasten!

2: Flinke bezuinigingen op openbare diensten: Sociale zekerheid privatiseren. Het niet of slecht onderhouden van wegen, bossen, bruggen en watervoorziening, allemaal in de naam van bezuinigingen. Werkelozen demoniseren en hun tot dwangarbeid dwingen!

3: Privatiseringen: Ervoor zorgen dat voormalige staatsondernemingen verkocht worden aan kapitalisten. Allemaal in de naam van efficiëntie en marktwerking. Hierdoor stijgt de welvaart van de kapitalisten klasse en stijgen de kosten voor de arbeidersklasse. In 20 jaar tijd zijn de salarissen van kapitalistische directeuren en managers met bijna 400% gestegen!

4: Afschaffing van het concept ''algemeen goed'' en ''gemeenschappelijk bezit'': Het neoliberalisme gelooft niet in de gemeenschap en wil die vervangen door puur individualisme. Mensen die in armoede leven moeten de schuld bij zich zelf leggen en niet bij de heersende klasse en diens controle over de economie. Als het hun niet lukt om uit de armoede te komen, dan komt dat door ''luiheid'' en ''werkweigering''!

Deze hoofdpunten zijn door bijna alle politieke ideologieën overgenomen. Van de ooit linkse sociaal democratie tot de centrum christen democratie, allemaal steunen ze de wetten van het neoliberalisme. De enigste ideologie die geprofiteerd heeft van de draai naar rechts is het liberalisme zelf. Zelfs sociaal liberalisme dat ooit pleitte voor de sociale zekerheid, steunt nu de ''hervorming'' van de sociale zekerheid zoals neoliberalen dat noemen. Ook GroenLinks ( een fusie van stalinisten, pacifisten en linkse christenen ) is meegegaan met de neoliberale dogma's. Natuurlijk wordt de huidige koers van de partij niet als verrechtsing maar als ‘realisme’ gepresenteerd. ‘Realistisch’ betekent in dit geval zich conformeren aan wat de machtsstructuren toelaten, in plaats van te strijden om die machtsstructuren te veranderen. In concrete termen: GroenLinks wil laten zien dat het ook voor de rechtse partijen een betrouwbare regeringspartner is!

De macht van het kapitalisme is na de val van het stalinisme enorm gegroeid. Niet omdat het onvermijdelijk was, maar omdat politiek daarvoor koos. Wij de arbeidersklasse betalen daar de prijs voor. Het wordt daarom tijd om een socialistisch alternatief op te bouwen. Helaas is dit in Nederland door de verrechtsing van de SP lastig. Nederland bezit geen echte arbeiderspartij. Andere landen doen het beter. In het Verenigd Koninkrijk is er de Vakbond en Socialistische Coalitie, een samenwerkingsverband van revolutionair socialisten en vakbondsactivisten. Zuid Afrika heeft sinds kort de Arbeiders en Socialistische Partij, die zich verzet tegen het neoliberale Afrikaans Nationaal Congres ( ANC ). Joe Higgins zit voor de Socialistische Partij in het Ierse parlement en Paul Murphy is lid van het EU parlement, ook voor de Ierse; Socialistische Partij!

Maar het neoliberalisme kan verslagen worden. Als de mensen weer in solidariteit en strijd gaan geloven, dan verliest de neoliberale propaganda machine. Maar daarvoor moet je bij je zelf de vraag gaan stellen: Wil ik leven in een wereld waarin geld en hebzucht mijn leven besturen? Alleen de werkende klasse kan een alternatief ontwikkelen en is de enigste klasse die voor verandering moet zorgen. Het marxistische socialisme is het enigste alternatief op de dictatuur van de markten en de kapitalisten. De sociaal democratie en het stalinisme hebben ons verraden, daarom moeten we kijken naar wat socialisme echt betekend!

Socialisme heeft niets te maken met ''luiheid'' of ''inefficiëntie''. Onder het socialisme staan de productie middelen onder controle van de gemeenschap en gaan de mensen voor de winsten. Een socialistische gemeenschap kan en moet volledig democratisch zijn. Zonder democratische arbeiders-raden is er geen socialisme. Daarom is de raden-democratie ook wat revolutionair socialisten willen opbouwen. Geen elitaire monarchie, geen deftige titels en tradities. We hebben een socialistische raden-republiek nodig en geen dictatuur van de rijken, de kapitalisten en hun bazen!

De rechtse Britse premier Thatcher noemde het TINA

THERE IS NO ALTERNATIVE!

Veel sociaal democraten gingen dat echt geloven en 

capituleerde voor het altaar van marktwerking!

Farmaceutische bedrijven verrijken zich ten kosten van de kankerpatiënten

Farmaceutische bedrijven behoren tot de grootste uitbuiters van deze wereld. Achter de rug van zieke mensen worden miljarden euro's aan winsten gemaakt. Schandalen over de farmaceutische wereld zijn er genoeg. Nog niet zo lang geleden werd bekend dat West-Duitse farmaceutische bedrijven, meer dan 4 miljard West-Duitse Mark betaalde aan Oost-Duitse ziekenhuizen voor het testen van nieuwe medicijnen op Oost-Duitse patiënten. Meer dan 50.000 Oost-Duitsers kregen jarenlang medicijnen die niet getest waren. Ze waren proefkonijnen zonder dat ze dat wisten. De DDR verkocht haar patiënten voor geld uit de BRD. Weer een bewijst voor het anticommunisme van de voormalige ''Socialistische'' Eenheidspartij van Duitsland!

In december 2013 is het weer raak. Twee farmaceutische bedrijven hebben zich schuldig gemaakt aan prijsafspraken om zo een goedkoop medicijn van de markt te houden. Het gaat hierbij om een medicijn tegen pijn als gevolg van kanker. De farmaceutische bedrijven Janssen-Cilag uit Tilburg ( dochter van het Amerikaanse Johnson & Johnson ) en Sandoz uit Almere ( dochter van het Zwitserse Novartis ) werden door de EU betrapt op prijsafspraken. Volgens de EU betaalde Janssen geld aan Sandoz om een goedkoper, generiek alternatief voor de superpijnstiller fentanyl van de markt te houden. Fentanyl is honderd keer sterker dan morfine!

Nu moeten Janssen-Cilag en Sandoz samen meer dan 16 miljoen euro aan boete betalen. Maar dit zal de oorzaak van prijsafspraken niet stoppen. De oorzaak ligt in het kapitalistische systeem dat winsten en geldhonger boven de mensheid zet. Over de rug van kankerpatiënten werden de eigenaars ( in dit geval het Amerikaanse Johnson & Johnson en het Zwitserse Novartis ) steenrijk, terwijl mensen met kanker veel geld moeten betalen aan pijnstillers!

Revolutionair socialisten zijn niet verbaast dat er prijsafspraken gemaakt werden. Prijsafspraken zijn een onderdeel van het kapitalistische systeem. Er bestaat  geen eerlijk kapitalisme en zeker geen eerlijke concurrentie. Want het gaat niet om eerlijke handel binnen het kapitalisme. Het gaat allemaal om geld, winsten en hebzucht. De slachtoffers van de farmaceutische bedrijven zijn de mensen die langdurig ziek zijn. Zij moeten torenhoge kosten maken om aan medicijnen te komen. De kapitalistische zorgverzekeraars willen natuurlijk ook geen extra geld uitgeven, dus die vertikken het dan om ( dure ) medicijnen te vergoeden!

Omdat er grof geld ''verdient'' wordt binnen de farmaceutische industrie, is 16 miljoen euro aan boetes een schijntje. De grote farmaceutische bedrijven kunnen makkelijk 16 miljoen euro uitgeven aan boetes en gewoon weer verder gaan met prijsafspraken. Europese Commissaris van Mededinging; Joaquin Almunia zegt dat hij elk jaar wil gaan controleren of bedrijven geen geheime prijsafspraken maken. Dat is een goed idee, maar de kapitalisten zijn ook niet gek. We kunnen prijsafspraken alleen beëindigen als we een einde maken aan het kapitalistische systeem. De farmaceutische industrie moet onteigend worden en onder democratische controle van de gemeenschap staan. Medicijnen moeten gemaakt worden niet voor de winsten, maar om mensen te genezen van ziektes!

Niet alleen binnen de  farmaceutische industrie zijn prijsafspraken bekend. Ook binnen de bouw wereld worden geheime deals gesloten tussen bouwondernemers. De bouwfraude groeide snel na 1990 ( na de invoering van het neoliberalisme ), zo snel zelfs dat in 2001 de tweede kamer een onderzoek instelde. Hieruit kwam voort dat veel bouwbedrijven illegale prijsafspraken hadden gemaakt, om de prijzen kunstmatig hoog te houden. In totaal hebben meer dan 300 Nederlandse bedrijven zich schuldig gemaakt aan bouwfraude. Uiteindelijk betaalde de bouw sector een boete van 70 miljoen euro aan de overheid. Maar wat zijn miljoenen in een wereld waar miljarden in zitten?

In een socialistische maatschappij zou de farmaceutische industrie in dienst staan van de mensen. Onderzoek wordt dan niet meer gelimiteerd door winsthonger en hebzucht. Medicijnen zullen gratis worden en voor iedereen te krijgen zijn. Ondanks de beperkingen van het stalinisme, was de gezondheidszorg in de voormalige Sovjet-Unie beter dan in het huidige Rusland. Ook veel Chinezen snakken terug naar de gezondheidszorg onder Mao Zedong. Tegenwoordig moet je veel geld betalen in China voor medische zorg. Tijdens het maoïsme was de gezondheidszorg gratis, dit werd na 1978 afgeschaft door Deng Xiaoping!

In de documentaire; Sicko besteed Micheal Moore aandacht aan de Amerikaanse gezondheidszorg, die in handen is van rijke farmaceutische bedrijven en de zorgverzekeraars. De rede waarom veel Amerikanen niet verzekerd zijn voor medische zorg, is omdat de premies enorm hoog zijn. Dit komt omdat de farmaceutische industrie en de zorgverzekeraars met elkaar onder een hoedje zitten en hoge premies vragen. Hierdoor worden de eigenaren en directeuren steenrijk. Hun lobbyisten zijn vooral machtig in Washington DC en fel tegen de nieuwe Amerikaanse ziektekosten wet, die ze Obamacare noemen. Met leugens en onwaarheden worden de Amerikanen bang gemaakt, hierdoor groeit de afkeer tegen de nieuwe ziektewet. Het zijn vooral de rechtse conservatieven van de Republikeinse Partij, die zich laten betalen door de Amerikaanse farmaceutische industrie. Maar ook de Democraten zijn bereid om geld aan te nemen van de lobbyisten. In praktijk houdt dit in dat zowel de Republikeinse Partij als conservatieve Democraten, alles in het werk stellen om de macht van de zorgverzekeraars en de farmaceutische industrie veilig te stellen! 

Het modaal inkomen van een arbeider in de Amerikaanse 

 farmaceutische industrie is 34.000 dollar ( 24.705 euro ).

Kijk maar wat de directie ''verdient'' aan salaris!!

Lenin beeld slachtoffer crisis in Oekraïne

Een 60 jaar oud Lenin beeld is het slachtoffer geworden van anti-overheid protesten in Oekraïne. Pro-EU betogers onder invloed van rechtse anticommunisten trokken het beeld van de eerste Sovjet leider neer. De beelden doen denken aan 1990, toen demonstranten ook onder invloed van nationalisten, de symbolen van de Sovjet-Unie vernietigde. Dit conflict gaat echter niet over de Sovjet-Unie, maar over een crisis tussen een pro-Russische regering en een gedeelte van het volk dat fel anti-Russisch is!

Sinds de ondergang van de Unie van Socialistische Sovjet Republieken in december 1991, zit Oekraïne in een crisis. Het land wordt door corrupte ambtenaren bestuurd en de armoede is sinds de Sovjet periode flink opgelopen. 24 jaar nadat het kapitalisme weer ingevoerd werd, leven bijna 100.000 kinderen in bittere armoede. Daarnaast leven 1/3 van alle gezinnen van een zeer laag inkomen. Vooral ouderen hebben het moeilijk omdat niemand moeite voor hun doet. De pensioenen zijn bitterlaag, velen moeten rondkomen van nog geen 286 euro in de maand. Hierdoor moeten kinderen vaak de taak overnemen van bejaardenhuizen die na 1991 bijna allemaal failliet gingen. De neoliberale economie bracht armoede en enorme sociale ongelijkheid met zich mee!

Het huidige Oekraïne zit pal tussen de neoliberale Europese Unie en het imperialistische Rusland. Maar het gaat hier niet om een strijd tussen kapitaal en arbeid. Nee, het conflict gaat tussen twee grootmachten. De Europese Unie in het westen en de Russische Federatie in het oosten. Dit zie je ook in de demografie van het land. In het oosten wonen vooral Russisch sprekende mensen, terwijl die in het westen geminacht worden. De Russisch sprekende bevolking van Oekraïne kwam tijdens de Sovjet periode in het land wonen. Maar de ethische bevolking heeft dit nooit geaccepteerd. Rechtse nationalisten maken hier al jaren misbruik van door anti-Russische gevoelens op te roepen! 

Viktor Yanukovich is de president van de Republiek Oekraïne sinds 2010. Een stalinistische bureaucraat voor 1991, klom hij op tot leider van de Partij van de Regio's, de pro-Russische conservatieve partij van het land. Yanukovich is vooral populair in de oosterse regio's van het land, daar waar etnische Russen meer dan 50% van de bewoners uitmaken. De Partij van de Regio's weet vooral daar stemmen te winnen. Viktor Yanukovich is echter geen man zonder strafblad. In de jaren 60 werd hij als tiener opgepakt voor roof en geweldpleging. Tweemaal werd hij daarvoor opgesloten!

De oppositie tegen Yanukovich wordt geleid door Yulia Tymoshenko, een charismatische zakenvrouw die vice-president was onder de vorig president. Ze leidt de pro-Europese partij; Vaderland ( Batkivshchyna ), een liberaal conservatieve partij die gericht is op de Europese-Unie. Economisch gezien verschillen de Partij van de Regio's en de Vaderland partij niet erg veel van elkaar. Beiden zijn kapitalistisch en economisch conservatief, beiden steunen de kapitalisten en de dictatuur van de markten. Maar ze verschillen vooral op het idee waar Oekraïne bij hoort. Tymoshenko wil een Europees Oekraïne, terwijl Yanukovich meer toenadering tot Rusland zoekt!

Al jaren is Oekraïne verdeeld. De anti-Russische oppositie bestaat voornamelijk uit rechtse nationalisten en pro-Europese jongeren. Terwijl de pro-Russische regering zijn aanhang haalt uit Russische gezinnen en anti-westerse stalinisten. Oekraïne kent verschillende periodes van onrust. Zo was er in 2004 nog de Oranje Revolutie. Die ontstond toen de pro-Europese kandidaat en de pro-Russische kandidaat streden om de macht. Volgens de officiële uitslag won de pro-Russische kandidaat. Viktor Yanukovich was toen de pro-Russische kandidaat en werd uitgeroepen tot president. Maar de pro-Europese oppositie beweerde dat er fraude was gepleegd en duizenden gingen de straat op. Viktor Yushchenko en Yulia Tymoshenko beweerde dat Yanukovich niet democratisch gekozen was!

Het opperste gerechtshof oordeelde dat de stemmen opnieuw geteld moesten worden. Viktor Yushchenko bleek toen gewonnen te hebben en werd president. Yulia Tymoshenko werd zijn vice president en tot 2010 voer het land een pro-westerse koers. Maar dit hield niet in dat er veel veranderde voor de bevolking. Juist niet, de armoede bleef bestaan en de overheid deed daar niets tegen. Yushchenko bleef het kapitalisme gewoon dienen en ook zijn vice president wist als zakenvrouw, hoe ze het kapitalisme van dienst zo zijn!

De charismatische Yulia Tymoshenko is voor vele een icoon. Met haar blonde haren en jeugdig uiterlijk is ze de ideale kandidaat voor de aanhangers van de Europese-Unie in Oekraïne. Tymoshenko is nu 53 jaar oud, maar heeft weinig van haar charisma verloren. Toch is ze geen vriend van het arbeidersvolk. Deze zakenvrouw zet het geld voor de mensen. Dat bewees ze al vroeg toen ze op 30 jarige leeftijd, begon in de zakenwereld. In de jaren 90 leverde haar bedrijf Russisch gas aan Oekraïne, waardoor ze steenrijk werd. Als kapitalist had ze echter een bloedhekel aan de corruptie in het land. Ze was geen lid geweest van de stalinistische elite en had dus als kapitalist te maken met vriendjespolitiek en machtsmisbruik. Ze beweert dat haar bedrijf kapot gemaakt werd door de oneerlijke concurrentie van bedrijven die wel corrupt waren!

In de jaren 90 was Yulia Tymoshenko helemaal gemaakt, ze behoorde tot de top rijken van het land. Pas na 2005 zou dat veranderen toen ze de strijd aanging met de corrupte overheid en diens elitaire kapitalisten. Als idealist dacht ze dat het kapitalisme eerlijk hoorde te functioneren. Dit bewijst hoe weinig ze ervan wist. Het kapitalisme is niet eerlijk of menselijk. Er bestaat geen menselijkheid in een systeem dat draait op hebzucht en winst honger. Natuurlijk snapt Yulia Tymoshenko dit niet, door haar enorme rijkdom stond ze mijlen ver van de arbeiders. Zij kon alles kopen wat ze wou. Ze had een prachtig huis en de mooiste kleren, terwijl een heel groot deel van het arbeidersvolk in bittere armoede leefde!

Onder president Viktor Yushchenko koos Oekraïne de kant van het westen tegen Rusland. Dit werd duidelijk toen het land de kant koos van Georgië tegen Rusland, in de korte oorlog tussen de beiden landen. Woest over dit feit besloot Rusland om de gasprijs te verhogen, wat tot een politiek conflict leidde. Oekraïne moest meer gaan betalen voor gas, wat Tymoshenko inderdaad deed. Hierdoor werd ze door Viktor Yushchenko beschuldigd van verraad. De pro-Russische oppositie hoefde niet lang te wachten. Bij de verkiezingen van 2010 verloor Tymoshenko de race tegen Viktor Yanukovich. De pro-Russische Yanukovich en de Partij van de Regio's kwamen weer aan de macht, mede dankzij de steun van de pro-Russische; Communistische Partij van Oekraïne! 

De oude stalinisten waren bereid om deel te worden van een pro-Russische conservatieve regering. Premier Mykola Azarov stelde een kabinet samen uit stalinisten en conservatieven. Natuurlijk werd de economie niet genationaliseerd, de stalinisten deden alleen maar mee om zo de anti-westerse partijen buiten de regering te houden. Yulia Tymoshenko beweerde dat de verkiezingen in 2010 niet eerlijk waren, maar ze kreeg geen gelijk. In tegendeel de nu pro-Russische regering arresteerde haar voor machtsmisbruik en ze kreeg zeven jaar cel! 

Haar aanhangers beweren dat ze alleen maar in de gevangenis gezet werd om haar politiek uit te schakelen. Viktor Yanukovich herstelde de banden met Rusland en daar zijn de pro-Europese aanhangers van Tymoshenko niet blij mee. Dus kwam het in December 2013 weer tot onrusten in Oekraine. Hoewel armoede en sociale ongelijkheid vaak de oorzaak zijn voor de volkswoede, gebruiken de kapitalisten de EU en Rusland om die af te kaatsen van de werkelijke veroorzaker. Door het volk tegen elkaar op te zetten via Tymoshenko en Yanukovich blijft het kapitalisme buiten schot. Want de Europese-Unie is geen alternatief op de Russische Federatie!

Op 8 december 2013 verzamelde zich een woedende menigte anti-Yanukovich demonstranten voor het laatste Lenin beeld in Kiev. Dit beeld werd in de jaren 50 gemaakt en stond al 60 jaar op zijn plaats. De demonstranten zagen het beeld als een symbool voor ''Russische'' onderdrukking. Rechtse nationalisten hetze de menigte op en al snel werd het beeld van Lenin neergehaald. De anticommunisten sloegen met hamers op het beeld in en riepen anti-Russische leuzen. Dit terwijl Lenin niets te maken heeft met het imperialistische regime in het Kremlin!

Wat die pro-Europese demonstranten ook niet weten, is dat Lenin fel tegen groot Russisch chauvinisme was. Hij steunde de ontwikkeling van niet-Russische culturen. De anticommunisten minachten Lenin vanwege Stalin en diens Russisch chauvinisme. Maar daar is Lenin niet schuldig aan. Hij stierf 8 jaar voordat Stalin begon met het invoeren van de Russische taal en cultuur in de gehele USSR!

Met de vernieling van het laatste Lenin beeld willen de rechtse nationalisten aantonen dat Oekraïne niets met Rusland te maken heeft. Als ze denken dat wij revolutionair socialisten nu gekwetst zijn, hebben ze het mis. Ze kunnen een oud stalinistisch beeld van Lenin vernietigen, maar dat zal hem als revolutionair weinig doen. De nationalisten willen het volk afleiden van het keiharde feit, dat Oekraïne een corrupt boevennest is waarin twee elitaire leiders strijden om de macht. Het gaat helemaal niet om de mensen, het gaat om tot welke grootmacht Oekraïne wil behoren!

Revolutionair socialisten roepen de arbeiders op om niet mee te doen met dat pro-Europese of pro-Russische drama. Arbeiders hebben niets te winnen, ze verliezen alleen maar. Viktor Yanukovich en Yulia Tymoshenko behoren tot de elite van het land. Ze hadden al een goed leven in de jaren 90 en hebben nooit de armoede gevoeld waar 1/3 van alle gezinnen in terecht gekomen zijn. Sovjet Oekraïne was een stalinistische dictatuur, maar in vergelijk met de huidige Republiek Oekraïne leefde er geen 100.000 kinderen in bittere armoede!

''Je kunt mijn standbeeld verwoesten, maar niet
mijn ideeën. Ik steunde nooit het groot Russische chauvinisme''
Dat zou Lenin zeggen! 

Desi Bouterse mag niet naar begrafenis van PVV

De president van de Republiek Suriname mag niet naar de begrafenis van Nelson Mandela vindt de rechts nationalistische PVV. Desi Bouterse is weer president van Suriname en daar is de PVV niet blij mee. De partij stelt de volgende vraag aan de regering: ''Bent u bereid om de regering van Zuid-Afrika om de aanhouding en uitlevering van Desi Bouterse te vragen om hier zijn gevangenisstraf van 11 jaren uit te zitten wegens zijn betrokkenheid bij cocainetransporten? Zo neen, waarom niet?'' Wat een hypocrieten, met Marine Le Pen hebben ze geen problemen maar wel met Desi Bouterse. Dit terwijl de partij van Le Pen door en door antisemitisch is en al vaak genoeg de joden heeft neergezet als ''bloedzuigers''  

Ondertussen bouwen de PVV en het Front National aan een Europese alliantie tegen de EU. Dat de rechtse nationalisten fel tegen de EU zijn is logisch. Nationalisten willen ''Eigen Volk Eerst'' dat zie je duidelijk aan de PVV, die absoluut geen buitenlandse arbeiderskrachten in Nederland wil hebben. Met buitenlands bedoelen we Roemeense en Bulgaarse arbeiders, die zijn hier niet welkom volgens de PVV. Blanke buitenlanders zoals Amerikanen, Britten en zelfs Oost Europese Hongaren zijn welkom, maar niet Roemenen en Bulgaren want dat is ''crimineel tuig'' althans zo denkt de PVV! 

Desi Bouterse moet door de Zuid Afrikaanse politie worden opgepakt en uitgeleverd worden aan Nederland. Iedereen weet natuurlijk dat de ANC overheid dat nooit zou doen, dat weet ook de PVV. Maar ze gebruiken de begrafenis van Nelson Mandela om de zwakheid van de Nederlandse regering aan te tonen. Desi Bouterse is geen zuiver figuur, hij was dictator van Suriname tussen 1980 en 1988. Onder zijn regime werden vijftien Surinamers opgepakte en vermoord, dit staat bekend als de December Moorden. Ook wordt hij verantwoordelijk gehouden voor het Bloedbad van Moiwana op 29 november 1986. Op die dag werden 39 dorpelingen vermoord door het Nationale Leger van Suriname. De soldaten zochten in het dorp naar een rebellen leider, maar toen ze hem niet vonden in het dorp, besloten de soldaten om iedereen te doden. Ongeveer 39 mannen, vrouwen en kinderen werden vermoord!

In juli 2006 bood de Surinames regering haar excuses aan voor het Bloedbad van Moiwana. Maar de nabestaanden willen geen excuses, ze willen dat de schuldigen opgepakt en berecht worden. Maar aangezien Desi Bouterse weer aan de macht is, zal dat niet snel gebeuren. Die beschermd zijn vriendjes in het leger wel. De PVV wil echter dat Desi Bouterse opgepakt wordt voor cocaïne transport. Nee, dat hij verantwoordelijk is voor moord is niet zo erg bij de PVV. Aangezien de president van Suriname, diplomatieke immuniteit bezit, zal de Nederlandse regering niets kunnen doen. Dat weet de PVV best, maar sensatie zoeken is altijd leuk toch?

Tegen de EU, Roemenen, Bulgaren en Desi Bouterse!

Oost-Europeanen niet welkom

Nederlanders willen geen Oost Europeanen toelaten tot de arbeidsmarkt. Dat is het resultaat van een onderzoek uitgevoerd door Maurice de Hond. Acht van de tien Nederlanders, willen niet dat Roemenen en Bulgaarse arbeiders naar Nederland kunnen komen voor werk. Vanaf 1 januari 2014, mogen burgers uit de EU landen, Roemenië en Bulgarije ook werk doen in Nederland. Dankzij de economische crisis, de groeide armoede onder de Nederlandse arbeidersklasse en het anti-immigratie beleid van rechtse partijen, voelen velen er niets voor om buitenlanders toe te laten tot de Nederlandse arbeidsmarkt!

 ''Eigen Volks Eerst'' een klassieke zin van rechtse nationalisten. De racistische Centrum Partij was daar heel duidelijk in. ''Geen buitenlandse arbeiders voor Nederlandse banen'' brulde deze club neonazi's. In de jaren 80 werd nog flink tegen de CP gedemonstreerd. Ook tegen de CP86 en de Centrum-Democraten van Hans Janmaat was fel verzet tegen. Maar dat verzet zwakte af met de opkomst van het neoliberalisme, de ondergang van het stalinisme en de verrechtsing van de sociaal democratie! 

In de jaren 90 begonnen de neoliberale aanvallen. De hoofdrolspelers waren de VVD, PvdA en D66, onder leiding van Wim Kok in de Paarse kabinetten. Nederland had het verdrag van Maastricht in 1992 getekend en daarmee lid geworden van de Europese Unie. Deze EU werd een vrije handel zone waarin bedrijven en arbeiders konden wonen en werken waar ze maar wilde. Een Nederlands bedrijf kon makkelijk zich vestigde in bijvoorbeeld Frankrijk en Franse arbeiders mochten in Nederland wonen en werken. Dat was het idee achter de EU, want het Europese kapitalisme was al bezig met een exodus naar China. Daar was Deng Xiaoping bezig met vrije economische zones. Chinese arbeiders waren spotgoedkoop en werkte als de beste van de wereld. In de jaren 90 besloten meer bedrijven om hun productie te verplaatsen naar China. Door de oprichting van de EU hoopte de Europese leiders, dat sommige bedrijven misschien zouden blijven mede door het feit dat ze nu makkelijker konden vestigen in ( goedkopere ) Europese landen!

Oost Europa kwam tussen 2004 en 2007 bij de EU. Dat bleek een goudmijn voor het kapitalisme. Oost Europese arbeiders zijn goedkoper dan West Europeanen. Dus vertrokken veel bedrijven naar landen zoals Polen, waar het minimumloon slechts 347 euro per maand is. In Roemenië en Bulgarije zijn de loonkosten nog lager, daar is het minimumloon maar 158 euro per maand ( Bulgarije ). Terwijl westerse bedrijven zich verplaatste naar Oost Europa kwamen Oost Europeanen hier werken. Die waren best bereid om te werken voor het Nederlandse minimumloon, terwijl veel Nederlanders dat niet wouden. Oost Europeanen klaagde niet over uitbuiting en slechte arbeidsvoorwaarden, ze waren niets anders gewend in hun land. Onder het stalinisme hadden ze werk en zekerheid, maar het kapitalisme had dat allemaal kapot gemaakt!

Nederlanders vonden dat Oost Europeanen hun banen kwamen inpikken. Men legde de schuld bij de Oost Europeanen en niet bij de hebzuchtige kapitalisten. Nee, de kapitalist was niet schuldig volgens de domme Nederlanders, schuld zijn die Oost Europeanen die voor minimumloon werken. Rechtse populisten wisten al snel steun te winnen voor hun anti-immigratie standpunten. Leiders zoals Geert Wilders en Marine Le Pen zijn fel tegen immigratie vanuit Oost Europa!

De politiek luisterde niet naar de kritiek van Nederlandse arbeiders. Kapitalistisch links rond de PvdA en GroenLinks vonden dat kritiek op immigratie heel erg fout was. PvdA en GroenLinks vonden het juist goed dat Oost Europeanen hier kwamen werken en zich laten uitbuiten. Hierdoor groeide de afkeer van de ''multiculturele'' elite en het inheemse werkende volk. De ''Sociaaldemocratische'' Partij sprak zich al in de jaren 80 uit tegen gast-arbeiders die in Nederland kwamen werken. Dit was nog voor de oprichting van de EU en de SP kreeg op hun brochure; ''Gastarbeid en Kapitaal'' veel kritiek. Want de SP beweerde dat gastarbeiders uit landen zoals Turkije en Marokko, ''achtergesteld'' waren en daarom maar beter niet naar Nederland konden komen. Door hun ''achtergesteldheid'' waren ze makkelijk uit te buiten door kapitalisten. Dat klopt, maar om te zeggen dat die gastarbeiders minder waren dan inheemse arbeiders is door en door fout!

Met gastarbeiders hadden Nederlanders nooit een goede relatie. Dat werd duidelijk toen in augustus 1972, een woedende menigte arbeiders de aanval opende op een achterstandswijk in Rotterdam, waar veel Turkse gastarbeiders wonen. Toen een ''blanke'' moeder en haar drie kinderen uit hun huurhuis werden gezet door een Turkse huisbaas. Deze gebeurtenis en de geruchten er omheen leiden tot een explosie van volkswoede. Het vermoeden bestaat dat de Turkse huisbaas het pand wil omvormen tot een lucratief pension waar hij dag én nacht stapelbedden kon verhuren aan Turkse arbeiders. De afkeer van Turkse arbeiders groeide zo snel dat de wijken waar geen Turken woonde, heel duidelijk aangaven dat ze ''blank wouden blijven''. Extreem rechts speelde daar op in en riep de Rotterdammers op om de aanval in te zetten tegen de Turkse gastarbeiders!

De belangrijkste oorzaak van de woede was niet zozeer gericht tegen de Turken. De Rotterdammers waren meer woedend op de vermeende oneerlijke woningverdeling. Pasgetrouwde stelletjes, zo luidt de klacht, moeten jarenlang wachten op een huurhuis, terwijl steeds meer buitenlandse arbeiders door huisjesmelkers opgekochte panden bevolken. In met name enkele oude wijken is het percentage buitenlanders in korte tijd opgelopen tot meer dan 40% van de bevolking!

Racistische havenarbeiders besloten om de aanval in te zetten en vallen de Turkse gastarbeiders in hun wijk aan. Een Turkse woning wordt binnen gevallen, de inboedel gooien de havenarbeiders op straat. Racistische woorden schreeuwen ze tegen de bewoners van de wijk. De Turken kunnen niets doen dan machteloos toekijken. De politie doet in eerste instantie niets. Ruiten van Turkse woningen worden vernietigd, dreigingen worden gebruld en gastarbeiders krijgen te horen dat ze moeten ''oprotten''. Pas na meer bedreigingen besluit de politie om in te grijpen. 72 havenarbeiders worden opgepakt en afgevoerd!

Door de neoliberale veranderingen krijgen Nederlandse arbeiders het zwaarder. Zorgkosten stijgen door de pritvatisering van de sociale zekerheid. De arbodiensten worden in 1994 geprivatiseerd en een jaar later worden de Nationale Spoorwegen opgesplitst. Waar de sociaal democratie vroeger aan de kant van de arbeiders stond, blijkt de PvdA nu een trouwe bondgenoot van het neoliberalisme te zijn. Wim Kok en zijn sociaal democraten zijn er heilig van overtuigd dat marktwerking voor lagere lasten zal zorgen. Dit zou een grote leugen blijken. Door de verrechtsing van de sociaal democratie en de ondergang van het stalinisme, ontstaat een vacuüm op politiek links. De ex-maoïstische SP weet wat stemmers te winnen, maar ondanks dat blijven veel arbeiders stemmen op de Partij van de Arbeid, want dat is toch ''HUN'' partij?

Nederlandse arbeiders waren nooit echt blij met de EU. Tijdens een referendum over de Europese Grondwet in 2005 stemde Nederland TEGEN, net als Frankrijk. Maar dat hield de aanhangers van de EU niet tegen. De Europese Grondwet kreeg een nieuwe naam en werd doorgedrukt. Het verdrag van Lissabon gaf de EU precies die macht waar Nederland en Frankrijk tegengestemd hadden. Met de uitbreiding van de Unie in 2004 en 2007 kwamen Oost Europese landen erbij. Rechtse nationalisten waren daar natuurlijk niet blij mee. Ook de linkse nationalisten ( SP in Nederland ) waren niet te tevreden. Maar het internationale kapitalisme was wel bij, want Poolse arbeiders werken beter dan Nederlandse arbeiders. Voor slechts 1400 euro bruto per maand, wil een Poolse arbeider best 40 uur per week harde arbeid verrichten. Een Nederlandse arbeider zou niet voor het minimumloon, harde fysieke arbeid willen doen!

Een andere bekend verwijt is dat Oost Europeanen crimineel zijn. Vooral Roemenen en Bulgaren worden gezien als potentieel gevaarlijk. Deze landen zijn na de ondergang van het stalinisme, zeer kapitalistisch geworden. Het geld bepaald het leven in Roemenië en Bulgarije. Sociale voorzieningen die onder het stalinisme toegankelijk waren voor iedereen, zijn nu alleen beschikbaar voor mensen met geld. In 2013 wordt geschat dat bijna de helft van alle Bulgaarse arbeiders in de armoede terecht komt. Dat houdt in dat ze geen geld hebben voor basis levensbehoeften. Ongeveer 40% van alle Roemeense arbeiders leeft van een laag tot zeer laag loon. In de Republiek Bulgarije leven ongeveer 49% van alle mensen op een laag tot zeer laag inkomen! 

Omdat deze mensen zo weinig hebben zoeken ze heil in het westen. In het ''rijke'' Nederland zijn veel Roemenen en Bulgaren bereid om voor minimumloon te werken. Want voor hun is dat een zeer royaal salaris. Maar vroeg of later zullen ze merken dat ze kosten hebben in Nederland. Huurkosten, kosten voor voedsel en levensonderhoudt. Dan zullen ook Oost-Europeanen merken dat leven op het minimumloon geen pretje is. Daarom willen wij revolutionair socialisten dat we samen strijden tegen het kapitalisme. Nederlandse, Roemeense en Bulgaarse arbeiders moeten gemeenschappelijk strijden. Het kapitalisme wil verdeeldheid tussen de Nederlandse arbeider en de Oost Europeaanse arbeider. Rechts tuig zoals dat van Geert Wilders en Marine Le Pen, willen juist dat er verdeeldheid is binnen de arbeidersklasse. Verdeel en heers, dat is de tactiek van het kapitalisme en extreem rechts staat daar pal voor!

Gast arbeiders kwamen in de jaren 60. Ze leefde in slechte huizen 

en dachten ooit teruggestuurd te worden!

PvdA veroorzaakt angst en onzekerheid

De neoliberale Partij van de ''Arbeid'' veroorzaakt angst en onzekerheid met haar aanvallen op de kwetsbaren van onze samenleving. Volledig in de ban van bezuinigingen wil de rechtse PvdA de aanval openen op de uitkeringen van mensen met een arbeidshandicap. Staatssecretaris Jette Klijnsma ( Sociale Zaken en Werkgelegenheid ) wil dat 100.000 gehandicapten in 2026 een normale baan hebben. De Staatssecretaris heeft totaal geen realistisch beeld van hoe de neoliberale arbeidsmarkt anno 2013 functioneert. Kapitalisten nemen geen mensen aan die een beperking hebben, want dat kost geld en geld is wat kapitalisten zo min mogelijk willen uitgeven!

Jette Klijnsma wil vooral de aanval openen op jongeren met een arbeidshandicap. Daarvoor was de WAJONG in het leven geroepen. Het probleem is echter dat door de toenemende eisen van de arbeidsmarkt, veel meer jongeren met een handicap geen werk kunnen krijgen en daarom een WAJONG uitkering aanvragen. Nu zijn er in totaal ongeveer 240.000 jongeren met een WAJONG. De neoliberale overheid vindt dat zeker 140.000 daarvan gewoon kunnen werken. Misschien is dat inderdaad mogelijk, maar daarvoor moeten ''werkgevers'' zich openstellen voor WAJONG'ers. Tot nu toe is dat nog niet het geval. Veel kapitalisten zien juist kansen om goedkope arbeidskrachten te krijgen door jongeren met een WAJONG soms in dienst te nemen en dan beneden het minimumloon te laten werken. Er zijn gevallen bekend waar een WAJONG'er met een hoge opleiding minimumloon betaald krijgt, terwijl hij/zij wel 40 uur werkt en zich 100% inzet. Maar door zijn/haar beperking betaald de baas slechts minimumloon!

De kapitalisten beweren dat jongeren met een arbeidshandicap te langzaam zijn en daarom minder betaald moeten krijgen. Maar de werkelijkheid ligt anders. Het kapitalisme wil het liefste geen mensen in dienst, die niet aan de eisen van de arbeidsmarkt kunnen voldoen. Tegenwoordig moet je 36 tot 40 uur per week kunnen werken, sterke sociale vaardigheden bezitten en wat zeer belangrijk is, je moet een sociaal netwerk hebben opgebouwd. Kun je niet 40 uur werken, ben je sociaal zwak en heb je geen goede contacten in het bedrijfsleven, dan zijn je kansen op de arbeidsmarkt zwak. De kans dat je ooit modaal zult verdienen is ook klein. Natuurlijk is het best mogelijk om hoger op te klimmen, maar dit is niet meer zo makkelijk als vroeger!

Jongeren met een WAJONG kunnen door hun beperking vaak niet 40 uur fulltime werken. Een groot deel van de WAJONG'ern is autistisch ( niet allemaal ) en zijn in hun sociale vaardigheden beperkt. Hierdoor hebben ze geen sociaal netwerk en dus geen contacten met mensen die hun kunnen helpen om een baan te vinden. Jette Klijnsma wil dat 140.000 jongeren in de WAJONG een reguliere baan krijgen rond 2026. Heel leuk allemaal, maar gaat mevrouw daar ook voor zorgen? Of vertrouwt ze blind op de arbeidsmarkt en het kapitalisme? Gezien het neoliberale karakter van de PvdA, denken wij revolutionair socialisten dat mevrouw Klijnsma, gewoon denkt volgens bezuinigingslogica. Het gaat het puur om bezuinigingen en het verminderen van de uitgaven. Dat jongeren met een WAJONG straks in de bijstand komen is alleen maar goed voor de overheid. Want dan kunnen ze dwang gaan uitoefenen en hun arbeid opleggen. Dwangarbeid heet dat en vindt al op grote schaal in gemeentes plaats!

In november 2013, kwam Jette Klijnsma met een aanpassing op haar aanvalsbeleid. De NRC maakte bekend dat:

''Uit een, nog niet openbaar gemaakte, tekst van de zogenoemde ‘participatiewet’ blijkt dat er een overgangsregeling komt voor gehandicapten met een Wajonguitkering (nu zo’n 240.000 mensen): als ze na herkeuring deels arbeidsgeschikt worden bevonden, komen ze in de bijstand.

Als jongeren nog bij hun ouders wonen die werk hebben, of samenwonen met iemand met een salaris, zouden ze hun hele inkomen kunnen kwijtraken. In de wet staat nu dat ze tweeënhalf jaar aan de nieuwe situatie mogen wennen: ze krijgen bijstand alsof ze in hun eentje een huishouden voeren. Ook Wajongers die een aantal uren per week werken met een aanvullende uitkering, komen voorlopig niet in de bijstand terecht''

Het neoliberale kabinet Mark Rutte 2, moet dit echter nog goedkeuren. Ondertussen komt er kritiek van gemeentes die zich geen raad weten met de komende bezuinigingen. Vanaf 2014 wil de overheid de gemeentes verantwoordelijk stellen voor de zorg. Maar omdat dit allemaal in het kader van de bezuinigingen staat, krijgen de gemeentes maar 70% van het overheidsbudget. Gemeentes vrezen dat dwangarbeid meer zal plaats vinden. PvdA en VVD hebben daar geen problemen mee. De participatie-wet geld voor iedereen en eist dat iedereen moet werken. Kun je geen baan vinden, neemt het kapitalisme je niet in dienst? Dan moet je maar werken voor je bijstandsuitkering. Volgens neoliberale logica is de werkeloze schuldig dat hij/zij geen werk kan vinden. De echte schuldige is echter het kapitalisme wiens eisen te hoog zijn voor een grote groep arbeiders. Deze groep wordt veroordeeld tot een bestaan in armoede en dwangarbeid!

Hoe gaat de sociale zekerheid de nekslag krijgen?

1. door de kostendelersnorm hierdoor zal de bijstandsnorm per persoon lager zijn naarmate meer meerderjarige personen in de woning aanwezig zijn en zij ook met meer personen de kosten kunnen delen. Deze kostendelersnorm gaat, behalve in de bijstand, ook gelden in de AOW, Anw, IOAW, IOAZ en Toeslagenwet. De invoering betekent dat honderdduizend uitkeringsgerechtigden er honderden euro’s op achteruit zullen gaan.

Zo zullen bijvoorbeeld inwonende kinderen die voor hun ouders zorgen straks financieel gestraft worden voor die hulp. Hiervoor is nog meer controle nodig, waardoor NL het tweede DDR zal worden

2. Iedereen die een bijstandsuitkering aanvraagt, moet aantonen dat hij in de voorafgaande vier weken er alles aan heeft gedaan om werk te vinden. Wanneer deze zoektocht onvoldoende wordt aangetoond wordt het recht op een uitkering verloren.

3. Verplicht invoeren van een tegenprestatie voor alle bijstandsgerechtigden in alle gemeenten. De gemeenteraad wordt verplicht om bij verordening regels vast te stellen met betrekking tot de plicht tot tegenprestatie. Dit is in strijd met het verbod op dwangarbeid ( Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens -EVRM, dat NL mede-ondertekend heeft )

4. Wie zich naar het oordeel van de klantmanager niet gedraagt of slordig gekleed is, krijgt maximaal drie maanden geen uitkering meer.

5. Wanneer een belanghebbende zich misdraagt tegen medewerkers die de sociale zekerheidswetten uitvoeren, kan de gemeente of het UWV/SVB een uitkering voor maximaal drie maanden stopzetten.

6. Op het naar het oordeel van de uitkeringsinstantie niet voldoen aan de informatieplicht staat te beoordelen door gemeenten maximaal drie maanden inhouding van de uitkering.

Jette Klijnsma, neoliberaal en asociaal.